Author: jeroen

Georgië | Het wilde oosten

De afgelopen drie weken hebben we doorgebracht in het oosten van Georgië. Het is het grensgebied met illustere landen en streken als Tsjetsjenië, Dagestan en Azerbeidzjan. Een interessante regio waar de mannen je bekend voorkomen, omdat je ze al eerder op televisie bent tegengekomen. Alleen dan in verband met negatief gedoe (oorlog, geweld, destructie). Niets negatiefs in Georgië. Georgië is misschien wel het mooiste land van de wereld, met de op na aardigste mensen ter wereld. De Turken staan toch echt met stip op nummer 1. De laatste drie weken in Georgië waren weer een heel avontuur. Avonturen die ons voor langere tijd naar Tusheti hebben gelokt en ons veel eten, wijn, chacha en fijne ontmoetingen in de mooiste omgevingen hebben gebracht.

Read More

Georgië | Avonturen op de Kaukasus

In de badplaats Batumi was het direct duidelijk dat we ons niet meer in het ontwikkelde en islamitische Turkije bevonden. Hier weer mannen in blote buiken met bier in de hand, stranden vol bikini”s en wegen vol gaten en lada’s. Batumi ligt dan wel aan de Zwarte Zee, het is daarmee nog geen Odessa. In Batumi een vervelende sfeer en oneerlijke praktijken met de rekeningen. In de restaurants is de rekening vier keer op rij creatiever dan het bestelde eten. We maken ons daardoor wat zorgen over het gebrek aan vriendelijkheid van de Georgiërs. Gelukkig worden we in Kutaisi, met 180.000 inwoners de tweede stad van Georgië, geweldig in de watten gelegd, zodat we vol positieve energie de bergen in kunnen. Daar ontdekken we de fantastische wereld van Svaneti. We maken lange en indrukwekkende wandelingen tussen de 5.000 meter hoge bergen, gletsjers en eeuwige sneeuw. Tussen de wandelingen door genieten we van de gastvrijheid en vriendelijkheid van alle mensen die we ontmoeten. Om in Tbilisi te komen maken we we gebruik van een voor toeristen gratis vlucht (wat niet betekent dat het niets kost), die ons laag door en over de Kaukasus voert. In Tbilisi maken we ons klaar voor het te verwachten avontuur in het oostelijk deel van de Kaukasus. Verder hebben we tickets gekocht voor onze terugreis naar Nederland in het laatste weekend van augustus.

Read More

Turkije | Van Hattusa naar Batumi

Hattusa was de oude hoofdstad van de Hettieten. Deze cultuur domineerde het huidige Turkije ten tijde van de Farao”s in Egypte. Na deze ruïnes hebben we een reis door de tijd kunnen langs plaatsen als Amasya, Trabson en Sumela. Van een cultuur die dateert van 2.000 BC (Hettieten), kwamen we overblijfselen van de Grieken, Romeinen, Byzantijnen en Ottomanen tegen. We hebben nu een beeld bij de geschiedenis van Turkije. De historische overblijfselen van deze (oude) culturen zijn vele malen interessanter en aantrekkelijker dan wat er tegenwoordig door de Turken wordt gebouwd. ‘Concrete Paradise’ zou een goede benaming kunnen zijn. Of je nu in plaats A, B of zelfs Y bent, het ziet er allemaal hetzelfde uit; meestal net niet afgebouwde, fantasieloze betonnen hoogbouw van een verdieping of vijf-zes. Als er weer wat geld is, komt er weer een verdieping bovenop. Aan een aantrekkelijke klodder pleister wordt niet gedacht. Gelukkig vinden we nog genoeg natuurschoon in de bergen van de Kackar Dagi. Tussen de 4.000 meter hoge bergen en de dichte mist sluiten we onze reis door Turkije af. Het is weer tijd voor wat nieuws.

Read More

Turkije | Langs de Zwarte Zee

Vanuit de mooie stad aan de Bosporus met naar schatting 17 miljoen inwoners (waar er jaarlijks 100.000 aan worden toegevoegd), zijn we begonnen aan de fietstocht door dit voor ons nieuwe land. De Zwarte Zee kust is een populaire weekend- en vakantie voor de Istanbullers. Wij rijden van camping naar camping om in Alapli uit te komen. Vanaf daar trotseren we de eerste serieuze bergen om in de oude Ottomaanse stad Safranbolu te arriveren. Diezelfde bergen moeten we een tweede keer over om in het geweldig mooi gelegen Amasra aan de Zwarte Zee te komen. We hadden het plan om vanaf daar door te fietsen naar Sinop en verder. Aangezien je een plan nodig hebt om daar van af te kunnen wijken, kreeg ook dit plan een geheel andere wending. Hierdoor zijn we plotseling via Ankara in Hattusa aangekomen. Daarover verderop meer.

