08 - Australië | Het rode en lege midden

Sinds het laatste verslag hebben we een groot aantal kilometers gemaakt. Na ons werk in de Bungle Bungles hebben we ons in Kununurra klaargemaakt voor de lange trip naar Alice Springs. Tussen de uitgestrekte eentonigheid van de Australische savanne, bestaande uit eucalyptus en acacia's, werden we verrast door tropische stukjes langs de aanwezige kreken, rivieren en poelen, die hier wel gevuld zijn met water. Sinds lange tijd zien we weer zoet water waarin we zelfs kunnen zwemmen, terwijl we worden omringt door palmen, gevuld met vleermuizen. Helaas kan niet overal worden gezwommen vanwege de aanwezigheid van de gevaarlijke zoutwaterkrokodil. Via de zeer saaie weg tussen Katherine en Alice Springs, bereiken we het midden van Australië. In het midden maken we het toeristische rondje, waarna weer terug te keren naar het noorden. We zijn nu net terug van een bezoek aan Kakadu en zitten nu in een tropisch en zeer groen, heet en vochtig Darwin, waar we vannacht onze eerste regenbui sinds meer dan vijf maanden hebben gehad!

Het midden van Australië
Een bezoek aan Australië kan niet zonder een bezoek te brengen aan de grote rode rots met de naam Uluru, maar die meer bekend is onder de blanke naam Ayers Rock! Vanaf Katherine en weer terug hebben we meer dan 3.000 kilometer gereden om het midden van Australië te bezoeken, waarvan Uluru de afsluiter zou zijn. Inmiddels hebben we al zo veel gezien, het zou toch niet tegenvallen?! Om Uluru te bezoeken, moet je van Alice nog steeds 450 kilometer rijden; de afstanden zijn hier altijd extreem. Pas ten zuiden van Alice begint het landschap 'eindelijk' kaal te worden, zoals je verwacht in een woestijn. Eerst nog wordt het relief gevormd door met grassen begroeide rode zandduinen, waar tussendoor naar schatting 500.000 wilde kamelen rond struinen. Dan wordt het landschap kaal en plat, waarna je ontzettend onder de indruk raakt van een grote rode rots waar je langzaam op af rijdt. Met een omtrek van 9,5 kilometer en een hoogte van 350 meter is deze monoliet extreem indrukwekkend. Als je er omheen loopt, krijg je pas echt een idee van de vaagheid van de rots! Volgens de moderne opvattingen is Uluru het overblijfsel van tienduizenden jaren erosie, volgens de Aboriginals is Uluru het spirituele centrum van hun geloof (dreaming), wij zijn meer geneigd om te denken dat Uluru het nest is van prehistorische termietensaurussen!

Het tropische noorden
Van het midden gingen we weer via dezelfde weg terug naar het noorden. Omdat deze weg zo ontzettend saai en eentonig is deden we maar twee dagen over 1.100 kilometer, voor ons een absoluut snelheidsrecord. Onderweg zijn een groot aantal historische sites te bezoeken voor de geschiedenis fetisjist, want dit betreft nooit meer dan de een of andere lelijke paal of betonblokken die we in Nederland zouden bestempelen als bouwafval, maar ook lege en verroeste olievaten krijgen het label 'historical site'. Na een paar dagen zwemmen op de mooiste plekjes
tussen palmen en rotspartijen, om al het rode stof uit de poriën te krijgen, gingen we op weg naar Kakadu National Park. Dit park behoort met Uluru tot de zogenaamde hoogtepunten van de Northern Territory. Het park heeft dezelfde oppervlakte als Nederland en is voor 80 procent gevuld met eentonige savanne, maar voor de resterende 20 procent met uitgestrekte groene wetlands. Lopend door de wetlands, wanen we ons in de uiterwaarden van de IJssel, ware het niet dat er vogels zitten die in Nederland niet voorkomen, dat er overal palmen staan, maar ook omdat we enorme aantallen grote krokodillen in het water liggen. Een Discovery moment krijgen we als we oog in oog staan met misschien wel een miljoen ganzen, met daartussen door pelikanen, ibissen, eenden en ander gevogelte. Je zou er honger van krijgen. Honger hebben de krokodillen zeker. Aan een rivier staan we oog in oog met negen zoutwater krokodillen (salty's), allemaal met een lengte van ruim vier meter. Wauw, je begrijpt dat je hier niet moet gaan zwemmen. Volgens een vissende local is dit het grootste aantal salty's dat hij ooit op zo'n klein oppervlak heeft gezien. Het gaat dus goed met deze grootste reptielen ter wereld. Deze krokodillen zijn eng, want je weet dat ze naar je kijken als een lekker hapje!

