01 - Australië | Melbourne

Een update van ons leven in Melbourne: Het gaat goed met ons in het land aan de andere kant van de wereld dat Australië heet! Bij ons is het avond, terwijl het bij jullie ochtend is. Bij ons is het zomer en bij jullie winter! We zitten nu al weer ruim 3 weken in Melbourne, nadat we er acht maanden over hebben gedaan om er te komen! Doordat we door zo druk bezig zijn (geweest), lijkt onze reis door Azië heel erg lang geleden! We hebben onze tijd hier tot nu toe erg nuttig besteed! Sinds ons laatste verslag zijn er weer een aantal grote vooruitgangen geboekt!

Werken
Onze reis van Nederland, over land door Azië en uiteindelijk met het vliegtuig van Singapore naar Australië, die in totaal acht maanden heeft geduurd, heeft niet meer dan ca. 8.000 Euro gekost! Daarvoor hebben we alles kunnen doen wat we wilden en hebben we nooit echt hoeven op te letten! Wij hebben dan ook niet zo heel veel nodig om tevreden te zijn! Hierdoor hadden we nog genoeg geld over om een auto te kunnen kopen en ons de eerste weken geen zorgen te hoeven maken! We zitten tot nu toe ook nog bij Sarah en Mike in huis, dus gelukkig hebben we hoge huisvestingskosten kunnen vermijden! Maar toch gaat het geld hard... Erg hard... En dan te bedenken dat Australië goedkoper is dan Nederland! We moesten dus aan het werk.. Dat was nog wel lastig om te vinden! Het is hier zomer en daardoor ligt alles behoorlijk op zijn/haar gat! We hebben tientallen telefoontjes gepleegd en nog veel meer e-mails verstuurd met onze Engelstalige CV's, maar er was niemand die een paar bijzonder relaxte Nederlanders wilde hebben! De moed was ons al behoorlijk in de schoenen gezonken, toen we na 10 dagen hard zoeken, op zondagavond werden gebeld om maandag 30 januari te beginnen als data-entry medewerkers! Heerlijk, we konden aan het werk!

Na onze eerste volle werkweek, kunnen we concluderen dat we zeldzaam zo'n saaie baan hebben gehad! Floor tikt gegevens van ingezonden energie contracten over in de computer en Jeroen tikt gegevens van het ene digitale document in het andere! Werk dat simpel kan worden geautomatiseerd, mocht een slimme programmeur in de buurt zijn! Maar goed, het is een relaxed bedrijf en het betaald helemaal niet slecht! We kunnen stellen dat we met deze ongeschoolde baan meer verdienen (netto) dan toen we begonnen met werken in Nederland! Op het werk is iedereen formeel gekleed, dus ook wij zitten in onze nette (geleende) kleding gegevens in de computer te stansen! Het is interessant om te signaleren dat een en ander hier jaren achterloopt op Nederland! Qua kostenbeheersing en arbeidsproductiviteit kan er nog wel het een en ander worden verbeterd en je kunt je afvragen wat er hier onder management wordt verstaan! We zijn hier niet om aan serieus werk te beginnen, dus ons hoor je voorlopig niet klagen! De dollars stromen intussen als rijpe kersen onze Australische bankrekening binnen!

Voortbewegen
Melbourne is een bizar grote stad! Het heeft ca. 3,5 miljoen inwoners, maar deze wonen in een stedelijk gebied met ter grootte van half Nederland! Het openbaar vervoer is hier goed en frequent, maar behoorlijk aan de prijzige kant! Wil je hier iets kunnen doen, dan heb je gewoon een auto nodig! Maar
om een auto te kunnen kopen, heb je weer een auto nodig om deze auto te kunnen vinden! Met Mike is Jeroen daarom een heel aantal auto's gaan bekijken die in Melbourne te koop stonden! Uiteindelijk is de keuze gevallen op een Holden Commodore Executive Stationwagon. Een echte Australische auto! Het is een grote, naar onze maatstaven luxueuze bak! Onze Bluebird was al groot, maar deze is toch echt een slag groter! We hebben airco en zelfs cruise control!! Het is een auto uit 1992 met 160.000 km op de teller! We hebben er 2.500 Euro voor betaald, wat inclusief een soort APK keuring is! Het idee is dus dat we hiermee Australië rond kunnen gaan en dat we de auto ook als slaapplaats gaan gebruiken, mocht kamperen op sommige momenten niet zo prettig zijn! Het is voorlopig dus gedaan met het in- en uitpakken van onze rugtassen! We gaan op een serieuze manier verder! Omdat we nu ruimte genoeg hebben, kunnen we het ons weer veroorloven om spullen te kopen die niet onze rugtas zouden passen: dekbed, kussen, matras, stoelen, tafel, enz. enz.. We willen het straks goed gaan aanpakken!

Wonen
We hebben acht maanden van de reis in hotels, bungalows en in onze tent geleefd. Hier in Australië zitten we tot nu toe bij Sarah en Mike in huis! We hebben er een eigen kamer en we voelen ons ook erg thuis, maar het is niet ons huis! We zijn wel erg blij met de ongelooflijke gastvrijheid van Sarah en Mike, maar we we vonden het nu wel genoeg! Na ruim drie weken, was het tijd om wat voor ons zelf te gaan zoeken! We weten dat we de komende weken nog in Melbourne verblijven om te werken en Sarah en Mike hebben hun eigen ruimte ook nodig! Accommodatie is echter duur, wanneer je iets zoekt voor een korte termijn! Een gemeubileerd huis huur je al voor 70 Euro in de week, maar dan heb je wel een contract van 6-12 maanden! Wil je iets op weekbasis huren, dan kom je al snel op 300-500 Euro in de week uit! Bij toeval kwamen we echter een oud Victoriaans huis tegen bij Sarah en Mike om de hoek, waar we een kamer kunnen krijgen voor 110 Euro in de week! Hier gaan we aankomende donderdag naar toe verhuizen!

Conclusie
We hebben een huis, we hebben werk en een auto. Met de auto forenzen we iedere dag naar ons kantoor om de gehele dag de kantoor arbeider te spelen! Al met al dus helemaal niet anders zo anders dan wat we in Nederland deden! We zijn echter nog steeds op reis en het klimaat is hier toch echt een stuk beter, de stranden mooier en de ruimte te over! En waar vind je nou een zeeleeuw op het strand? In Melbourne dus! We dachten even een zonsondergang op het strand te gaan bekijken, toen daar dus zo'n groot uitgevallen zeehond lag te relaxen! Niet echt normaal, want normaal hangen ze in de zomer ergens bij Antarctica uit, maar deze vond het strand van Melbourne duidelijk een stuk aangenamer! Het is bij ons nu inmiddels al weer 23.00 uur dus we gaan maar eens slapen, want morgen hebben we weer een 'zware' dag op kantoor! Goedemorgen!

Oh ja, nog even geduld voor de foto's! De internetverbinding die we nu gebruiken is niet geschikt voor het verzenden van foto's!
Sinds het vorige verslag is er weer het een en ander veranderd. We hebben welgeteld een nacht doorgebracht in 'ons' huis in Melbourne, toen we tot de conclusie kwamen dat dit problemen zou gaan opleveren. We zijn toen verhuisd naar een camping, waar we de rest van de tijd in Melbourne hebben doorgebracht. Dit terwijl we het vier weken hebben volgehouden in de meest saaie baan die we ooit hebben gehad! Kamperen voelde voor ons een stuk beter, want het benadrukte dat we nog steeds op reis waren. We hebben onze verdiende dollars goed kunnen besteden aan onze volledig nieuwe reisinventaris. Met Karel zijn we op 26 februari met onze auto vertrokken in de richting van Adelaide! Over een gereden afstand van 1.412 km hebben we fantastische landschappen gezien, close encouters kunnen hebben met onze eerste kangoeroe en koala's, gekampeerd in de bush en veelvuldig de barbecue kunnen gebruiken!

Melbourne
In deze stad hebben we het waanzinnig naar ons zin gehad, ook al hebben we ons verblijf nogal nuttig moeten besteden! Het werk dat we deden was dan wel het meest saaie dat we ooit hebben gedaan (ken je het gevoel dat je hersenen vloeibaar worden?), het betaalde goed en ook waren de collega's van het relaxte soort! De huisbaas die we hadden voor een nacht, was ook van dat relaxte soort, maar dan wel van het soort dat iets te graag geld wilde zien. In plaats van daar op in te gaan, hebben we het huis per direct verlaten! We vragen ons af hoe lang het heeft geduurd voordat hij doorhad dat we waren vertrokken! Sukkel! Door een bezoek aan de Australische ANWB (RACV), waren we er al snel achter dat er in Melbourne 'goedkoop' kan worden gekampeerd! Vlak bij ons werk vonden we een relaxte camping in het groen, waar we alles hadden wat we nodig hadden voor 26 dollar per nacht! We waren vrij, we waren buiten, we hadden onze eigen plek.. Het was helemaal goed, want het is hier bijna altijd goed kampeer weer! We hebben de weken voor de start van onze reis door Australië goed kunnen besteden aan de aankoop van alles dat we nodig hadden! Wanneer je met alleen een rugtas in Australië bent aangekomen, dan is dat nogal wat! We zijn eerlijk gezegd best trots op onze prestatie om in de relatief korte tijd alles voor elkaar te hebben gekregen! Het was tijd om verder te gaan!