Read More

Turkije | Over de Zwarte Zee naar Istanbul

Doordat er maar één boot per week naar Istanbul vertrekt, hebben we bijna een week in Odessa doorgebracht. Dit was zeker geen straf. Je hebt de Oekraïne en je hebt Odessa. Het is een wereld van verschil. Na de Oekraïne was Odessa dan ook een verademing. Geen gaten in de wegen, goed, veel en lekker eten. Eten dat overal verkrijgbaar is en geleverd met een vleugje service. De beste service in de gehele Oekraïne hebben we in een restaurant aan het water in Odessa mogen ervaren. We zijn er ook niet voor niets meer dan eens teruggekomen voor de beste shashlik van de stad. In ons riante appartement is de badkuip groot genoeg om niet alleen ons zelf, maar ook onze stalen rossen geheel van modder en gras te ontdoen.

Read More

Oekraïne | 1.200 kilometer naar de Zwarte Zee

Hoera! Na 2.400 kilometer fietsen hebben we de stad van Floor haar dromen bereikt: Odessa aan de Zwarte Zee. Het was een route door bergen en door dalen, langs stad en platteland en door uitgestrekte en minder uitgestrekte bossen. Hoe oostelijker we kwamen, hoe meer de tijd stil leek te hebben gestaan. Deze etappe door de Oekraïne zijn we begonnen in het in de Karpaten gelegen stadje Perechyn. Door kilometerslange lintdorpen met houten huizen en decoraties, passeren we een landelijk leven zoals we dat niet eerder zijn tegengekomen. Het werken op het land gaat met de hand of met behulp van paardenkracht. Aan de oostelijke kant van de Karpaten rijden we langs historische plaatsen (Kolomyya, Chernivtsi en Kamyanets-Podilsky) met indrukwekkende kastelen. Daar worden we eindelijk verblijdt met stralend blauwe luchten en zomerse temperaturen. De laatste 500 kilometer door de Oekraïne voerde ons door een verrassend divers landschap. De dorpen en stadjes waren allemaal stoffig en versleten, maar het landschap vaak adembenemend mooi en eeuwig glooiend. Met bovenbenen van beton reden we Odessa in. Daar genieten we zonder gene van ons luxe appartement, pivo, witte wijn, lange warme douches en algehele civilisatie en revitalisatie.

Read More

Slowakije | Door een bergachtig land

Nadat we een erg grijs, nat en koud weekend hadden doorgebracht in het gezellige appartement van Rasti en Ivana in Bratislava, was het weer tijd om verder te gaan. Kamperen in de Male Fatra, dat is waar we zin in hadden. Een mooi kampvuur, fijne gesprekken en pivo midden in de natuur. Ja, was het maar zo’n feest. De winter had besloten nog heel even haar spierballen te laten zien. De kou, sneeuw en de vele regen dwongen ons elke nacht in een pension door te brengen. Wij zweren dan wel bij kamperen, er is een grens aan wat wij prettig vinden. De Male Fatra is na de regen gelukkig nog minimaal zo mooi als voor de regen. Waterdamp uit de bergen vormt nieuwe wolken in de brede en smalle dalen. Zwetende klimmetjes tot 15 % worden afgewisseld met koude rillingen, wanneer we op heuveltoppen temperaturen van 2 graden moesten trotseren.

Read More

Tsjechië | Van Praag naar Slowakije

Vanaf ons luxe appartement in het toeristische centrum van Praag, stappen we op onze fietsen voor de eerste kilometers van wat er enkele duizenden moeten worden. Door de winkeliers in de Joodse wijk worden we voorzichtig uitgezwaaid, omdat ze het niet echt normaal vinden dat we op de fiets naar Syrië op weg zijn. In Praag starten we op fietsroute 1 naar Brno, een route die door een steeds groener wordend Tsjechië voert. De heuvels worden langzaam hoger. Velden vol met koolzaad worden afgewisseld met stukken bos van het type den. De wegen voeren door kleine dorpen en af een toe een stad als het historische Kutna Hora. Langs de rustige wegen staan de kersen-, appel- en perenbomen vol in de bloesem. De lucht is dik van de geuren: bloesem vermengd met koolzaad en dan weer een vleugje bruinkool: heerlijk, we zijn in Tsjechië.

