Azië 2005

Azië 2005

Een reis van 11 maanden over land door Rusland, Mongolië, China, Vietnam, Laos, Thailand en Maleisië. Een reis langs fascinerende landschappen, culturen en plaatsen.

06 - Mongolië | Expeditie door de leegte

Na aankomst in Ulaan Baatar waren we er al snel uit dat we een rondrit van 14 dagen zouden maken met een paar mensen die we in de trein hadden ontmoet. We waren het er over eens dat enkel rijden niet de manier is om Mongolië te leren kennen.. We kozen er dus voor om een klein deel van Mongolië te doen, waardoor we genoeg dagen hadden om alles te beleven wat er te beleven viel. Onze route was als volgt: Ulaan Baatar - Erdenet - Moron - Khovsgol Laka - Great White Lake - Tsetserleg - Kharkhorin - Ulaan Baatar.

De auto en de chauffeur
Onze rit door Mongolië werd gemaakt in een oude Sovjet mini-van. Een goede stalen auto die de barre wegen met gemak aan kan. Er passen acht personen in, maar wij waren inclusief chauffeur met zes. Genoeg de ruimte om toch een beetje comfort te hebben.. We hebben veel pech gehad onderweg. Lekke banden, kapotte vering en schokdempers. Regelmatig moesten we stoppen om de motor te laten afkoelen. Al die dingen waren echter meer dan welkom. We hadden zo meer de mogelijkheid om te genieten van het landschap, we kwamen in contact met de echte mensen. Onze chauffeur Aamaa is daarnaast een 1e klas chauffeur, zanger en monteur ineen. We mogen gelukkig zijn dat we Aamaa hebben. We hebben de grootste lol, want hij spreekt maar een paar woorden Engels, maar tekenen op de grond helpt veel. Hij draait twee weken lang twee cassettes. Een met Mongoolse muziek en de andere met top40 ellende, maar alles past hier. Hij zingt uit volle borst mee en hij is goed. Sterk is hij ook. Een echte machine die van worstelen houdt. Dat doet Jeroen dan ook regelmatig. Nog steeds wordt er verloren, maar niet meer binnen twee seconden.

Het landschap
Mongolië is afwisselender en mooier dan we voor mogelijk hielden. Woorden kunnen het niet uitdrukken. Foto's ook niet helemaal. Het is zo leeg en kaal. Bijna de gehele route rijden we door de Mongoolse steppe. Deze bestaat uit kort geelgroen gras.. Dunne pollen. In de nattere delen is het gras voller en is alles donkergroen en sappig. Overal zijn bloemen: paars, wit, geel, rood en alles wat er tussen zit. Op de bergen en heuvels bestaat de begroeiing verder uit een grote verscheidenheid aan vetplanten. Bomen groeien alleen op de beschutte (windluwe) hellingen van sommige bergen. Doordat alles zo kaal is, kun je enorm ver kijken. Hierdoor raakt alle besef van schaal en afstand echter verloren. Het is zo enorm leeg en uitgestrekt. Het noorden is echter 'bezaaid' met gers. Samen met de enorme hoeveelheid kuddes vee, maken deze het landschap. Het is fantastisch om te zien, en geeft wat schaal aan de grootsheid. Mongolië heeft in het noorden en midden veel water. De meren zijn kristalhelder en het water is lekker om te drinken, om in te wassen (kleding en jezelf), maar koud. Het meer in het noorden is zo helder dat het werkt als een perfecte spiegel. Het water geeft het zelfde beeld als de lucht. Vooral met de zonsondergang en de sterren is dit om stil van te worden. We hebben maar een klein deel verharde weg gehad. Ruim 2000 km van de tocht hebben we afgelegd op de Mongoolse hoofdwegen, waarvan het voornaamste kenmerk is dat ze uit zand bestaan. Kwaliteit is slecht tot zeer slecht, waardoor er maximaal 100 km in 3 uur gereden kan worden.. De wegen zijn niets anders dan sporen die ieder jaar anders liggen. Het rijden wordt echter niet saai, soms wel te lang, maar dat wisten we van tevoren. Het land is zo mooi en indrukwekkend dat je maar naar buiten blijft kijken. Slapen is toch niet mogelijk vanwege het gebonk en gestuiter. Het gezang van Aamaa en liedjes op de cassette werken extra inspirerend. We kunnen het ons niet voorstellen dat je ook maar één seconde gestrest bent wanneer je hier rondrijdt; je komt hier volledig tot rust.