De reis naar Adelaide
Op 26 februari hebben we de volgeladen auto gestart om met onze trip te gaan beginnen! We begonnen onze reis over de Great Ocean Road. De weg die zich over een paar honderd kilometer langs de azuurblauwe Zuidelijke Ocean slingert! Het landschap is waanzinnig indrukwekkend, omdat het water de kust op een nogal grillige en woeste wijze heeft vormgegeven. Overgebleven is een zwaar geërodeerde leistenen kustlijn, met eilanden, pilaren en loodrechte wanden van 70 - 80 meter hoogte. Het landschap is verbazingwekkend gevarieerd! Het ene moment slinger je door een dicht bos bestaande uit eucalyptus of dennen bomen, het andere moment door een dor grassig landschap! Dit deel van Australië heeft een vulkanische oorsprong en heeft de jongste geologische geschiedenis! In tegenstelling tot de rest van Australië, dat al miljoenen jaren geologisch stabiel is, is dit deel van Australië nog 'maar' 19.000 jaar geleden opgeschrikt door de laatste vulkaanuitbarsting. Overal zijn lava afzettingen en oude kraters zichtbaar. De vormen en kleuren in het landschap zijn waanzinnig!

Als we doorreizen naar het noorden (The Grampions), zien we de verwoestende en kunstzinnige natuur in verschillende vormen! het grootste deel van het natuurgebied is namelijk verwoest door de recente bosbranden! Het is bijna eng om in een volledig stil afgebrand bos te staan, waar er geen enkel geluid is. Wanneer je praat, hoor je je eigen echo! Aan de andere kant is het ook weer erg mooi, want het is de natuur aan het werk. De vuur is pas twee weken uit, maar de varens beginnen al weer op te komen! In een deel van het gebied, waar het vuur niet haar vernietigende werk heeft gedaan, is de geduldige werking van de winderosie zichtbaar. De rosten zijn op een zeer kunstzinnige wijze vormgegeven! Bizar om te bedenken dat de toppen van max. 1.000 meter de overblijfselen zijn van een bergketen vergelijkbaar met de Andes!

Het dierenleven is al net zo gevarieerd als het landschap! Overal hangen koala's stoned te wezen in de eucalyptus bomen, kangoeroes zijn verre van zeldzaam en ook zeker niet schuw! In het donker word je kampement
standaard bezocht door een aantal possems die op zoek zijn naar eten! Het meest gevarieerd zijn de vogels! Overal zijn vogels van een groot aantal soorten en ook in zeer grote getale! Ze hebben alle kleuren en maten! Er zijn papegaaien die het geluid van een geigerteller maken, er zijn witte kaketoes met een groengele kuif die 's ochtends en 's avonds en geluid voortbrengen, wat je verwachten zou van een troep dinosauriërs in vroeger tijden! Er zijn zoveel vogels, dat je bijna niet weet waar je kijken moet! Een beetje vogel liefhebber komt in Australië zeker aan z'n trekken!

Adelaide
We zijn nu sinds 8 maart in Adelaide in South Australia! Adelaide is ook weer een ruim opgezette stad, maar zeker niet zo belachelijk groot als Melbourne! Het is niet een stad waar we lang willen verblijven! In tegenstelling tot Melbourne is Adelaide niet een stad waar wij ons thuis voelen! Een middag in het centrum van de stad was alsof we een freak-show bezochten! Nog nooit hebben we zo'n verzameling idioten bij elkaar gezien; Amsterdam is er niets bij! Het gros van de mensen hier is ook veel te dik en (sorry) lelijk! Het doet ons erg denken aan hoe een Amerikaans straatbeeld er zou moeten uitzien! De mensen kleden zich op die manier, zien er op die manier uit en gedragen zich ook zo! Niet ons soort mensen en ons soort stad! De mensen in Melbourne zijn vriendelijker, lachen meer en zijn denken we liberaler dan de mensen in Adelaide! Adelaide is voor ons een stad om even bij te komen, maar om zo snel mogelijk weer te verlaten!

Reizen in Australië
Ons verblijf en onze reis in Australië bevalt ons erg goed! We zijn er inmiddels achter dat Australië helemaal niet duur hoeft te zijn, als je maar weet hoe je het een en ander kunt besparen! Je moet er nog steeds van uitgaan dat Australië een stuk goedkoper is dan Nederland, wat al een hoop scheelt! Doordat we proberen om te tanken en boodschappen te doen in de grotere plaatsen, sparen we al een hoop geld uit! Boodschappen in de dorpen zijn al snel twee keer zo duur als bij de supermarkten in de grotere plaatsen! Dan zijn er nog goedkope en dure supermarkten en merk en eigen-merk artikelen! Als je even weet waar je moet wezen, dan bespaar je een hoop geld! Hetzelfde is van toepassing voor de overnachtingen! Je hebt dure en goedkope campings! Voor de dure betaal je al snel 20 euro per nacht, maar een camping met voorzieningen heb je ook al voor 12 euro! Je staat dan wel niet op een vier-sterren camping, maar dat wil je toch ook helemaal niet?! Kamperen op natuur campings kan zelfs al voor 6 euro, dat is dan inclusief goede sanitaire voorzieningen en drinkwater (behalve in de echt droge gebieden). We maken de lekkerste maaltijden op ons kooktoestel of op de BBQ, wanneer die voorhanden is! We zijn nu in gebieden waar een totaal verbod op open vuren actief is (fire ban), maar dat betekent niet dat je de BBQ niet kunt gebruiken, ook al werkt deze op een kampvuur! Over prioriteiten gesproken!

En verder
De mensen die het idee hadden dat we aankomende mei wel weer een keer terug zouden komen naar Nederland, moeten we helaas teleurstellen! Het ziet er namelijk niet naar uit dat dat gaat gebeuren! We hebben nog 10 maanden te gaan op ons huidige werkvisum en die maanden kunnen we goed gebruiken om al dat moois in Australië te gaan bekijken! Het relaxte Australië bevalt ons wel! Het klimaat is afschuwelijk goed. We weten dat het in Nederland nogal bagger is, maar we willen toch even melden dat we de laatste drie weken nog geen spatje regen hebben gehad, dat de temperatuur standaard hoog ligt en dat we de afgelopen vier dagen geen enkele wolk meer hebben gezien! Sorry hier voor! Morgen beginnen we aan een baan als druivenplukker, zodat we de komende maanden geen in de dollars zitten! Waarschijnlijk gaan we dit twee weken doen, waarna we langzaam aan op weg gaan naar Perth! Een afstand van ruim 3.000 kilometer, waar we onze tijd voor willen nemen!

Als het goed is zullen er op zeer korte termijn weer een groot aantal foto's op de site verschijnen.. Houdt een en ander dus even in de gaten! We hopen dat we onze verslaglegging van onze reis door Australië net zo gewaardeerd gaat worden als onze reis door Azië!! Succes met het doorkomen van (hopelijk) de laatste winterdagen in Nederland!



Nadat we onze etappe van Melbourne naar Adelaide goed en wel hadden volbracht, hebben we een week gewerkt in de wijngaarden, heeft Floor een aantal dagen gebruik kunnen maken van het Australische zorgstelsel en zijn we inmiddels via een tocht via de indrukwekkende outback van de Flinders Ranges aangekomen in een van de meest deprimerende plaatsen ooit: Port Augusta!

Druiven en ziekenhuisbedden
Onze dollars gaan in Australië te hard om van een werkloos leven te kunnen genieten! We besloten dus om kort te gaan werken voordat we weer op weg gingen! In Adelaide kwamen we om die reden in aanraking met het fenomeen druiven plukken! De heuvels rond Adelaide zijn helemaal gevuld met druiven ten behoeve van de gigantische wijnproductie. Globaal zijn er twee soorten wijn. De eerste is de goedkope meuk die in vier of vijf liter pakken wordt verkocht, die wij dus drinken, wordt machinaal geplukt! Dan is er de kwaliteitswijn, waarvan de druiven handmatig worden geplukt door figuren als wij! Je wordt betaald per emmer, waarvan de waarde afhangt van de grootte van de druif/tros en de moeilijkheidsgraad van het plukken! Zelden hebben wij zo hard gewerkt om met zo weinig geld genoegen te nemen! Het is allemaal voor de ervaring houden we ons voor en niet werken levert helemaal niets op! Mocht je straks een fles Chardonnay 2006 uit de McLaren Vale in Sout Australia zien staan in de winkel, dan is er een reële kans dat wij hier een bijdrage aan hebben geleverd!

