We hebben de wekker gezet om de zonsopgang boven de Nullarbor mee te maken. Zo rond 6.00 uur begint de oostelijke horizon op te lichten. Van een lichtgele streep gaan we naar oranje en dieprood, tot we na donkergeel de oranje bol boven de horizon zien uitkomen. Omdat we zo vroeg zijn opgestaan kunnen we ook weer vroeg gaan rijden. Om 7.50 uur zitten we al weer in de auto om verder naar het westen te rijden. Het landschap waar we doorheen rijden is plat en leeg. We rijden vlak langs de oceaan, die we vanaf verschillende uitzichtpunten kunnen bekijken. Het Australische continent houdt hier op. De zuidelijke grens van de Nullarbor wordt gevormd door Loodrechte kliffen van 80 meter hoogte, die het einde van het continent markeren. Aan de ene kant de bruingroene leegte van de Nullarbor en aan de andere kant het azuurblauwe water van de Zuidelijke Oceaan. Ergens ver weg aan de overkant van dat water ligt Antarctica en ergens in dat water zwemmen de gigantische walvissen. Zelfs de deining van de oceaan is al onvoorstelbaar krachtig. Omdat we er zo vroeg in de ochtend zijn, zien we het effect van de aflandige wind. De lucht van het land, rolt en valt als witte wolken van de kliffen. Waanzinnig surrealistisch. Het is vrij eng om boven de kliffen aan de rand van de oceaan te staan, want de kliffen zijn uitgehold door het water van de oceaan. Het is niet duidelijk waar de klif precies ophoudt. Het is dus beter om een veilige afstand tot de rand te bewaren. De mens heeft hier geen enkele invloed. De wind heeft hier vrij spel. Als het hier stormt schijnt het niet verantwoord te zijn om hier te staan. Zelfs auto’s kunnen dan in zee worden geblazen.
Zonsopgang boven de Nullarbor De Bunda cliffs zijn de langste aaneengesloten kliffen ter wereld

Vlak voor de grens met Western Australia gaan de kliffen over in het Hampton Tableland, dat landinwaarts steekt en waar we nu oprijden. De kust wordt nu gevormd door een laagvlakte, bestaande uit een duinenlandschap van wit zand. De vlakte van de Nullarbor strekt zich echter nog in alle richtingen uit. Bij de grens met Western- Australia moeten we weer door een quarantaine controle. We zijn dit keer goed georganiseerd en we hebben een tas met twijfelgevallen samengesteld. Versproducten hebben we niet meer. We krijgen complimenten van de ‘grenswacht’ en hoeven geen van onze twijfelgevallen af te staan. We zijn aangekomen in Eucla, de meest oostelijk gelegen plaats van Western Australia. Het is een oase te midden van het niets. Het is een fijne plek waar eigenlijk niemand woont. He vergeet dat je nergens bent. Het is 700 kilometer naar het eerstvolgende dorp in westelijke richting en 600 kilometer voor de eerste bewoning is het oosten. In het zuiden ligt de oceaan, met tussen hier en Antarctica dat 4.000 kilometer verderop ligt, helemaal niets meer. In het noorden gaat de Nullarbor onverminderd door en gaat langzaam ober in de Great Victoria Desert. Via verschillende andere woestijnen kom je 4.000 kilometer verderop en zonder ook maar iets van bewoning tegen te komen, uiteindelijk aan de noordkust van Australie terecht. Dit is de meest afgelegen plek waar we ooit zijn geweest.