Read More

Thailand | De reis komt ten einde

Na het vorige verslag hebben we nog bijna twee weken kunnen genieten op ons eigen tropische paradijs op het eiland Koh Kood. Langzaam aan begon het klimaat te veranderen, want langzaam maar zeker nadert ook hier de regentijd. Er kwamen steeds meer wolken, incidenteel vielen er een paar druppels regen, het wordt steeds heter en ook de luchtvochtigheid begint de spuigaten uit te lopen. Gelukkig was er altijd nog het blauwe water van de oceaan om in af te koelen. Helaas was het na in totaal vijf weken tropisch paradijs afgelopen met de pret.. Na afscheid te hebben genomen met de familie en de andere stamgasten, maakten we onze weg terug naar Trat, om ons nog een paar dagen te buiten te gaan aan het lekkere eten. Na al die weken Thaise curry’s, garnalen, inktvis, octopus, gegrilde barracuda en rijst, hadden we een onverzadigbare behoefte naar pizza, patat en tosti’s. Hierna was er echter geen ontkomen aan: we moesten naar Bangkok!

Read More

Thailand – de herkansing

Dit is het op één na laatste verslag dat jullie van deze reis zullen ontvangen. Onze terugkeer komt heel snel dichterbij. Maar dit verslag natuurlijk over de afgelopen periode, want we moeten natuurlijk niet op de zaken vooruit gaan lopen. In het laatste verslag hebben jullie kunnen lezen dat we op weg zouden gaan naar Cambodja. Helaas is het allemaal wat anders verlopen dan dat de bedoeling was. In Bangkok zijn we zeer efficiënt (voor ons doen) bezig geweest om ons voor te bereiden op de reis door Cambodja (geld, visum en dat soort dingen), om vervolgens deze verschrikkelijke stinkstad achter ons te laten. Op naar de grens met Cambodja, waar direct bleek dat Cambodja behoorlijk avontuurlijk zou gaan worden. Helaas is Cambodja momenteel erg in trek bij pedofielen en ‘normale’ sex toeristen, wat onder andere betekende dat Jeroen al direct kleine kinderen werd aangeboden in de Cambodjaanse grensplaats. In deze plaats hoorden wij van een klein eilandje (Ko Sdech) voor de kust, waar we zouden kunnen wennen aan Cambodja, alvorens ons onder te moeten dompelen in de nieuwe hoofdstad voor sex-toeristen: Shinoukville.

Read More

Maleisië | De jungle spoorlijn

Het nieuwe jaar werd in Singapore op spectaculaire wijze ingeluid door een enorm vuurwerk boven de baai met op de achtergrond de wolkenkrabbers van deze mini staat, waarvan ook nog eens een bizarre lading vuurwerk werd afgestoken. Dit alles werd muzikaal omlijst door de een of andere opera. Aangezien we daar geen verstand van hebben, kunnen we daarvan alleen zeggen dat het geheel nogal dramatisch klonk, wat de vuurwerkshow ten goede kwam. Zo gingen we, opeengepakt tussen de 3,5 miljoen Singaporezen, het nieuwe jaar in. Het is alweer 2007. Het jaar waarin we thuis zullen komen, maar eerst twee weken vakantie met Emiel en Heidi. Met hen zijn we via Malacca, Kuala Lumpur en toen dwars door het midden gegaan, om in Kota Bharu in het uiterste noordoosten van Maleisië uit te komen. Omdat we vorig jaar al over een groot deel van Maleisië hebben beschreven, beperken we ons hier tot het noordoosten van het land.

Read More

Maleisië | Borneo

We zijn nu ruim twee weken geleden dat we uit Australië vertrokken, maar we kunnen het ons al bijna niet meer voorstellen dat we daar 11 maanden hebben gezeten. We kunnen gerust stellen dat Australië en Azië twee totaal verschillende werelden zijn, die je niet met elkaar kunt vergelijken. Op de weken in Darwin na, hebben we zeker wel een goede tijd gehad in Australië, waarbij we erg veel moois hebben gezien en meegemaakt, maar we zijn ook erg opgelucht dat we nu weer in Azië zijn. Australië is helemaal geweldig voor de natuur, maar dat is het dan ook voor ons! We hebben gemerkt dat wij altijd erg zijn gericht op het ‘beleven’ van de reis, van de locatie en het moment, maar buiten de natuur, valt er in Australië bijzonder weinig te beleven. Buiten Melbourne, Sydney en in mindere mate Perth, is Australië een behoorlijk achtergesteld land. We zijn er achter gekomen dat we vorig jaar stiekem toch wel erg verliefd zijn geworden op (Zuidoost) Azië. Wat is het hier groen, of was zelfs Darwin toch dor en kaal, wat ruikt het hier overal lekker naar eten, hout, metaal, wierook, planten, afval, uitlaatgassen….. naar leven! Als je over wilt steken, remmen de auto’s voor je af, in plaats van dat ze extra gas geven, zoals zo vaak in Australië. De mensen zijn hier weer vriendelijk en lachen veel: zoals het hoort, want dat maakt het leven zoveel leuker en gemakkelijker. Conclusie: we hebben het hier wel weer naar ons zin.

Read More