01 - Letland | Via Rügen naar Riga

Vrijdagnacht zijn we met onze reisgenoten Martin en Brent vertrokken naar andere oorden. Na eerst nog eens bijzonder goed te hebben gegeten met de mama's en de papa. De auto volgeladen, de nodige diesel bijgevuld, de banden op de juiste spanning gebracht....... en gaan. Het snorren van de motor bracht een fijn gevoel te weeg. Eindelijk na zo lang voorpret en aftellen. Wij direct gecrasht op de achterbank, want het verhuizen en de laatste voorbereidingen waren toch wel erg veel van het goede. Helemaal stuk op weg naar Rügen in Duitsland voor de eerste stop. Martin en Brent leiden de weg. 's Ochtends om een uur of negen aangekomen op de eerste camping. Gelegen aan het strand op het eiland Rügen in de Oostzee bij het plaatsje Binz. De vrouw van de receptie had 10 kilo ongemalen koffiebonen genuttigd of ze was nog ADHDer dan Jeroen. Het bleek dat we een het kamperen waren naast een strand waar naakt toch wel de voornaamste uiting was. Helaas zijn altijd de verkeerde mensen naakt. Wij lekker zonnen, witbiertjes drinken en lekker chillen. Zelfs zwemmen in de Oostzee. Het was namelijk meer dan 30 graden.

De voornaamste reden om naar Rügen te gaan, was het Hotel dat Hitler daar in de jaren dertig had laten aanleggen (Prora). Zowel als werkverschaffingproject als voor de recreatie voor de arbeiders van het Derde Rijk.. Doelstelling was om op jaarbasis 14 miljoen mensen onderdak te bieden in het hotel. Hitler was dus de 'uitvinder' van het massa toerisme. Het neerzetten van het hotel is ze in ieder geval gelukt.. Er is daar een betonnen kolos neergezet van 5 kilometer. De afstand dus van 1 etappe van de avondvierdaagse. Een pleuris eind dus. Door het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog is het hotel nooit in gebruik genomen. Een deel is na de oorlog opgeblazen door de Russen, maar ze zijn er maar mee gestopt. Het grootste deel is verder in tact, in vervallen toestand weliswaar. Toevallig bleek onze camping er naast te liggen. Dus het uitstapje was zo gemaakt. Ook maar gelijk het gebouw van binnen bezichtigd. Niet volledig legaal, maar goed.

De volgende dag, 29 mei 2005, na een duik in de bijzonder aangename zee (waarom komen er überhaupt nog Duitsers naar het Nederlandse strand?), een warme douche en een aangenaam ontbijt. De auto weer gestart en op naar Polen. Maar eerst nog een uitstapje naar Peenemünde, het gebied waar Nazi Duitsland (Werner von Braun) hun raketcentrum had en waar vandaan de V2 werden gelanceerd richting Engeland. Helaas bleek Peenemünde niets meer te zijn dan een verlopen rondvluchten voor evenzo verlopen toeristen. In de verte wel wat bunkers. Maar deze waren waarschijnlijk Russische overblijfselen van het kernwapenarsenaal dat hier lag opgeslagen. Van Peenemünde door naar Polen. Eerst in Szczenin naar de winkel der winkels (De Tesco) voor het bijvullen van het proviand (bier en vlees). Daarna door naar de geplande stop.. Het grote meer J. Miedwie. Lang doorgereden, helaas niets kunnen vinden, zelfs 
geen acceptabele wildkampeerplek. Bijzonder onvriendelijke mensen op straat. Zelfs weggestuurd van een gevonden camping, omdat we geen surfers waren. Het moet niet gekker worden. Advies: ga je naar Polen, neem dan een surfplank mee of anders een strijkplank. Toen toch maar een detailkaart van Polen gekocht, want de campings waren wel erg dun gezaaid en we waren wel heel erg aan het dwalen. Toen eindelijk om half 10 aangekomen op een camping. Maar muggen. Niet meer normaal hoeveel muggen. In record tijd korte kleding omgewisseld voor lang, ge-deed en een rokerig vuur aangelegd. De schade was echter al enorm. Nou ja, het wordt nog wel erger.

De volgende ochtend, 30 mei 2005, wakker geworden in een zware onweersbui. Eén voordeel: de tent bleek waterdicht. De hele dag in de auto gezeten en door een landschap gereden dat afwisselend bos, bos, bos, moeras, moeras en akkerland was. Weer veel moeite om een kampeerplek te vinden, want veel campings zijn (nog) niet in gebruik. In de stromende regen een plek gevonden op een kampeerveld bij Wygryny in het Pojezierze Mazurskie. Onder de gelukkig aanwezige overkapte toiletunit het eten klaargemaakt. Het leven was weer goed.