We hadden het plan om twee weken druiven te plukken! De eerste week was oefening om in de tweede week te kunnen cashen omdat je een zekere handigheid moet ontwikkelen! Helaas kreeg Floor lichamelijke klachten, die een dusdanige vorm aannamen dat we maar even naar de dokter gingen! Daar werd de diagnose 'blindedarmontsteking' gesteld, waardoor we met spoed naar het ziekenhuis in Adelaide gingen! Daar kwamen we er achter dat spoed een zeer relatief begrip is. Floor lag relatief snel in een bed en aan een infuus (want ze mocht niets eten en drinken), maar een verdere diagnose liet heel erg lang op zich wachten! Doktoren kwamen en doktoren gingen, maar verder gebeurde er helemaal niets! Heeft ze nou een blindedarm ontsteking of niet? Moet ze worden geopereerd of niet? Een en ander was zeer onduidelijk.. Nadat Floor ruim 30 uur niets meer had gegeten en/of gedronken, kon er eindelijk een echo worden gemaakt, waaruit bleek dat er geen sprake was van zo'n ontsteking of iets anders en dat er niet zou worden geopereerd.. Floor kon eten.. Zeldzaam is iemand zo blij geweest met ziekenhuis voedsel. Na twee nachten in het ziekenhuis te hebben doorgebracht, werd ze weer vrijgelaten! Wat er aan de hand is geweest blijft onduidelijk! Inmiddels is Floor volledig gezond en wel!

Van Adelaide naar Port Augusta
Na het druiven plukken en het avontuur in het ziekenhuis, waren we inmiddels wel toe aan een ander avontuur! Na de auto te hebben volgeladen met drinkwater en een grote hoeveelheid eten, gingen we op weg naar de Flinders Ranges, 450 kilometer ten noorden van Adelaide! Via eindeloze graanvelden, achterlijke dorpen, heuvels, bizar rechte wegen en lege landschappen reden we! Om de een of andere reden hadden we van Australië het beeld dat het zo plat als een pannenkoek is.. Tot nu toe blijkt dat echter niet zo te zijn. De Flinders Ranges is een woestijnachtig heuvellandschap, wat toch wel als outback geclassificeerd
kan worden! Het huidige landschap is gevormd doordat sedimentatie werd opgevolgd door opstuwing en weer later door erosie! Over is gebleven een bizar landschap van oeroude rotsformaties die laag op laag in de meest bizarre vormen zijn geboetseerd! We kamperen twee nachten op een schapenboerderij (een station), waarvan het oppervlak zo groot is als de gehele zuidelijke Randstad. Hier wonen echter maar zes mensen! Het grondgebied van deze boerderij omvat bergen, kale heuvels en een zoutmeer! Het land is kaal en heuvelachtig en doet ons heel erg denken aan Mongolië, wat een erg fijn gegeven is! We ontwikkelingen inmiddels echter stoflongen en we komen aan het eind van onze voorraden, dus we rijden door naar de 'geciviliseerde' omgeving! Het is opvallen hoe verschrikkelijk alle kleine dorpen en stadjes hier zijn! Volgens de brochure zijn ze allemaal vriendelijk, romantisch, lieflijk en historisch, maar wij zouden hier niet dood gevonden willen worden! Port Augusta, waar we nu zijn, is een verzamelplaats van kanslozen en inteelt slachtoffers, wat we morgenochtend heel vroeg weer willen verlaten!

Vliegen en andere dieren
In Melbourne werden we verbaasd aangekeken wanneer we opmerkten dat we nog nooit een kangoeroe hadden gezien! We hebben nu inmiddels wel door waarom! Ze zijn overal.. Ze zijn brutaal genoeg om het eten van je bord te stelen! Dit vinden we nu nog enigszins grappig, maar dat zal niet lang meer duren! We blijven ons verbazen over de enorme hoeveelheid vogels in alle soorten, maten en kleuren! 's Ochtends vroeg wakker worden gemaakt door een enorme vlucht kaketoes is echt veel minder erg dan door een overactieve Aziatische haan! Tot nu hebben we echter een dier ontdekt dat met geen mogelijkheid grappig is te noemen! We wisten wel dat ze hier waren en dat ze verveld konden zijn, maar we hadden geen beeld bij de hoeveelheid, ook al hadden we speciale netjes gekocht! We hebben het over de vlieg! Wanneer je 20 vliegen op je gezicht hebt en er daarnaast nog eens een paar honderd op je rug, dan kun je gerust stellen dat het er veel zijn! Een pannenkoek met vlieg is minder lekker dan eentje met kaas en ook witte bonen in vliegensaus is minder aantrekkelijk dan in tomatensaus! We zullen er echter aan moeten wennen, gelukkig zijn ze aan de kust niet meer te vinden!

Outback Australiërs
We zijn deze trip ook in aanraking gekomen met een nieuw soort Australiër: de outback Australiër! Het zal echt niet voor een ieder gelden, maar wij denken dat het niet gezond is om in een dorp te wonen met 60 mensen, in een kansloos gebied op ruim honderd of meer kilometer van de volgende bewoonde plek! Je wordt wellicht al als een lichtelijk debieltje geboren of anders wordt je het wel na jaren in een beperkte sociaal omgeving! Dit beeld werd bevestigd door onwillende en contact gestoorde automonteurs en vreemde camping eigenaren! Nee, hier moet je echt niet stranden! 

Wat gaan we nu doen?
Wij gaan straks een groot aantal boodschappen doen om de tocht richting Western Australië te volbrengen. Vanaf nu komen we de komende 2.500 kilometer geen plaatsen van betekenis meer tegen, als we de Nullarbor over gaan steken! Onderweg hopen we de ultieme leegte van Australië te ervaren, zeehonden en zeeleeuwen te spotten en mogelijk zelfs een walvis! We hebben berichten gehoord van mensen die ze op de route hebben gespot!! Met een beetje geluk....

04 - Australië | Over de Nullarbor naar Perth

Het wordt misschien wel een beetje saai, maar hier is wederom een update uit Australië, waar we inmiddels al weer drie en een halve maand verblijven. Het laatste bericht van ons kwam uit de vreselijke plek met de naam Port Augusta. Gelukkig zijn we daar inmiddels ver van verwijderd! Vanaf Port Augusta zijn we de Eyre Peninsula overgestoken, om daar aan de westkust (Venus Bay) zeeleeuwen, pelikanen, dolfijnen, witte stranden en granieten kliffen en rotsformaties tegen te komen! Vanaf Venus Bay zijn we langzaam doorgereden naar Ceduna, de laatste 'beschaving', waar we van start gingen met de oversteek van de Nullarbor. Na enkele duizenden kilometers door het niets, kwamen we in de bewoonde wereld van Western Australia en gingen we op weg naar een van de mooiste plekken op aarde: Esperance! We volgen de zuidkust van Western Australia tot Albany, vanaf waar we – na nog een paar dagen druiven te hebben geplukt – naar Perth zijn gevlucht vanwege het slechte weer. In Perth zijn we momenteel aan het werk! Jeroen als ambtenaar en Floor als bloemenplukster!

De Nullarbor
De oversteek van de Nullarbor staat in Australië bekend als een legendarische road trip, die de meeste Australiërs minimaal een keer in hun leven willen maken! De Nullarbor is het op een na grootste plateau ter wereld (geen idee wat de grootste zou moeten zijn!) wat voor het grootste deel bestaat uit niets! Nullarbor betekent zo veel als: bomenloos! Van het oostelijke uiteinde van de Nullarbor, enige tientallen kilometers na Ceduna (South Australia), is het bijna 2.000 kilometer over een nagenoeg platte vlakte naar het begin van de bomen en de 'beschaving' in Western Australia! We rijden over kaarsrechte wegen, waaronder het langste stuk rechte weg in Australië: 146 kilometer! Het is goed dat ze dat aankondigen, want opvallen doet het niet, omdat alle wegen hier lang en recht zijn! In het begin is de Nullarbor kaal, met beperkte begroeiing bestaande uit laag struikgewas vol met verse groene scheuten! Verderop wordt het droger en zijn de kleuren beperkt tot het bruin van het land, het grijs van het asfalt en het blauw van de lucht! Het verkeer bestaat uit de roadtrains met drie trailers, die je met 120 kilometer per uur voorbij razen, en (te veel) bejaarden in hun (te grote) vakantiewoningen op wielen!