Eucla is ontstaan als telegraaf station. De kust bestaat uit hagelwitte zandduinen, waar het onprettig vertoeven is door de veel te agressieve steekvliegen waar er veel te veel van rondvliegen. In Eucla verblijven we voor $ 8 op een camping, waar we een plek bezetten met het beste uitzicht. Vanaf een hoogte kijken we uit over de witte zandduinen en de blauwe zee daar achter. Op de laagvlakte beneden aan de camping zien we later in de middag van alles bewegen. We pakken de verrekijker er bij, waardoor we zien dat het er helemaal vol zit met rode reuzen kangoeroes. Die zijn we nog niet eerder tegengekomen. We gaan naar beneden waar we door honderden kangoeroes worden aangestaard.
Voordat we vanuit Ceduna vertrekken, moeten we de rekening voor de registratie van de auto betalen, wat we gelukkig via Internet kunnen doen. De details van deze rekening heeft Sarah naar ons gemaild. We maken $ 546,20 over en de auto is voor een jaar geregistreerd, wat betekent dat we voor een jaar wegenbelasting en verzekering hebben betaald. Omdat VicRoads de spullen naar de vorige eigenaar had gestuurd beschikken wij nog niet over de registratie sticker die we op de auto moeten plakken. Sarah zal deze sticker naar haar zus in Perth sturen, waar we deze en eventueel andere post zullen ophalen. Voor 15 minuten Internet moeten we drie dollar betalen. Hierna tanken we de auto nog een keer goed vol voor $ 1,30 per liter. We hebben een grote afstand af te leggen en de benzine zal onderweg niet goedkoop zijn. We hebben ook begrepen dat de benzineprijzen vanwege het paasweekeinde zullen stijgen. Pomphouders zijn hier enorme hufters.

Dan vertrekken we om aan de oversteek van de Nullarbor te beginnen. Helaas regent het. We rijden over lange, rechte wegen, waarbij de cruise control weer goed van pas komt. Eerst moeten we door eindeloze graanvelden, waarvan we er veel te veel hebben gezien en waarvan we er vast nog veel zullen tegenkomen. Vooral omdat het graan is geoogst en de velden dus leeg zijn, is dit het meest saaie landschap dat we kennen. We passeren grote hoeveelheden graansilo’s van het type enorm en liggen er veel grote bergen met graan. Na deze eindeloze saaiheid rijden we Yalata binnen. Dit is Aboriginal land, maar buiten dat hier geen graan wordt verbouwd en dat er eigenlijk wel erg veel autowrakken langs de weg liggen, merk je daar niets van. In Yalata is een ‘roadhouse’ gevestigd dat werd gerund door de Aboriginals maar inmiddels is gesloten. Naar het schijnt omdat de benzine vooral gratis voor hun eigen mensen werd gebruikt en er daardoor niets overbleef voor de verkoop. Al rijdend komen we uiteindelijk op de eigenlijke Nullarbor terecht. Het gebied strekt zich zo plat als een pannenkoek in alle windrichtingen uit. We zien alleen maar grassen op een verder kale vlakte. Het is inmiddels gestopt met regenen, maar het is nog wel bewolkt. Deze leegte is erg indrukwekkend. We willen de ‘Head of Bight’ bezoeken omdat je vanaf dat punt walvissen zou kunnen spotten. Helaas is dit punt met een hek afgesloten buiten het walvissenseizoen, dat valt in de periode juni – september.
Op de Nullarbor kunnen we diverse dieren tegen komen Lange en rechte wegen door een volkomen vlak landschap

We zetten onze tent op bij het Nullarbor Roadhouse. Hier kunnen we voor $ 12 staan, wat eigenlijk wel wat veel is voor wat we krijgen. We hadden gewoon ergens in de leegte onze tent moeten opzetten. Dat zou ook veel toffer zijn geweest. Er kan hier ook worden getankt, maar dat zou dan $ 1,56 per liter hebben gekost. Het Roadhouse is de enige bebouwing in de wijde omgeving. Hier kan worden overnacht, gegeten en getankt. In noordelijke richting strekt de woestijn zich voor duizenden kilometer uit. Als we naar het zuiden zouden rijden, zouden we al snel uitkomen bij de oceaan, waarna het eerste land zou worden gevormd door Antarctica. Voor het eerstvolgende Roadhouse in oostelijke richting zouden we 93 kilometer terug moeten rijden. In westelijke richting is het nog 182 kilometer naar het eerstvolgende roadhouse, wat dan tevens de grens is met Western-Australia. We staan pas aan het begin van de Nullarbor, maar de leegte is hier nu al indrukwekkend. We lopen een stuk de kalkstenen vlakte op, waar we het effect zien van de recente regen. Op de vlakte zijn veel verse groene sprietjes te zien en alle planten hebben verdere groene uitlopers. Deze platheid kan wedijveren met die van Nederland. De Nullarbor Plain wordt gevormd door het grootste stuk kalksteen ter wereld, dat is gevormd toen het nog deel uitmaakte van de bodem van een reeds lang geleden verdwenen zee.