Omdat Floor op een gegeven moment enorm veel trek kreeg in patat met mayonaise, zijn we vervroegd naar Darwin gereden, wat overigens een goede keuze leek te zijn. Na meer dan zes maanden in de stoffige bush, tussen de altijd aanwezige zeer vervelende vliegen en de zwermen muggen, waar we de laatste tijd last van hebben, is het groene en tropische Darwin een verademing. We kamperen momenteel op een bijna lege camping aan de zee (waarin we niet kunnen zwemmen, vanwege de dodelijke kwallen, krokodillen en haaien), waar onze tent is opgesteld op een sappig groen grasveld. Weet je hoe lang het wel niet is geleden dat we op gras hebben gekampeerd? Het is hier zo rustig omdat het hier inmiddels laagseizoen is. Deze periode heet de 'build-up', waarin de temperatuur en de luchtvochtigheid steeds meer toe gaan nemen. Daarop volgt de regentijd (moesson), die hier 'the wet', wordt genoemd. De echte heftige regen gaat pas vallen vanaf januari, maar vanaf nu kunnen we al spectaculaire onweersstromen verwachten en zelfs hebben we vannacht onze eerste regen sinds vijf maanden gehad.

Wat gaan we allemaal nog doen? Morgen verlaten we Darwin weer om het gebied ten zuiden hiervan te verkennen. We komen echter waarschijnlijk snel weer terug, want de afstanden zijn vanaf nu erg klein en we zullen Darwin als basis gebruiken om deze erg mooie tropische groene regio te te ontdekken. Inmiddels weten we ook dat we op 12 december vanaf Darwin naar Singapore gaan vliegen. Daarna moeten we het nog maar zien wat we gaan doen. We hebben voor ons vertrek nog wel een hoop te doen, waaronder de verkoop van onze auto. Wellicht dat we ook nog een paar weken moeten gaan werken, maar dat moeten we ook nog maar zien. Australië begint voor ons in ieder geval ten einde te lopen. Onze terugkeer naar Nederland komt dus naderbij.

09 - Australië | Een leven in Darwin

We beginnen dit verslag meer met het bedanken van alle mensen die een SMS, een e-mail, een kaart of een combinatie daarvan hebben gestuurd ter ere van Floor haar verjaardag.. Bedankt daarvoor. Het was een flinke stapel kaarten die we konden ophalen bij het postkantoor. Wat is er allemaal gebeurd sinds dat we zijn aangekomen in Darwin? We hebben een paar uitstapjes gemaakt naar verkoelende plekken in de buurt, maar we kwamen tot de conclusie dat we 'genoeg' hebben gezien van Australië. We hebben lang genoeg tussen het stof, de vliegen en de hitte gezeten om een meer dan goed beeld te hebben van Australië en we zijn niet meer onder de indruk van wat we zien en beleven. Tijd dus voor wat anders: geld verdienen voor de komende tijd in Azië.

Ons leven in Darwin
Ons bestaan is inmiddels drastisch veranderd. Nu drie weken geleden zijn we op zoek gegaan naar werk en hebben we onze auto te koop aangeboden. Het vinden van werk bleek een enorme opgave te zijn, wanneer je iets anders wilt doen dan het plukken van mango's. Iets dat je echt niet wil doen bij temperaturen van 36 graden en een luchtvochtigheid van 90 procent. Uiteindelijk konden we twee weken geleden als schoonmaker op een militaire basis van start. Onze dagelijkse activiteiten bestaan uit het schoonmaken van de douches, toiletten, kantoren en appartementen van de Australische soldaatjes. We doen dit eerlijk gezegd geheel tegen ons principe, want op z'n zachts gezegd vinden wij wat hier gebeurd nogal een sneu gebeuren. Voor ons zou het ultieme hoogtepunt van dit werk zijn als we worden ontslagen vanwege ongehoorzaamheid.

Ook twee weken geleden hebben we onze auto verkocht aan een paar reizigers met enorme haast, waardoor we de auto voor meer konden 
verkopen dan dat we er voor hadden betaald in Melbourne. Dat creëerde echter het probleem dat we geen transport en opslagruimte meer hadden. We gingen dus over tot de aanschaf van een tweede tent (voor de opslag van onze spullen) en twee fietsen. Tegenwoordig fietsen we dus heen en weer naar het werk, wat hier best een opgave is, want respect voor fietsers kennen de automobilisten in hun veel te grote auto's niet. Vooral de soldaatjes met ongecontroleerde testosteron levels doen ons verlangen naar de Nederlandse fietspaden.