De Nullarbor is in een aantal opzichten erg indrukwekkend! We rijden vlak langs de kust en de kust wordt hier gevormd door honderden kilometers loodrechte kliffen van 80 meter hoogte! Australië houdt hier op te bestaan: aan de ene kant het blauwe water van de Zuidelijke Oceaan en de aan de andere kant de lege vlakte van de Nullarbor! Je kunt niet anders dan denken aan 'The Thelma and Louise ending'. In het juiste seizoen badderen er hier honderden walvissen! Het feit dat je zo geïsoleerd bent is een ander punt! Aangekomen in Western Australia, verblijven we in Eucla, wat niet meer is dan een tankstation met voorzieningen, op dit punt zijn we ca. 650 kilometer verwijderd van het eerst volgende dorp in oostelijke richting, in westelijke richting is het nog 750 kilometer, in zuidelijke richting ligt er 4.000 kilometer blauwe oceaan tussen ons en Antarctica en in noordelijke richting is het ruim 3.000 kilometer door onafgebroken woestijn tot de noordkust van Australië! Het gevoel van afstand wordt nog eens benadrukt doordat we twee tijdzones passeren! In hetzelfde land hebben we nu drie uur verschil met ons startpunt in Melbourne! Een bijzonder indrukwekkende gedachte! Wauw!

'We crosten de Nullarbo(e)r
We zagen geen hoer
We zagen geen tiet
Misschien was ze er wel niet'

De Zuidkust van Western Australia
Uiteindelijk komen we via Norseman aan in Esperance, waar we doorrijden naar Cape Le Grand National Park. We hadden al een zeeleeuwen en pelikanen kolonies gezien en ook waren we al dolfijnen tegen gekomen, maar voor de eerste keer in ons leven zagen we witter dan witte stranden met een blauwer dan blauwe zee! We wisten al dat het goed is kamperen in de Nationale Parken van Australia, maar het verbeteren van deze plek zal moeilijk worden! Waar kom je ook zeewier etende kangoeroes op een wit strand tegen? Helaas blijkt de pret maar van korte duur, want Floor en Jeroen zijn weer eens op het strand... De volgende dag begint spontaan de winter; ons idee van een droog en warm Australië bleek niet te kloppen! Tot aan Albany was de natuur heel erg mooi, maar met een grijze lucht en maar terug kerende regenbuien is het niet echt genieten! Nadat we nog een paar dagen druiven hadden geplukt, waarbij de temperatuur 's nachts onder het vriespunt lag, besloten we dat er een grens is aan afzien! We zijn hier niet om het weertype 'Nederlandse november' in een tent te overleven! We gaan naar Perth! We komen wel een keer terug wanneer het weer wat beter is, want de zuidkust van Western Australia is uniek! Neem trouwens van ons aan dat je geen 2006 wijn moet gaan kopen uit Western Australia, tenzij je deze gratis krijgt aangeboden! Het wijnjaar was zo slecht, dat ze er nog beter Australisch bier van kunnen brouwen!

Perth
Sinds ons vertrek uit Melbourne hebben we inmiddels al weer 7.000 kilometer afgelegd. Perth is een stad met 1,5 miljoen inwoners gelegen aan de Indische Oceaan. Het is de meest geïsoleerd gelegen stad van een beetje formaat ter wereld. Perth ligt dichter bij Bali dan bij Sydney, dat 4.400 kilometer oostelijker ligt. Net als Melbourne, is Perth ook een zeer fijne stad. De stad is zeer ruim opgezet en iedereen lijkt in een riant vrijstaand paleis te wonen langs het blauwe water en de witte stranden van de Indische Oceaan. Er wordt nogal veel ge-watersport en anderszins genoten van het leven. Het leven wordt hier stukken relaxter beleefd en

geleefd dan wat we in Nederland gewend waren! Waar ter wereld vind je ook een baan terwijl je op het strand ligt te zonnen? We staan momenteel op een relaxte camping in Perth; Floor werkt bij de buren als bloemenplukster en Jeroen is ambtenaar op het Ministerie van Onderwijs. Floor plukt bloemen en rijdt op een tractor en Jeroen is assistent administratieve hulp, waarbij het takenpakket zo veel omvat als het dichtplakken van enveloppen en het kopiëren van het een en ander! Er kan worden gesteld dat we de carrière ladder al aardig beklimmen!

Australië en de Australiërs
We zijn inmiddels al weer drie en een halve maand in Australië en hebben al een aardig deel van Australië gezien. Inmiddels hebben we de Australiër in haar verschillende natuurlijke verschijningsvormen kunnen bestuderen! Het is zeker waar dat de Australiër relaxed is en dat je hier altijd ieders 'mate' bent en dat 'no wurries' de Nationale uitspraak is. De Australische keuken bestaat uit de barbecue; de Chinese keuken wordt Australisch, wanneer het op de barbecue wordt gelegd! Ook is het waar dat Australisch bier van hele slechte kwaliteit is en dat iedereen sportgek is! Het grootste deel van de Australiërs prefereert echter een non-actieve deelname aan sport: de televisie staat altijd aan! Waar we inmiddels ook zijn achter gekomen is dat de kwaliteit van de weersvoorspelling nogal te wensen over laat! Laat je niet op het verkeerde been zetten door 'a shower or two', dit betekent namelijk niets anders dan dat het de hele dag gaat regenen! Een groot deel van de Australiërs is (veel) te dik, met als resultaat dat op alle artikelen in de supermarkt staat hoe vetvrij het product is: patat (dat nog in de frituur moet), is bijvoorbeeld 98 procent vetvrij! Buiten dit alles kunnen we inmiddels een aantal categorieën onderscheiden:

De stedeling
Het grootste deel van de Australiërs (20 miljoen in totaal), woont in de stad! Doordat Australië een echt immigranten land is, en de migranten voor het overgrote deel in de steden komen wonen, ademen de steden een multiculturele sfeer! De afkomst van de inwoners is niet zelden zichtbaar in het straatbeeld! De inwoner van Melbourne is erg Europees, terwijl de inwoner van Adelaide een vreemd soort non-mix is (we hebben nog niemand ontmoet die positief is over Adelaide, inclusief Australiërs)! De stedeling is een heel fijn soort Australiër, waar je zeer relaxed mee een barbecue kunt delen!

De plattelander / outbacker
Doordat deze Australiër zo geïsoleerd woont mankeren deze niet zelden het een en ander! Zolang het gesprek oppervlakkig blijft is het prima te doen, maar je moet niet afwijken van zijn of haar onderwerp en al helemaal niet met de persoon in discussie gaan! In het gunstige geval is het 'gesprek' per direct doodgevallen, maar in het minder prettige geval krijg je een verbale aanval te verduren! Mocht je in Australië willen wonen, doe dat dan in een van de steden, met uitzondering van Adelaide, of ergens ver verwijderd van deze categorie Australiër! 

De Aboriginal
Dit is de oorspronkelijke inwoner van Australië! Al tienduizenden jaren leefden deze mensen hier hun leven, totdat dat leven een paar honderd jaar geleden bruut werd verstoord! Globaal zijn er nu een tweetal categorieën Aboriginals te onderscheiden: de stedelijke en de natuurlijke! De laatste categorie hebben we nog niet mogen ontmoeten! Over de stedelijke kunnen we zeggen dat voor het grootste deel een ontspoorde groep is! De Aboriginal past niet in de westerse Australische samenleving! Ze vallen er buiten door verschillende oorzaken, wat resulteert in grote groepen hangende (dronken) Aborigines in de centra van bepaalde plaatsen in Australië! Het lukt de (blanke) Australiër niet om positief te zijn over deze groep, wat er ook aan positieve discriminatie projecten op poten worden gezet!

De rondtrekkende bejaarde
Met hun enorme caravans, campers, 4-wheel-drives, trailers en alle apparatuur, kunnen we niet anders concluderen dat deze groep te veel geld heeft en nogal materialistisch is ingesteld! Het formaat van hun units is namelijk niet te vergelijken met wat er op de Nederlandse wegen rondrijdt: complete stadsbussen, met daarachter een trailer met four-wheel-drive en boot, fungeren hier als 'kampeer'unit! Het grootste deel van deze groep bestaat uit 'echte' Australiërs die nog nooit het land zijn uit geweest! De (officiële) campings staan helemaal vol met groepen bejaarden on tour, vergelijkbaar met een ANWB caravan trektocht, alleen dan erger! Het gevolg is een 'gezellige' camping vol afgesloten kampeer units op wielen en hun TV-kijkende inwoners! Altijd willen ze een praatje met je maken, maar nadat je vijf keer in tien minuten exact hetzelfde oppervlakkige vragenlijstje voorgeschoteld hebt gekregen, raak je toch wel enigszins prikkelbaar! We proberen dit soort campings dan ook zo veel mogelijk te vermijden, maar je hebt wel eens behoefte aan een warme douche!