01 - Australië | Melbourne

Een update van ons leven in Melbourne: Het gaat goed met ons in het land aan de andere kant van de wereld dat Australië heet! Bij ons is het avond, terwijl het bij jullie ochtend is. Bij ons is het zomer en bij jullie winter! We zitten nu al weer ruim 3 weken in Melbourne, nadat we er acht maanden over hebben gedaan om er te komen! Doordat we door zo druk bezig zijn (geweest), lijkt onze reis door Azië heel erg lang geleden! We hebben onze tijd hier tot nu toe erg nuttig besteed! Sinds ons laatste verslag zijn er weer een aantal grote vooruitgangen geboekt!

Werken
Onze reis van Nederland, over land door Azië en uiteindelijk met het vliegtuig van Singapore naar Australië, die in totaal acht maanden heeft geduurd, heeft niet meer dan ca. 8.000 Euro gekost! Daarvoor hebben we alles kunnen doen wat we wilden en hebben we nooit echt hoeven op te letten! Wij hebben dan ook niet zo heel veel nodig om tevreden te zijn! Hierdoor hadden we nog genoeg geld over om een auto te kunnen kopen en ons de eerste weken geen zorgen te hoeven maken! We zitten tot nu toe ook nog bij Sarah en Mike in huis, dus gelukkig hebben we hoge huisvestingskosten kunnen vermijden! Maar toch gaat het geld hard... Erg hard... En dan te bedenken dat Australië goedkoper is dan Nederland! We moesten dus aan het werk.. Dat was nog wel lastig om te vinden! Het is hier zomer en daardoor ligt alles behoorlijk op zijn/haar gat! We hebben tientallen telefoontjes gepleegd en nog veel meer e-mails verstuurd met onze Engelstalige CV's, maar er was niemand die een paar bijzonder relaxte Nederlanders wilde hebben! De moed was ons al behoorlijk in de schoenen gezonken, toen we na 10 dagen hard zoeken, op zondagavond werden gebeld om maandag 30 januari te beginnen als data-entry medewerkers! Heerlijk, we konden aan het werk!

Na onze eerste volle werkweek, kunnen we concluderen dat we zeldzaam zo'n saaie baan hebben gehad! Floor tikt gegevens van ingezonden energie contracten over in de computer en Jeroen tikt gegevens van het ene digitale document in het andere! Werk dat simpel kan worden geautomatiseerd, mocht een slimme programmeur in de buurt zijn! Maar goed, het is een relaxed bedrijf en het betaald helemaal niet slecht! We kunnen stellen dat we met deze ongeschoolde baan meer verdienen (netto) dan toen we begonnen met werken in Nederland! Op het werk is iedereen formeel gekleed, dus ook wij zitten in onze nette (geleende) kleding gegevens in de computer te stansen! Het is interessant om te signaleren dat een en ander hier jaren achterloopt op Nederland! Qua kostenbeheersing en arbeidsproductiviteit kan er nog wel het een en ander worden verbeterd en je kunt je afvragen wat er hier onder management wordt verstaan! We zijn hier niet om aan serieus werk te beginnen, dus ons hoor je voorlopig niet klagen! De dollars stromen intussen als rijpe kersen onze Australische bankrekening binnen!

Voortbewegen
Melbourne is een bizar grote stad! Het heeft ca. 3,5 miljoen inwoners, maar deze wonen in een stedelijk gebied met ter grootte van half Nederland! Het openbaar vervoer is hier goed en frequent, maar behoorlijk aan de prijzige kant! Wil je hier iets kunnen doen, dan heb je gewoon een auto nodig! Maar
om een auto te kunnen kopen, heb je weer een auto nodig om deze auto te kunnen vinden! Met Mike is Jeroen daarom een heel aantal auto's gaan bekijken die in Melbourne te koop stonden! Uiteindelijk is de keuze gevallen op een Holden Commodore Executive Stationwagon. Een echte Australische auto! Het is een grote, naar onze maatstaven luxueuze bak! Onze Bluebird was al groot, maar deze is toch echt een slag groter! We hebben airco en zelfs cruise control!! Het is een auto uit 1992 met 160.000 km op de teller! We hebben er 2.500 Euro voor betaald, wat inclusief een soort APK keuring is! Het idee is dus dat we hiermee Australië rond kunnen gaan en dat we de auto ook als slaapplaats gaan gebruiken, mocht kamperen op sommige momenten niet zo prettig zijn! Het is voorlopig dus gedaan met het in- en uitpakken van onze rugtassen! We gaan op een serieuze manier verder! Omdat we nu ruimte genoeg hebben, kunnen we het ons weer veroorloven om spullen te kopen die niet onze rugtas zouden passen: dekbed, kussen, matras, stoelen, tafel, enz. enz.. We willen het straks goed gaan aanpakken!