In de tijd dat we in Australië zijn hebben we bijna tien maanden in een tent gewoond. We zweren namelijk bij kamperen. 'Helaas' begon het klimaat hier dermate te veranderen dat kamperen echt niet meer leuk was. Elke Australiër heeft ons gewaarschuwd voor de zomer in Darwin: 'you are crazy to go there, the heat and the humidity will kill you'. Nou zeggen Australiërs wel meer dat je met een flinke korrel zout moet nemen dus dit namen we ook niet al te serieus. We weten wel wat hitte en luchtvochtigheid is, toch?! We kunnen stellen dat kamperen niet meer leuk is bij 36 graden en een luchtvochtigheid van 90 procent of hoger, terwijl het 's nachts niet verder afkoelt dan 30 graden. Drijfnat van het zweet val je in slaap en nog natter word je weer wakker. Toen we beiden onder de jeukende uitslag zaten, vonden we het mooi geweest. We zochten en vonden een kamer in een huis met een grote veranda, airconditioning, koudwater bubbelbad en een keuken met een oven. We wonen hier nu een week, waarin we goed gebruikt hebben van alle luxe: lasagne en ovenpatat met echte mayonaise. Als alles goed gaat zullen we hier tot 12 december blijven wonen, want dan vliegen we naar Singapore. In Singapore beslissen we welke landen we nog gaan bezoeken en wanneer we naar Nederland komen. Een en ander is zeer afhankelijk van de status van onze bankrekening.

10 - Australië | De laatste dagen in Darwin

Voordat we morgen op het vliegtuig stappen naar Singapore, hebben jullie nog een verslag te goed over onze laatste weken in Australië. Wat kunnen we hierover vertellen? Als eerste maar het fiasco van het huren van een kamer in Darwin. Onze huisbaas bleek een wat andere mening te hebben over privacy dan wij en ook bleek dat we met een contactgestoorde alleenstaande vader in een ongelooflijke midlife crisis van doen hadden. Na hem te hebben verteld dat we hem wel een erg zielig mannetje vonden, hebben we een bungalow gehuurd op de camping waar we eerder met de tent stonden. Kamperen kan echt niet meer. Het is in Darwin zo ontzettend heet en vochtig, dat je er natte dromen van krijgt: Oh, ging het maar eens regenen.

Wat een luxe hebben we in de bungalow. We hebben een tweepersoonsbed met een echt dik matras, een koelkast, een eigen keukentje en een zeer goed werkende airconditioning. Na een zeer goede nachtrust, stapten we iedere ochtend weer op onze fietsen om naar de militaire basis te fietsen voor het schoonmaken van de altijd weer aanlokkende toiletten, douches, kantoren en appartementen van de militairen. Na vier weken als schoonmaker in de weer te zijn geweest, kregen we te horen dat we niet meer terug hoefden te komen, vanwege de volledige afwezigheid van werk.

Voor de eerste keer in ons leven zijn we dus 'ontslagen', maar ook voor de eerste keer in ons leven zijn we niet bedankt voor onze inzet, creativiteit en humor (vonden wij dan....). Het waren echt vier fantastische weken. Doordat de toiletten werden bevolkt door groene kikkers, wisten
we dat tenminste iemand ons werk op prijs stelde. Als werklozen konden we ons nu echter mooi richten op de inmiddels overbodige spullen. We verkochten onze fietsen voor een mooi prijsje en ook slaagden we er in om een deel van onze kampeerspullen te verkopen. Het geld moet toch ergens vandaan komen. We blijven trouw aan onze Nederlandse handelsgeest.

En verder
Morgen vertrekken we dus naar Singapore, waar we echt veel zin in hebben. We hebben ontzettend genoten van de fantastische natuur in Australië, maar we zijn er achter gekomen dat we Nederlandser zijn dan dat we hadden gedacht voordat we uit Nederland vertrokken, vandaar dat Australië niet ons 'thuis' zal worden. We hebben met de verkoop van onze auto en de gewerkte weken, voldoende bij elkaar gespaard om nog een aantal maanden in Azië door te brengen. We zijn klaar voor nieuwe avonturen. Als we in Singapore aankomen moeten we als eerste een nieuw paspoort voor Floor zien te regelen bij de Nederlandse ambassade, voordat we verder kunnen reizen. Haar paspoort staat namelijk op het punt van verlopen. Als we dat probleem hebben opgelost, willen we naar Sarawak (het zuidelijk deel van Maleisisch Borneo) voor een aantal weken om daarna oud en nieuw te gaan vieren in Singapore met Emiel en Heidi! Met Emiel en Heidi? Ja, want zij komen voor een paar weken vakantie naar Maleisië. Wij willen onze reis dan afsluiten in Cambodja, waarna we dan vanaf Bangkok terugvliegen naar Europa. Zoals het er nu naar uit ziet, zullen we ergens in maart terug zijn in Nederland.
Ga naar boven