En verder
We zijn nu dus aan het werk in Perth en zullen dat de komende dagen ook blijven doen! Dinsdag 9 mei halen we Emiel en Heidi van het vliegveld, met wie we anderhalve week gaan doorbrengen! We kijken daar erg naar uit! Waarschijnlijk gaan we met hen een stuk naar het noorden, terwijl we de kust zullen volgen! Wij zullen dan gaan proberen om in de horeca aan het werk te gaan of niet! Jullie zullen het allemaal wel weer horen! Genieten jullie ondertussen van het mooiste seizoen in Nederland: de lente!




05 - Australie | Van Perth naar Carnarvon

De afgelopen zes weken is voor ons de beste tijd gebleken in Australië.. Het feest begon met de aankomst van Emiel en Heidi in Perth met wie we twee hele fijne weken hebben gehad, waarin we van Perth naar Shark Bay zijn gereden en hebben kunnen genieten van de promotie van Emiel! Helaas komen aan alle leuke dingen een eind en zijn we met z'n tweeën verder gereden naar Carnarvon, waar we de afgelopen vier weken hebben gewerkt! Nu hebben we genoeg Aussie dollars gemaakt om het weer een tijdje uit te zingen zonder te werken

Onze vakantie met Emiel en Heidi
Het was heel erg fijn om vrienden uit Nederland op bezoek te hebben, die we heerlijk in het Nederlands konden 'vermoeien' met onze verhalen. Het is goed om te zien dat een jaar weg van huis geen effect heeft op goede vriendschappen! We hadden bedacht dat we in twee weken zouden proberen om een interessant beeld van Australië voor te schotelen aan onze bezoekers! De outback is zeker gelukt met eindeloze voor honderden kilometers continuerende eenzijdige lage begroeiing zonder ook maar de geringste diversiteit in landschap! Pas als je het landschap gaat ervaren en je zelf de tijd geeft om te kijken, kom je er echter dat de kleuren bruin, rood en blauw in miljoenen tinten mogelijk zijn in alle verschillende combinaties! 's Middags is alles extreem verlicht door de felle zon, maar 's ochtends en 's avonds komen alle kleuren als een drie dimensionaal schilderij op je af. Door een landschap als dat horen kangoeroes te huppen, maar helaas bleef dat achterwege! Wel altijd de strak blauwe luchten die 's nachts werd afgewisseld door een fonkelende sterrenhemel, waarin de melkweg als een intergalactische snelweg zichtbaar is.

Na een hoop mooie dingen te hebben gezien kwamen we aan in het gebied Shark Bay.. Een Unesco World Heritage Site vanwege het unieke (onder)waterleven! In het zeer heldere, maar koude water van de Bay zwemmen inderdaad haaien rond, maar ook tienduizenden zeekoeien, kleine vissen en grote vissen, gekleurd en ongekleurd en ga zo maar door! Met een water enthousiast als Heidi weet je dat er bijzondere dingen vallen te zien en te leren! Een aantal keren waren we met onze snorkels in het koude water te vinden op zoek naar moois.... We kwamen zo bij toeval terecht in/boven/onder/tussen een schol pijlstaartroggen met een spanwijdte van maximaal een meter! Om de een of andere reden lagen ze met 15-20 stuks als een pannenkoek opgestapeld in het ondiepe water van de baai!

Op een verlaten wit strand met rode duinen, liet Heidi zich nog eens van haar beste kant zien. Er zwommen dolfijnen verderop in het water, maar door het slaan op het water kreeg Heidi het voor elkaar om ze op het strand aan onze voeten te krijgen! De dolfijnen dachten natuurlijk een
makkelijk maaltje te ontvangen, maar dat feest ging niet door. We hadden op dat moment UNOX gehaktballen, die via Afrika tussen ons brood aan dit witte strand terecht waren gekomen, om uiteindelijk door ons te worden geconsumeerd (Overlanders bedankt!). Jammer de bammer voor de dolfijnen, Floor en gehaktballen.... geen kruimel is er dan beschikbaar voor een bietsende dolfijn.

Werken in Carnarvon
Na twee weken gezamenlijke vakantie waren we weer 'alleen'.. Met nog maar 40 dollar te besteden, was het echt tijd om serieus geld te gaan verdienen. Carnarvon ligt temidden van de woestijn, maar door de aanwezigheid van een rivier is het hier mogelijk om gewassen te groeien.. We zijn aangekomen in de subtropische zone.. Op de paar honderd plantages worden bananen, tafeldruiven, tomaten, paprika's, aubergines en dergelijke verbouwd. Wij konden aan de slag bij een Portugese familie, waar we vier weken hebben gewerkt. Het was echt fantastisch om met z'n tweeën voor een familie te werken. Het werk was zeer divers (snoeien, plukken, wieden, opbinden van zowel tomaten als tafeldruiven), we kwamen ook veel te weten over het boeren bestaan in deze regio! Inmiddels zijn we echte vinyard pimpers geworden. Een van de voornaamste gespreksonderwerpen was het voetbal - In Guus we Trust.. De boerenzoon wilde echter maar niet aannemen dat we de elftallen van Duitsland, Brazilië, Portugal toch echt niet bij naam kennen.. Ja, Ruud van Nistelrooy, daar hebben we wel eens iets van horen zeggen..

De Australiër
In het vorige verslag hebben we een aantal Australië typologieën beschreven. Dit keer kunnen we kort zijn over de Australiër in het algemeen:

Ik vis, dus ik ben!

En verder

We hebben ons banksaldo weer op een gezond niveau kunnen brengen, dus nu is het weer tijd om verder te gaan.. Vanaf Carnarvon zullen we vandaag langzaam door rijden in noordelijke richting. Hopelijk staan de komende maanden in het teken van witte standen en de wondere wereld van de onderwaterwereld van de Indische Oceaan. We hebben ook goed nieuws: we hebben inmiddels besloten dat Australië voor ons niet het geschikte land is om te wonen... we komen dus zeker terug, maar nu alleen nog even niet! We vinden het jammer dat we moeilijk contact kunnen houden met de mensen thuis, want internet is in Australië erg schaars voorhanden en als het er al is, is het schreeuwend duur! Excuses dus, wanneer e-mails uitblijven! Maar goed, het is even niet anders!

06 - Australië | De Pilbara

Met genoeg dollars op zak, zijn we bijna anderhalve maand geleden vertrokken, om meer dan voorheen onder de indruk te raken van Australië! West Australië wordt alleen maar mooier, ruiger, leger en minder ontwikkeld naar mate we verder komen. Vanaf Carnarvon volgden we de kust om uit te komen bij het Ningaloo Reef, waar we twee en een halve week hebben doorgebracht, waarna we landinwaarts zijn getrokken om de waanzinnige kloven en bergen van de Hamersley Ranges te exploreren. Afsluitend zijn we de grootste mijnen, de grootse auto's, de grootste treinen en de grootste schepen ter wereld tegen gekomen op weg naar Port Hedland aan de rand van de Great Sandy Dessert, waar we nu in de bibliotheek dit verslag zitten te tikken!

Ningaloo
Wat in Azië niet is gelukt vanwege het slechte weer, hebben we hier ruimschoots goed kunnen maken. Aan de westkust van Australië ligt het Ningaloo Reef, wat onwaarschijnlijk toegankelijk is. Vanaf onze kampeerplek in de duinen, was het 100 meter lopen naar het witte strand met het turquoise water van de Indische Oceaan! Het koraal, dat alle kleuren van de regenboog en alle denkbare vormen heeft, begon na een paar slagen zwemmen in het aangename water. Gewapend met snorkel en duikbril waren we iedere dag een paar keer te vinden op onze zoektocht naar de onderwaterbewoners! Conclusie: wat bestaan er veel vissen in alle kleuren en maten! We zwemmen met haaien,schildpadden en enorme roggen en Jeroen achtervolgd nog een dugong (zeekoe). De wateren hier zitten ook 'vol' met walvishaaien en humpback wales, maar we hebben niet het geluk deze tussen het rif tegen te komen. We hadden makkelijk nog een paar weken door kunnen snorkelen, want iedere keer 'ontdekten' we weer een paar nieuwe soorten, maar helaas sloeg het weer om! In Australië betekent dat het gaat waaien, waarbij de wind van Antarctica komt! Wat ze hier wind noemen, zouden we in Nederland een storm noemen!