Wonen
We hebben acht maanden van de reis in hotels, bungalows en in onze tent geleefd. Hier in Australië zitten we tot nu toe bij Sarah en Mike in huis! We hebben er een eigen kamer en we voelen ons ook erg thuis, maar het is niet ons huis! We zijn wel erg blij met de ongelooflijke gastvrijheid van Sarah en Mike, maar we we vonden het nu wel genoeg! Na ruim drie weken, was het tijd om wat voor ons zelf te gaan zoeken! We weten dat we de komende weken nog in Melbourne verblijven om te werken en Sarah en Mike hebben hun eigen ruimte ook nodig! Accommodatie is echter duur, wanneer je iets zoekt voor een korte termijn! Een gemeubileerd huis huur je al voor 70 Euro in de week, maar dan heb je wel een contract van 6-12 maanden! Wil je iets op weekbasis huren, dan kom je al snel op 300-500 Euro in de week uit! Bij toeval kwamen we echter een oud Victoriaans huis tegen bij Sarah en Mike om de hoek, waar we een kamer kunnen krijgen voor 110 Euro in de week! Hier gaan we aankomende donderdag naar toe verhuizen!

Conclusie
We hebben een huis, we hebben werk en een auto. Met de auto forenzen we iedere dag naar ons kantoor om de gehele dag de kantoor arbeider te spelen! Al met al dus helemaal niet anders zo anders dan wat we in Nederland deden! We zijn echter nog steeds op reis en het klimaat is hier toch echt een stuk beter, de stranden mooier en de ruimte te over! En waar vind je nou een zeeleeuw op het strand? In Melbourne dus! We dachten even een zonsondergang op het strand te gaan bekijken, toen daar dus zo'n groot uitgevallen zeehond lag te relaxen! Niet echt normaal, want normaal hangen ze in de zomer ergens bij Antarctica uit, maar deze vond het strand van Melbourne duidelijk een stuk aangenamer! Het is bij ons nu inmiddels al weer 23.00 uur dus we gaan maar eens slapen, want morgen hebben we weer een 'zware' dag op kantoor! Goedemorgen!

Oh ja, nog even geduld voor de foto's! De internetverbinding die we nu gebruiken is niet geschikt voor het verzenden van foto's!
Sinds het vorige verslag is er weer het een en ander veranderd. We hebben welgeteld een nacht doorgebracht in 'ons' huis in Melbourne, toen we tot de conclusie kwamen dat dit problemen zou gaan opleveren. We zijn toen verhuisd naar een camping, waar we de rest van de tijd in Melbourne hebben doorgebracht. Dit terwijl we het vier weken hebben volgehouden in de meest saaie baan die we ooit hebben gehad! Kamperen voelde voor ons een stuk beter, want het benadrukte dat we nog steeds op reis waren. We hebben onze verdiende dollars goed kunnen besteden aan onze volledig nieuwe reisinventaris. Met Karel zijn we op 26 februari met onze auto vertrokken in de richting van Adelaide! Over een gereden afstand van 1.412 km hebben we fantastische landschappen gezien, close encouters kunnen hebben met onze eerste kangoeroe en koala's, gekampeerd in de bush en veelvuldig de barbecue kunnen gebruiken!