We werden wakker (31 mei) in in de kou (ongeveer 15 graden).. Lekker rondgereden met de auto.. Martin en Brent voorin.. Na te hebben vastgezeten en de uitlaat kapot te hebben gereden (we maken nu het geluid van een opgefokte Golf GTI; erg cool volgens de monteur, dus niets aan doen, maar afgesproken dat we een Bluebird rijden en geen Patrol.. Aan het einde van de dag een verlaten camping gevonden, met veel beversporen langs de waterkant (of een kunstzinnige houthakker met tijd te veel). Een fijne constructie gemaakt van zeilen tegen het slechte weer, waarna de zon natuurlijk direct ging schijnen. Inmiddels zitten we op 40 kilometer van de grens met Litouwen. Het aantal gereden kilometers bedraagt inmiddels 2427. Vandaag, 1 juni 2005, zijn we aangekomen in Litouwen. Erg veel Lee Towers op straat en geen touw vast te knopen aan de taal. De mensen hebben Scandinavische trekjes en het mannelijk deel van het reis gezelschap wordt steeds vrolijker. Op een camping bij Tytunenai de tent opgezet. Getracht ons in te schrijven, maar de persoon achter de receptie begreep zelfs ons potje Pictionary niet.. En wilde 20 euro rekenen voor 1 dag. Zonder ook maar een douche gelegenheid wel erg overdreven. De kans dat we dus vertrekken zonder te betalen is dus groot. Het landschap van Litouwen is verbazingwekkend saai. Dat zal ook wel door het weer komen. Maar goed, veel vervallen, ontmantelde fabrieken, veel houten huisjes. Maar de wegen zijn erg goed. Vele malen beter dan in Polen. De mensen zijn ook veel vriendelijker. Helaas is Moskou ver en moeten we constant kilometers maken.. We snakken inmiddels na een dag rust om lekker te chillen. Morgen zullen we aankomen in de hoofdstad van Letland (Riga). Daar zullen we twee dagen blijven.

1.1 - Duitsland | Lekker chillen

Eindelijk is de dag aangebroken dat we vertrekken. Een week geleden hebben we,·tijdens een kampeerweekend langs de IJssel in Deventer,·afscheid genomen van onze vrienden. De laatste week zijn we druk geweest met het leeghalen van de woning in Deventer en het verhuizen van de weinige spullen die we willen bewaren. We hebben er bewust voor gekozen om het huis weg te doen dus ook bijna alle spullen. De hoeveelheid werk valt alleen erg tegen. Wat kan een mens toch een ongelooflijke hoeveelheid zooi verzamelen. Op de dag van vertrek, tot het moment dat we de sleutel moesten inleveren, zijn we nog druk bezig met de laatste loodjes. De loodjes die altijd het zwaarst wegen. We hebben de Bluebird volgeladen met onze rugtassen en de spullen die we tot Moskou nodig denken te hebben. Met de Bluebird gaan we namelijk op weg naar Moskou. Een rit die we samen met Martin en Brent gaan maken. Wegrijdend uit de volkse Jacobsonstraat worden we uitgezwaaid door de altijd dronken bewoners, waarvan er een nog nooit buiten Deventer is geweest en de ander ondertiteld moet worden wanneer hij aan het woord is. Wel is hij in staat om ons met een trompet uitgeleide te doen. Mooi toch? We zijn weg uit Deventer. In Arnhem hebben we afgesproken met onze ouders voor een afscheidsetentje op het terras van een tapasrestaurant. Als de avond is gevallen nemen we emotioneel afscheid van onze ouders. Het is niet zomaar iets wat we gaan doen. De tijd om te vertrekken bereiken we om middernacht. Brent aan het stuur van de Bluebird en Martin er naast als de bijrijder. Floor en ik op de achterbank, want we zijn volkomen uitgeput. We zijn op weg naar Rügen voor de eerste stop. Na wat gezoek en gedoe, komen we om een uur of negen in de ochtend aan op de camping. Deze is gelegen aan het strand van het eiland Rügen in de Oostzee bij het plaatsje Binz. De vrouw van de receptie heeft 10 kilo ongemalen koffiebonen genuttigd of ze is nog ADHD-er dan Jeroen. We hebben in elk geval de indruk dat we welkom zijn. We blijken te kamperen aan een strand waar naakt de meest voorkomende uiting is. Jammer genoeg zijn het vaak de verkeerde mensen die naakt zijn. We zonnen en chillen wat. We kunnen zelfs zwemmen in de Oostzee. De buitentemperatuur bedraagt ongeveer 30 graden. We zijn blij verrast door dit gebied. Het is hier plezierig, het strand mooi en het water lekker warm en helder. Dit is een prima plek wanneer je er nog een keer een weekend weg wilt.
IMG_4029 IMG_4040
Badhotel Prora werd gebouwd voor 'Kraft durch Freude' De 5 km lange "kolos van Prora" aan de landzijde
De voornaamste reden om naar Rügen te gaan is Prora. Het is een betonnen kolos van vijf kilometer lang. Het zijn de restanten van het hotel dat Hitler in de jaren dertig heeft laten aanleggen. Zowel als werkverschaffingsproject als voor de recreatie voor de arbeiders van het Derde Rijk. Het was de bedoeling om jaarlijks 14 miljoen mensen onderdak te bieden in het hotel. Hitler is hiermee de 'uitvinder' van het massa toerisme. Een deel is later opgeblazen door de Sovjets, maar verder grotendeels in tact gebleven. Het is dan wel vervallen, maar daardoor niet minder indrukwekkend. We vinden een mogelijkheid om het gebouw binnen te komen. Lange lege gangen en kapotte ramen. Fascinerend. 
Ga naar boven