Hamersley / Karijini
We gingen dus op weg naar het binnenland, want de hele kust was een niet aan te raden gebied. Zo reden we door de Hamersley Ranges op weg naar Tom Price om het Karijini Nationaal Park te bezoeken! Dit hele gebied (The Pilbara) is voor ons Australië; het is hier zo ontzettend mooi en indrukwekkend. De bergen in dit gebied hebben toppen tot 1.200 meter, maar zijn de restanten van een veel ouder en veel hoger gebergte! Het beeld wordt gevormd door een glooiend knetter rood landschap, dat helemaal vol staat met spinifex, wilde bloemen, termieten heuvels en de witte stammen van de eucalyptus die verspreid tussen het spinifex staan. In het vorige verslag hadden we al gerept over de miljoenen groen en rood tinten, maar dit bleek nog helemaal niets te zijn! We durven ook gerust te stellen dat je niet weet wat rood is, wanneer je niet in Australië bent geweest! Zowel zwart, paars als geel zijn rood varianten. Wauw!

Het hele gebied zit ook vol met kloven, waarvan de meest spectaculaire zijn gevoegd in het Karijini National Park! We hebben inmiddels al veel kloven gezien, maar dit slaat toch wel alles! Door de ouderdom van het
gebied en de eroderende werking van tijd, zijn gesteenten, die tot de oudste ter wereld behoren (2,5 - 3,5 miljard), blootgelegd! Het zijn dunne platen bestaande uit ijzer, silicium en asbest! De gesteenten zijn zo oud, dat er geen fossielen in te vinden zijn, om de hele simpele reden dat de gesteenten ouder zijn dan de oorsprong van het leven op aarde! Is dat niet ontzettend gaaf? Je kunt wandelingen maken door kloven, waarvan de wanden 100-120 meter loodrecht oprijzen! De wanden en de bodem worden gevormd door de in scherpe hoeken afgesleten dunne platen, alsof je door een 3-dimensionale puzzel loopt. In sommige kloven wordt de inspiratie en creativiteit van Floor de landschapsarchitect geprikkeld: in de kloven stroomt water (de eerste keer dat we in Australië stromend water zien en horen), er zijn sprookjesachtige poelen en watervallen en de vegetatie is divers! In andere kloven wordt de avonturier in ons geprikkeld: we klauteren door nauwe spleten, lopen tot onze oksels door ijskoud water (4 graden) om naar het diepste van de aarde te raken! Dit is echter niet zonder gevaar, want er is geen weg terug wanneer er iets fout gaat!

Mean Machines
Het gebied waar we ons nu bevinden zit stampvol met delfstoffen. Het gebied is de motor van Australië, wat zichtbaar is door de enorme hoeveelheid mijnen voor alles dat maar gemijnd kan worden! Wij hebben ons bezig gehouden naar een verder onderzoek over de mining van ijzererts! We hebben de grootste ijzerertsmijn ter wereld bezocht die werkt volgens het principe van 'dagbouw', wat wil zeggen dat er vanaf de oppervlakte wordt gegraven! Wat eerst een berg van 812 meter hoog was, is nu een gat van 460 meter diep, 5 kilometer lang en twee kilometer breed! In dat enorme gat rijden de grootste machines ter wereld, waarvan transport trucks 2 miljoen euro kosten en banden hebben van 3,6 meter in diameter! Ze vervoeren 200 ton ijzererts per keer en verbruiken 20 liter diesel per gereden kilometer! Per 24 uur verbruikt een truck 4.920 liter diesel! Het ijzererts wordt vervolgens vermalen en vermengd tot de optimale variant en met de langste treinen ter wereld (2,5 - 3,8 kilometer), naar de haven gebracht, waar het in de grootste schepen ter wereld wordt geladen! Deze schepen zijn tot 320 meter lang en varen een pendel tussen Australië en China/Japan, want 75 % van al het Australische ijzererts gaat naar Japan en China! Waar de trein niet wordt gebruikt, worden vrachtwagens gebruikt die hier de serieuze benaming van road trains hebben, want ze hebben vier bakken en een lengte van 50 meter!

En verder
We zijn nu in Port Hedland en we vertrekken straks in de richting van Broome, waarna we via de Kimberleys eerst op weg gaan naar Alice Springs om dan weer richting het noorden (Darwin) te gaan. De leegte van Western Australia is gigantisch. Je kunt hier uren rijden en helemaal niets tegenkomen en dan ook echt helemaal niets! Geen boom, geen huis, geen boerderij, geen tankstation, helemaal niets! We zijn nu langzaam op weg naar het tropische noorden van Australië, dus we zijn benieuwd wat dat wordt!

07 - Australië | De Kimberley

Na al het industrieel geweld in het volledig rood bestofte Port Hedland, reden we met onze auto de 700 kilometer door de Great Sandy Dessert, waarvan we niet begrijpen waar de naam vandaan komt, want er staan meer bomen dan op de Veluwe, richting Broome! Omdat we aantal stops hadden gemaakt om van geheel verlaten stranden te genieten, kwam Broome voor ons over als Scheveningen aan een blauwe zee, maar omdat ze hier de naam van de Nederlandse badplaats niet kunnen uitspreken, hebben ze het maar Broome genoemd! Omdat wij hier niet blij werden, waren we een dag later weer op weg om onze etappe naar Kununurra te starten! Deze etappe bracht ons door een land (The Kimberley) vol met Baobabs (de enige soort buiten Afrika), zoetwaterkrokodillen (niet gevaarlijk), ghost-gums en termietenheuvels in alle soorten, maten en kleuren! Aangekomen in Kununurra 'regelden' we een kosteloos verblijf in The Bungle Bungles, waar we drie weken langer dan de 'geplande' week door hebben gebracht! Nu zijn we weer terug in Kununurra en bereiden we ons voor op onze reis richting de Northern Territories!

Werken in de Bungle Bungles
The Kimberley wordt gezien als 'de laatste wildernis van Australië', waarvoor je echt een four-wheel-drive nodig hebt! Aangezien wij het met vier wielen moeten doen, waarvan er maar twee aangedreven worden en we eigenlijk wel heel erg graag The Bungle Bungles wilden zien, moesten we wat creatiever zijn. Waarom wilden we zo graag naar The Bungle Bungles? Omdat dit een heel bijzonder nationaal park is, dat pas eind jaren tachtig is 'ontdekt', door de blanke Australiër, de bijzondere rotsformaties (World Heritage) nergens anders ter wereld voorkomen en omdat het vrij moeilijk is om een meer afgelegen mooi gebied te vinden.. Toegang is alleen mogelijk over een extreem slechte weg, waar je een groot aantal uren mee bezig bent, of per vliegtuig! Wij gingen aan de slag als vrijwilliger in een toeristenkamp (East Kimberley Tours) in het nationale park! Als 'smurf' (vanwege onze blauwe poloshirts = uniform). In ruil voor het schoonmaken van toiletten, bunglelows, het opmaken van bedden en afwassen, continue afwassen, werden we met een privévlucht ingevlogen en kregen we twee dagtochten door de Bungles aangeboden! Geen slechte deal!

Omdat het hier ons wel erg goed beviel en omdat we eigenlijk meer dollars nodig hadden, maar dat niet wilden verdienden door meloenen te oogsten, kregen we het voor elkaar om eerst twee weken betaald in dienst te blijven als smurf. Omdat niemand ons meer kwijt wilde en ons maar geen vlucht terug werd aangeboden, knoopten we er nog maar een week aan vast! Na vier weken vieze toiletten, bedden, afwas, witte vliegende ratten (vogels die vooral 's nachts een afschuwelijk prehistorisch kabaal ten gehore brengen), stof, hitte, de vliegen en onze drankrekening was het tijd om te vertrekken. We kunnen stellen dat we deze ervaring niet hadden willen missen, maar zeven dagen per week werken, minimaal 12 uur per dag bij temperaturen die in de schaduw oplopen tot 38 graden en in de zon tot ver boven de 50, is niet echt gezond! Gelukkig werden we extreem goed gevoed door de kamp kok, waardoor we beiden een aantal kilo's zijn aangekomen!

We zouden hier kunnen melden hoe The Bungles er uit zien, maar we kunnen dat ook niet doen, want er is inmiddels al een nieuwe CD met foto's onderweg naar Nederland, zodat jullie zelf kunnen zien hoe mooi
en bijzonder het hier wel niet is! Heel apart was het om een maand door te brengen in een kurkdroog woestijngebied, waar het er in de regentijd (The Wet), volledig anders uit gaat zien. Nu al is het heet, maar over twee maanden zijn temperaturen in de schaduw tot over de 50 graden met een luchtvochtigheid van 100 procent geen uitzondering! Volgens de Aussies was het onmogelijk dat het voor oktober regent, maar Jeroen bleef maar verkondigen dat het de volgende dag zou gaan regenen, waarin hij op onze laatste dag van ons verblijf gelijk kreeg: een paar druppels en onweer!! Alles is mogelijk!

