Australië 2006

Australië 2006

Met een Holden Commodore station wagen rijden we in 11 maanden, bijna 24.000 kilometer van Melbourne, via Adelaide, Perth en Alice Springs naar Darwin in The Northern Territory.
Nadat we onze etappe van Melbourne naar Adelaide goed en wel hadden volbracht, hebben we een week gewerkt in de wijngaarden, heeft Floor een aantal dagen gebruik kunnen maken van het Australische zorgstelsel en zijn we inmiddels via een tocht via de indrukwekkende outback van de Flinders Ranges aangekomen in een van de meest deprimerende plaatsen ooit: Port Augusta!

Druiven en ziekenhuisbedden
Onze dollars gaan in Australië te hard om van een werkloos leven te kunnen genieten! We besloten dus om kort te gaan werken voordat we weer op weg gingen! In Adelaide kwamen we om die reden in aanraking met het fenomeen druiven plukken! De heuvels rond Adelaide zijn helemaal gevuld met druiven ten behoeve van de gigantische wijnproductie. Globaal zijn er twee soorten wijn. De eerste is de goedkope meuk die in vier of vijf liter pakken wordt verkocht, die wij dus drinken, wordt machinaal geplukt! Dan is er de kwaliteitswijn, waarvan de druiven handmatig worden geplukt door figuren als wij! Je wordt betaald per emmer, waarvan de waarde afhangt van de grootte van de druif/tros en de moeilijkheidsgraad van het plukken! Zelden hebben wij zo hard gewerkt om met zo weinig geld genoegen te nemen! Het is allemaal voor de ervaring houden we ons voor en niet werken levert helemaal niets op! Mocht je straks een fles Chardonnay 2006 uit de McLaren Vale in Sout Australia zien staan in de winkel, dan is er een reële kans dat wij hier een bijdrage aan hebben geleverd!

We hadden het plan om twee weken druiven te plukken! De eerste week was oefening om in de tweede week te kunnen cashen omdat je een zekere handigheid moet ontwikkelen! Helaas kreeg Floor lichamelijke klachten, die een dusdanige vorm aannamen dat we maar even naar de dokter gingen! Daar werd de diagnose 'blindedarmontsteking' gesteld, waardoor we met spoed naar het ziekenhuis in Adelaide gingen! Daar kwamen we er achter dat spoed een zeer relatief begrip is. Floor lag relatief snel in een bed en aan een infuus (want ze mocht niets eten en drinken), maar een verdere diagnose liet heel erg lang op zich wachten! Doktoren kwamen en doktoren gingen, maar verder gebeurde er helemaal niets! Heeft ze nou een blindedarm ontsteking of niet? Moet ze worden geopereerd of niet? Een en ander was zeer onduidelijk.. Nadat Floor ruim 30 uur niets meer had gegeten en/of gedronken, kon er eindelijk een echo worden gemaakt, waaruit bleek dat er geen sprake was van zo'n ontsteking of iets anders en dat er niet zou worden geopereerd.. Floor kon eten.. Zeldzaam is iemand zo blij geweest met ziekenhuis voedsel. Na twee nachten in het ziekenhuis te hebben doorgebracht, werd ze weer vrijgelaten! Wat er aan de hand is geweest blijft onduidelijk! Inmiddels is Floor volledig gezond en wel!