Melbourne
In deze stad hebben we het waanzinnig naar ons zin gehad, ook al hebben we ons verblijf nogal nuttig moeten besteden! Het werk dat we deden was dan wel het meest saaie dat we ooit hebben gedaan (ken je het gevoel dat je hersenen vloeibaar worden?), het betaalde goed en ook waren de collega's van het relaxte soort! De huisbaas die we hadden voor een nacht, was ook van dat relaxte soort, maar dan wel van het soort dat iets te graag geld wilde zien. In plaats van daar op in te gaan, hebben we het huis per direct verlaten! We vragen ons af hoe lang het heeft geduurd voordat hij doorhad dat we waren vertrokken! Sukkel! Door een bezoek aan de Australische ANWB (RACV), waren we er al snel achter dat er in Melbourne 'goedkoop' kan worden gekampeerd! Vlak bij ons werk vonden we een relaxte camping in het groen, waar we alles hadden wat we nodig hadden voor 26 dollar per nacht! We waren vrij, we waren buiten, we hadden onze eigen plek.. Het was helemaal goed, want het is hier bijna altijd goed kampeer weer! We hebben de weken voor de start van onze reis door Australië goed kunnen besteden aan de aankoop van alles dat we nodig hadden! Wanneer je met alleen een rugtas in Australië bent aangekomen, dan is dat nogal wat! We zijn eerlijk gezegd best trots op onze prestatie om in de relatief korte tijd alles voor elkaar te hebben gekregen! Het was tijd om verder te gaan!

De reis naar Adelaide
Op 26 februari hebben we de volgeladen auto gestart om met onze trip te gaan beginnen! We begonnen onze reis over de Great Ocean Road. De weg die zich over een paar honderd kilometer langs de azuurblauwe Zuidelijke Ocean slingert! Het landschap is waanzinnig indrukwekkend, omdat het water de kust op een nogal grillige en woeste wijze heeft vormgegeven. Overgebleven is een zwaar geërodeerde leistenen kustlijn, met eilanden, pilaren en loodrechte wanden van 70 - 80 meter hoogte. Het landschap is verbazingwekkend gevarieerd! Het ene moment slinger je door een dicht bos bestaande uit eucalyptus of dennen bomen, het andere moment door een dor grassig landschap! Dit deel van Australië heeft een vulkanische oorsprong en heeft de jongste geologische geschiedenis! In tegenstelling tot de rest van Australië, dat al miljoenen jaren geologisch stabiel is, is dit deel van Australië nog 'maar' 19.000 jaar geleden opgeschrikt door de laatste vulkaanuitbarsting. Overal zijn lava afzettingen en oude kraters zichtbaar. De vormen en kleuren in het landschap zijn waanzinnig!

Als we doorreizen naar het noorden (The Grampions), zien we de verwoestende en kunstzinnige natuur in verschillende vormen! het grootste deel van het natuurgebied is namelijk verwoest door de recente bosbranden! Het is bijna eng om in een volledig stil afgebrand bos te staan, waar er geen enkel geluid is. Wanneer je praat, hoor je je eigen echo! Aan de andere kant is het ook weer erg mooi, want het is de natuur aan het werk. De vuur is pas twee weken uit, maar de varens beginnen al weer op te komen! In een deel van het gebied, waar het vuur niet haar vernietigende werk heeft gedaan, is de geduldige werking van de winderosie zichtbaar. De rosten zijn op een zeer kunstzinnige wijze vormgegeven! Bizar om te bedenken dat de toppen van max. 1.000 meter de overblijfselen zijn van een bergketen vergelijkbaar met de Andes!

Het dierenleven is al net zo gevarieerd als het landschap! Overal hangen koala's stoned te wezen in de eucalyptus bomen, kangoeroes zijn verre van zeldzaam en ook zeker niet schuw! In het donker word je kampement
standaard bezocht door een aantal possems die op zoek zijn naar eten! Het meest gevarieerd zijn de vogels! Overal zijn vogels van een groot aantal soorten en ook in zeer grote getale! Ze hebben alle kleuren en maten! Er zijn papegaaien die het geluid van een geigerteller maken, er zijn witte kaketoes met een groengele kuif die 's ochtends en 's avonds en geluid voortbrengen, wat je verwachten zou van een troep dinosauriërs in vroeger tijden! Er zijn zoveel vogels, dat je bijna niet weet waar je kijken moet! Een beetje vogel liefhebber komt in Australië zeker aan z'n trekken!