Bushbranden In Australië hebben ze nogal vaak last van bosbranden, die ze hier bushbranden noemen (wat overigens niets heeft te maken met die idioot in dat rare land). Om branden te voorkomen, vinden ze het hier nodig om zo veel mogelijk natuur zelf in de fik te steken! Overal waar we komen zien we land dat al in de fik staat, net is afgefikt of afgefikt staat te worden! Onze conclusie is dat er jaarlijks meer oppervlak in de fik wordt gestoken, om 'erger' te voorkomen, dan dat er jaarlijks überhaupt natuurlijk kan affikken! Overal waar je bent hangt een waas van rook, je ruikt het en je ziet de vlammen!! De enige wolken die we de afgelopen drie maanden hebben gezien, zijn de rookwolken van de branden! Het enige positieve aan deze branden is dat het extreem rode zonsondergangen mogelijk maakt!

Alcohol
Het probleem van/met veel Aboriginals is dat ze alcoholist zijn. Om het verkrijgen van alcohol wat moeilijker te maken is de aanschaf van wijn op nogal lachwekkende wijze beperkt! De goedkoopste alcohol, als je uitgaat van kwantiteit, zijn de vier en vijf liter pakken wijn! Voor budget reizigers als wij(n), zijn deze pakken natuurlijk zeer interessant en de enige mogelijkheid om niet failliet te gaan aan de drankrekening. De Aboriginals, die zich echter niet veel zorgen (hoeven te) maken over geld, zien dit ook en ook de overheid heeft dit door. In het noordelijk deel van Western Australië, is het daarom niet mogelijk om grote goedkope pakken wijn aan te schaffen! Alleen de veel duurdere twee liter pakken zijn verkrijgbaar, maar dan met de limiet van twee pakken per persoon! In Kununurra zijn we gestuit op een 'geheime' voorraad grootverpakkingen, maar de verkoop daarvan is beperkt van 11.00 - 17.00 uur! Buiten deze tijden staat deze voorraad je toe te lonken, maar je kunt er verder niets mee! Als je er dan toch in slaagt om een groot pak te bemachtigen, dan is een pak per persoon het maximum, die verplicht moet worden vervoerd in een doorzichtige plastic tas. Dus! Erg lachwekkend allemaal, vooral als je bekijkt dat het dus geen ene zin heeft, want in plaats van met pakken wijn, liggen de Aboriginals nu met flessen Whisky op straat.

En verder
Geen zorgen. Wij hebben nog geen probleem met het drinken van wijn! Wij zitten nu in Kununurra (al een paar weken de heetste plaats van enige betekenis in Australië) en gaan morgen met onze auto, die net is gepimpt met vier strakke nieuwe bandjes, op weg naar de Northern Territories! Via een groot aantal stops, zullen we langzaam afzakken naar Alice Springs, waarna we weer omhoog zullen rijden richting Darwin, waar onze reis in Australië naar alle waarschijnlijkheid gaan eindigen! Vanaf daar willen we met een goedkope vlucht richting Singapore en dan verder richting India, waar we deze reis willen beëindigen! Althans, dit is het huidige plan, maar die veranderen dagelijks. We houden jullie op de hoogte!

08 - Australië | Het rode en lege midden

Sinds het laatste verslag hebben we een groot aantal kilometers gemaakt. Na ons werk in de Bungle Bungles hebben we ons in Kununurra klaargemaakt voor de lange trip naar Alice Springs. Tussen de uitgestrekte eentonigheid van de Australische savanne, bestaande uit eucalyptus en acacia's, werden we verrast door tropische stukjes langs de aanwezige kreken, rivieren en poelen, die hier wel gevuld zijn met water. Sinds lange tijd zien we weer zoet water waarin we zelfs kunnen zwemmen, terwijl we worden omringt door palmen, gevuld met vleermuizen. Helaas kan niet overal worden gezwommen vanwege de aanwezigheid van de gevaarlijke zoutwaterkrokodil. Via de zeer saaie weg tussen Katherine en Alice Springs, bereiken we het midden van Australië. In het midden maken we het toeristische rondje, waarna weer terug te keren naar het noorden. We zijn nu net terug van een bezoek aan Kakadu en zitten nu in een tropisch en zeer groen, heet en vochtig Darwin, waar we vannacht onze eerste regenbui sinds meer dan vijf maanden hebben gehad!

Het midden van Australië
Een bezoek aan Australië kan niet zonder een bezoek te brengen aan de grote rode rots met de naam Uluru, maar die meer bekend is onder de blanke naam Ayers Rock! Vanaf Katherine en weer terug hebben we meer dan 3.000 kilometer gereden om het midden van Australië te bezoeken, waarvan Uluru de afsluiter zou zijn. Inmiddels hebben we al zo veel gezien, het zou toch niet tegenvallen?! Om Uluru te bezoeken, moet je van Alice nog steeds 450 kilometer rijden; de afstanden zijn hier altijd extreem. Pas ten zuiden van Alice begint het landschap 'eindelijk' kaal te worden, zoals je verwacht in een woestijn. Eerst nog wordt het relief gevormd door met grassen begroeide rode zandduinen, waar tussendoor naar schatting 500.000 wilde kamelen rond struinen. Dan wordt het landschap kaal en plat, waarna je ontzettend onder de indruk raakt van een grote rode rots waar je langzaam op af rijdt. Met een omtrek van 9,5 kilometer en een hoogte van 350 meter is deze monoliet extreem indrukwekkend. Als je er omheen loopt, krijg je pas echt een idee van de vaagheid van de rots! Volgens de moderne opvattingen is Uluru het overblijfsel van tienduizenden jaren erosie, volgens de Aboriginals is Uluru het spirituele centrum van hun geloof (dreaming), wij zijn meer geneigd om te denken dat Uluru het nest is van prehistorische termietensaurussen!

Het tropische noorden
Van het midden gingen we weer via dezelfde weg terug naar het noorden. Omdat deze weg zo ontzettend saai en eentonig is deden we maar twee dagen over 1.100 kilometer, voor ons een absoluut snelheidsrecord. Onderweg zijn een groot aantal historische sites te bezoeken voor de geschiedenis fetisjist, want dit betreft nooit meer dan de een of andere lelijke paal of betonblokken die we in Nederland zouden bestempelen als bouwafval, maar ook lege en verroeste olievaten krijgen het label 'historical site'. Na een paar dagen zwemmen op de mooiste plekjes
tussen palmen en rotspartijen, om al het rode stof uit de poriën te krijgen, gingen we op weg naar Kakadu National Park. Dit park behoort met Uluru tot de zogenaamde hoogtepunten van de Northern Territory. Het park heeft dezelfde oppervlakte als Nederland en is voor 80 procent gevuld met eentonige savanne, maar voor de resterende 20 procent met uitgestrekte groene wetlands. Lopend door de wetlands, wanen we ons in de uiterwaarden van de IJssel, ware het niet dat er vogels zitten die in Nederland niet voorkomen, dat er overal palmen staan, maar ook omdat we enorme aantallen grote krokodillen in het water liggen. Een Discovery moment krijgen we als we oog in oog staan met misschien wel een miljoen ganzen, met daartussen door pelikanen, ibissen, eenden en ander gevogelte. Je zou er honger van krijgen. Honger hebben de krokodillen zeker. Aan een rivier staan we oog in oog met negen zoutwater krokodillen (salty's), allemaal met een lengte van ruim vier meter. Wauw, je begrijpt dat je hier niet moet gaan zwemmen. Volgens een vissende local is dit het grootste aantal salty's dat hij ooit op zo'n klein oppervlak heeft gezien. Het gaat dus goed met deze grootste reptielen ter wereld. Deze krokodillen zijn eng, want je weet dat ze naar je kijken als een lekker hapje!

Omdat Floor op een gegeven moment enorm veel trek kreeg in patat met mayonaise, zijn we vervroegd naar Darwin gereden, wat overigens een goede keuze leek te zijn. Na meer dan zes maanden in de stoffige bush, tussen de altijd aanwezige zeer vervelende vliegen en de zwermen muggen, waar we de laatste tijd last van hebben, is het groene en tropische Darwin een verademing. We kamperen momenteel op een bijna lege camping aan de zee (waarin we niet kunnen zwemmen, vanwege de dodelijke kwallen, krokodillen en haaien), waar onze tent is opgesteld op een sappig groen grasveld. Weet je hoe lang het wel niet is geleden dat we op gras hebben gekampeerd? Het is hier zo rustig omdat het hier inmiddels laagseizoen is. Deze periode heet de 'build-up', waarin de temperatuur en de luchtvochtigheid steeds meer toe gaan nemen. Daarop volgt de regentijd (moesson), die hier 'the wet', wordt genoemd. De echte heftige regen gaat pas vallen vanaf januari, maar vanaf nu kunnen we al spectaculaire onweersstromen verwachten en zelfs hebben we vannacht onze eerste regen sinds vijf maanden gehad.