Van Adelaide naar Port Augusta
Na het druiven plukken en het avontuur in het ziekenhuis, waren we inmiddels wel toe aan een ander avontuur! Na de auto te hebben volgeladen met drinkwater en een grote hoeveelheid eten, gingen we op weg naar de Flinders Ranges, 450 kilometer ten noorden van Adelaide! Via eindeloze graanvelden, achterlijke dorpen, heuvels, bizar rechte wegen en lege landschappen reden we! Om de een of andere reden hadden we van Australië het beeld dat het zo plat als een pannenkoek is.. Tot nu toe blijkt dat echter niet zo te zijn. De Flinders Ranges is een woestijnachtig heuvellandschap, wat toch wel als outback geclassificeerd
kan worden! Het huidige landschap is gevormd doordat sedimentatie werd opgevolgd door opstuwing en weer later door erosie! Over is gebleven een bizar landschap van oeroude rotsformaties die laag op laag in de meest bizarre vormen zijn geboetseerd! We kamperen twee nachten op een schapenboerderij (een station), waarvan het oppervlak zo groot is als de gehele zuidelijke Randstad. Hier wonen echter maar zes mensen! Het grondgebied van deze boerderij omvat bergen, kale heuvels en een zoutmeer! Het land is kaal en heuvelachtig en doet ons heel erg denken aan Mongolië, wat een erg fijn gegeven is! We ontwikkelingen inmiddels echter stoflongen en we komen aan het eind van onze voorraden, dus we rijden door naar de 'geciviliseerde' omgeving! Het is opvallen hoe verschrikkelijk alle kleine dorpen en stadjes hier zijn! Volgens de brochure zijn ze allemaal vriendelijk, romantisch, lieflijk en historisch, maar wij zouden hier niet dood gevonden willen worden! Port Augusta, waar we nu zijn, is een verzamelplaats van kanslozen en inteelt slachtoffers, wat we morgenochtend heel vroeg weer willen verlaten!

Vliegen en andere dieren
In Melbourne werden we verbaasd aangekeken wanneer we opmerkten dat we nog nooit een kangoeroe hadden gezien! We hebben nu inmiddels wel door waarom! Ze zijn overal.. Ze zijn brutaal genoeg om het eten van je bord te stelen! Dit vinden we nu nog enigszins grappig, maar dat zal niet lang meer duren! We blijven ons verbazen over de enorme hoeveelheid vogels in alle soorten, maten en kleuren! 's Ochtends vroeg wakker worden gemaakt door een enorme vlucht kaketoes is echt veel minder erg dan door een overactieve Aziatische haan! Tot nu hebben we echter een dier ontdekt dat met geen mogelijkheid grappig is te noemen! We wisten wel dat ze hier waren en dat ze verveld konden zijn, maar we hadden geen beeld bij de hoeveelheid, ook al hadden we speciale netjes gekocht! We hebben het over de vlieg! Wanneer je 20 vliegen op je gezicht hebt en er daarnaast nog eens een paar honderd op je rug, dan kun je gerust stellen dat het er veel zijn! Een pannenkoek met vlieg is minder lekker dan eentje met kaas en ook witte bonen in vliegensaus is minder aantrekkelijk dan in tomatensaus! We zullen er echter aan moeten wennen, gelukkig zijn ze aan de kust niet meer te vinden!

Outback Australiërs
We zijn deze trip ook in aanraking gekomen met een nieuw soort Australiër: de outback Australiër! Het zal echt niet voor een ieder gelden, maar wij denken dat het niet gezond is om in een dorp te wonen met 60 mensen, in een kansloos gebied op ruim honderd of meer kilometer van de volgende bewoonde plek! Je wordt wellicht al als een lichtelijk debieltje geboren of anders wordt je het wel na jaren in een beperkte sociaal omgeving! Dit beeld werd bevestigd door onwillende en contact gestoorde automonteurs en vreemde camping eigenaren! Nee, hier moet je echt niet stranden! 

Wat gaan we nu doen?
Wij gaan straks een groot aantal boodschappen doen om de tocht richting Western Australië te volbrengen. Vanaf nu komen we de komende 2.500 kilometer geen plaatsen van betekenis meer tegen, als we de Nullarbor over gaan steken! Onderweg hopen we de ultieme leegte van Australië te ervaren, zeehonden en zeeleeuwen te spotten en mogelijk zelfs een walvis! We hebben berichten gehoord van mensen die ze op de route hebben gespot!! Met een beetje geluk....
Ga naar boven