Adelaide
We zijn nu sinds 8 maart in Adelaide in South Australia! Adelaide is ook weer een ruim opgezette stad, maar zeker niet zo belachelijk groot als Melbourne! Het is niet een stad waar we lang willen verblijven! In tegenstelling tot Melbourne is Adelaide niet een stad waar wij ons thuis voelen! Een middag in het centrum van de stad was alsof we een freak-show bezochten! Nog nooit hebben we zo'n verzameling idioten bij elkaar gezien; Amsterdam is er niets bij! Het gros van de mensen hier is ook veel te dik en (sorry) lelijk! Het doet ons erg denken aan hoe een Amerikaans straatbeeld er zou moeten uitzien! De mensen kleden zich op die manier, zien er op die manier uit en gedragen zich ook zo! Niet ons soort mensen en ons soort stad! De mensen in Melbourne zijn vriendelijker, lachen meer en zijn denken we liberaler dan de mensen in Adelaide! Adelaide is voor ons een stad om even bij te komen, maar om zo snel mogelijk weer te verlaten!

Reizen in Australië
Ons verblijf en onze reis in Australië bevalt ons erg goed! We zijn er inmiddels achter dat Australië helemaal niet duur hoeft te zijn, als je maar weet hoe je het een en ander kunt besparen! Je moet er nog steeds van uitgaan dat Australië een stuk goedkoper is dan Nederland, wat al een hoop scheelt! Doordat we proberen om te tanken en boodschappen te doen in de grotere plaatsen, sparen we al een hoop geld uit! Boodschappen in de dorpen zijn al snel twee keer zo duur als bij de supermarkten in de grotere plaatsen! Dan zijn er nog goedkope en dure supermarkten en merk en eigen-merk artikelen! Als je even weet waar je moet wezen, dan bespaar je een hoop geld! Hetzelfde is van toepassing voor de overnachtingen! Je hebt dure en goedkope campings! Voor de dure betaal je al snel 20 euro per nacht, maar een camping met voorzieningen heb je ook al voor 12 euro! Je staat dan wel niet op een vier-sterren camping, maar dat wil je toch ook helemaal niet?! Kamperen op natuur campings kan zelfs al voor 6 euro, dat is dan inclusief goede sanitaire voorzieningen en drinkwater (behalve in de echt droge gebieden). We maken de lekkerste maaltijden op ons kooktoestel of op de BBQ, wanneer die voorhanden is! We zijn nu in gebieden waar een totaal verbod op open vuren actief is (fire ban), maar dat betekent niet dat je de BBQ niet kunt gebruiken, ook al werkt deze op een kampvuur! Over prioriteiten gesproken!

En verder
De mensen die het idee hadden dat we aankomende mei wel weer een keer terug zouden komen naar Nederland, moeten we helaas teleurstellen! Het ziet er namelijk niet naar uit dat dat gaat gebeuren! We hebben nog 10 maanden te gaan op ons huidige werkvisum en die maanden kunnen we goed gebruiken om al dat moois in Australië te gaan bekijken! Het relaxte Australië bevalt ons wel! Het klimaat is afschuwelijk goed. We weten dat het in Nederland nogal bagger is, maar we willen toch even melden dat we de laatste drie weken nog geen spatje regen hebben gehad, dat de temperatuur standaard hoog ligt en dat we de afgelopen vier dagen geen enkele wolk meer hebben gezien! Sorry hier voor! Morgen beginnen we aan een baan als druivenplukker, zodat we de komende maanden geen in de dollars zitten! Waarschijnlijk gaan we dit twee weken doen, waarna we langzaam aan op weg gaan naar Perth! Een afstand van ruim 3.000 kilometer, waar we onze tijd voor willen nemen!

Als het goed is zullen er op zeer korte termijn weer een groot aantal foto's op de site verschijnen.. Houdt een en ander dus even in de gaten! We hopen dat we onze verslaglegging van onze reis door Australië net zo gewaardeerd gaat worden als onze reis door Azië!! Succes met het doorkomen van (hopelijk) de laatste winterdagen in Nederland!



Ga naar boven