Wat gaan we allemaal nog doen? Morgen verlaten we Darwin weer om het gebied ten zuiden hiervan te verkennen. We komen echter waarschijnlijk snel weer terug, want de afstanden zijn vanaf nu erg klein en we zullen Darwin als basis gebruiken om deze erg mooie tropische groene regio te te ontdekken. Inmiddels weten we ook dat we op 12 december vanaf Darwin naar Singapore gaan vliegen. Daarna moeten we het nog maar zien wat we gaan doen. We hebben voor ons vertrek nog wel een hoop te doen, waaronder de verkoop van onze auto. Wellicht dat we ook nog een paar weken moeten gaan werken, maar dat moeten we ook nog maar zien. Australië begint voor ons in ieder geval ten einde te lopen. Onze terugkeer naar Nederland komt dus naderbij.

09 - Australië | Een leven in Darwin

We beginnen dit verslag meer met het bedanken van alle mensen die een SMS, een e-mail, een kaart of een combinatie daarvan hebben gestuurd ter ere van Floor haar verjaardag.. Bedankt daarvoor. Het was een flinke stapel kaarten die we konden ophalen bij het postkantoor. Wat is er allemaal gebeurd sinds dat we zijn aangekomen in Darwin? We hebben een paar uitstapjes gemaakt naar verkoelende plekken in de buurt, maar we kwamen tot de conclusie dat we 'genoeg' hebben gezien van Australië. We hebben lang genoeg tussen het stof, de vliegen en de hitte gezeten om een meer dan goed beeld te hebben van Australië en we zijn niet meer onder de indruk van wat we zien en beleven. Tijd dus voor wat anders: geld verdienen voor de komende tijd in Azië.

Ons leven in Darwin
Ons bestaan is inmiddels drastisch veranderd. Nu drie weken geleden zijn we op zoek gegaan naar werk en hebben we onze auto te koop aangeboden. Het vinden van werk bleek een enorme opgave te zijn, wanneer je iets anders wilt doen dan het plukken van mango's. Iets dat je echt niet wil doen bij temperaturen van 36 graden en een luchtvochtigheid van 90 procent. Uiteindelijk konden we twee weken geleden als schoonmaker op een militaire basis van start. Onze dagelijkse activiteiten bestaan uit het schoonmaken van de douches, toiletten, kantoren en appartementen van de Australische soldaatjes. We doen dit eerlijk gezegd geheel tegen ons principe, want op z'n zachts gezegd vinden wij wat hier gebeurd nogal een sneu gebeuren. Voor ons zou het ultieme hoogtepunt van dit werk zijn als we worden ontslagen vanwege ongehoorzaamheid.

Ook twee weken geleden hebben we onze auto verkocht aan een paar reizigers met enorme haast, waardoor we de auto voor meer konden 
verkopen dan dat we er voor hadden betaald in Melbourne. Dat creëerde echter het probleem dat we geen transport en opslagruimte meer hadden. We gingen dus over tot de aanschaf van een tweede tent (voor de opslag van onze spullen) en twee fietsen. Tegenwoordig fietsen we dus heen en weer naar het werk, wat hier best een opgave is, want respect voor fietsers kennen de automobilisten in hun veel te grote auto's niet. Vooral de soldaatjes met ongecontroleerde testosteron levels doen ons verlangen naar de Nederlandse fietspaden.

In de tijd dat we in Australië zijn hebben we bijna tien maanden in een tent gewoond. We zweren namelijk bij kamperen. 'Helaas' begon het klimaat hier dermate te veranderen dat kamperen echt niet meer leuk was. Elke Australiër heeft ons gewaarschuwd voor de zomer in Darwin: 'you are crazy to go there, the heat and the humidity will kill you'. Nou zeggen Australiërs wel meer dat je met een flinke korrel zout moet nemen dus dit namen we ook niet al te serieus. We weten wel wat hitte en luchtvochtigheid is, toch?! We kunnen stellen dat kamperen niet meer leuk is bij 36 graden en een luchtvochtigheid van 90 procent of hoger, terwijl het 's nachts niet verder afkoelt dan 30 graden. Drijfnat van het zweet val je in slaap en nog natter word je weer wakker. Toen we beiden onder de jeukende uitslag zaten, vonden we het mooi geweest. We zochten en vonden een kamer in een huis met een grote veranda, airconditioning, koudwater bubbelbad en een keuken met een oven. We wonen hier nu een week, waarin we goed gebruikt hebben van alle luxe: lasagne en ovenpatat met echte mayonaise. Als alles goed gaat zullen we hier tot 12 december blijven wonen, want dan vliegen we naar Singapore. In Singapore beslissen we welke landen we nog gaan bezoeken en wanneer we naar Nederland komen. Een en ander is zeer afhankelijk van de status van onze bankrekening.

10 - Australië | De laatste dagen in Darwin

Voordat we morgen op het vliegtuig stappen naar Singapore, hebben jullie nog een verslag te goed over onze laatste weken in Australië. Wat kunnen we hierover vertellen? Als eerste maar het fiasco van het huren van een kamer in Darwin. Onze huisbaas bleek een wat andere mening te hebben over privacy dan wij en ook bleek dat we met een contactgestoorde alleenstaande vader in een ongelooflijke midlife crisis van doen hadden. Na hem te hebben verteld dat we hem wel een erg zielig mannetje vonden, hebben we een bungalow gehuurd op de camping waar we eerder met de tent stonden. Kamperen kan echt niet meer. Het is in Darwin zo ontzettend heet en vochtig, dat je er natte dromen van krijgt: Oh, ging het maar eens regenen.

Wat een luxe hebben we in de bungalow. We hebben een tweepersoonsbed met een echt dik matras, een koelkast, een eigen keukentje en een zeer goed werkende airconditioning. Na een zeer goede nachtrust, stapten we iedere ochtend weer op onze fietsen om naar de militaire basis te fietsen voor het schoonmaken van de altijd weer aanlokkende toiletten, douches, kantoren en appartementen van de militairen. Na vier weken als schoonmaker in de weer te zijn geweest, kregen we te horen dat we niet meer terug hoefden te komen, vanwege de volledige afwezigheid van werk.

Voor de eerste keer in ons leven zijn we dus 'ontslagen', maar ook voor de eerste keer in ons leven zijn we niet bedankt voor onze inzet, creativiteit en humor (vonden wij dan....). Het waren echt vier fantastische weken. Doordat de toiletten werden bevolkt door groene kikkers, wisten
we dat tenminste iemand ons werk op prijs stelde. Als werklozen konden we ons nu echter mooi richten op de inmiddels overbodige spullen. We verkochten onze fietsen voor een mooi prijsje en ook slaagden we er in om een deel van onze kampeerspullen te verkopen. Het geld moet toch ergens vandaan komen. We blijven trouw aan onze Nederlandse handelsgeest.

En verder
Morgen vertrekken we dus naar Singapore, waar we echt veel zin in hebben. We hebben ontzettend genoten van de fantastische natuur in Australië, maar we zijn er achter gekomen dat we Nederlandser zijn dan dat we hadden gedacht voordat we uit Nederland vertrokken, vandaar dat Australië niet ons 'thuis' zal worden. We hebben met de verkoop van onze auto en de gewerkte weken, voldoende bij elkaar gespaard om nog een aantal maanden in Azië door te brengen. We zijn klaar voor nieuwe avonturen. Als we in Singapore aankomen moeten we als eerste een nieuw paspoort voor Floor zien te regelen bij de Nederlandse ambassade, voordat we verder kunnen reizen. Haar paspoort staat namelijk op het punt van verlopen. Als we dat probleem hebben opgelost, willen we naar Sarawak (het zuidelijk deel van Maleisisch Borneo) voor een aantal weken om daarna oud en nieuw te gaan vieren in Singapore met Emiel en Heidi! Met Emiel en Heidi? Ja, want zij komen voor een paar weken vakantie naar Maleisië. Wij willen onze reis dan afsluiten in Cambodja, waarna we dan vanaf Bangkok terugvliegen naar Europa. Zoals het er nu naar uit ziet, zullen we ergens in maart terug zijn in Nederland.
Ga naar boven