De dieren
Het land staat helemaal 'vol' met de kuddes die van de Mongoolse nomaden zijn. Er staan nergens hekken, zodat de schapen, geiten, paarden, koeien, yaks en de kruising daartussen, overal vrij rond kunnen lopen. Zoals al eerder gezegd maken die kuddes voor een groot deel het landschap. De schaal wordt daardoor inzichtelijk. Het is daarnaast een erg mooi gezicht al die stipjes. Het langs rijden is ook erg grappig. Regelmatig liggen de kuddes op de weg. Een hoop getoeter moet de beesten stimuleren om een andere plek te zoeken. De runderen boeit het echter allemaal niets en lopen snobistisch een stukje verder, de schapen raken volledig in paniek en stuiteren de weg af, de geiten zijn koppig en nemen de tijd. Maar het mooiste zijn de grondeekhoorns. Er lopen er hier miljoenen. Ze zijn bijzonder grappig, want ze spelen veel of kijken rechtopstaand wat er allemaal aan de hand is. Wanneer we met de auto langskomen, ontstaat er paniek en duikelen ze allemaal richting hun holen. Het gaat vaak niet zo soepel en ze gaan vaak op hun bek, je ziet ze uitglijden, met elkaar in botsing komen en ondersteboven in de holen duiken. In de lucht zijn constant grote vogels. Echter pas vanaf het moment dat de lucht warm genoeg is
om thermiek te veroorzaken. Helaas hebben we niet echt verstand van vogels, dis wat we precies zien weten we niet. We zijn het er erg veel. Van dichtbij hebben we zeker we gieren, valken, buizerds en adelaars gezien. Het is vooral indrukwekkend wanneer ze laag overvliegen of wanneer je hun schaduwen over de bergen ziet gaan.

Eten en drinken

Het eten in Mongolië is lang niet zo slecht als altijd wordt beweerd. Het is wel vaak hetzelfde: schaap met rijst en/of pasta. Verse groenten zijn schaars maar niet volledig afwezig. We brengen wel wat diversiteit aan in het eten door regelmatig zelf te koken van de spullen die we mee hebben gebracht uit Ulaan Baatar, wanneer we kamperen. Water is eigenlijk altijd voorhanden; aangeboden door de families waar we verblijven voor de koffie en de thee.. Anders drinken we veel water uit gekochte flessen, behalve bij de meren... dat water is zo schoon dat je er direct van kunt drinken. Deze sobere vocht voorziening wordt meer dan regelmatig aangevuld en afgewisseld door het lokale bier (Chinggis), vodka en de alcoholische paardenmelk (Airag).. Voordeel van het laatste is dat er geen smaak verschil zit tussen het innemen en de mogelijke anti-peristaltische impuls.

Avonturen
We maken erg veel mooie en bijzonder fijne dingen mee tijdens deze trip. De mensen zijn bijzonder aardig, behulpzaam en mooi. We komen veel in contact met de 'echte' mensen in Mongolië. We hebben het geluk om bij toeval het feest der Mongolen (Nadaam) van dichtbij op het platteland mee te maken. De paarden suizen op nog geen twee meter langs ons heen, een hoop kabaal en nog een grotere stofwolk achterlatend. We zien het worstelen van zo dichtbij, dat we het zweet van de worstelaars kunnen ruiken. Floor geniet van deze korte afstand, want volgens haar zijn de worstelbillen bijzonder goed gevormd.

Bij het meer in het noorden waar we een aantal dagen verbleven, kregen we de Mongolen op een punt dat ze van ons moesten walgen... We dachten dat Mongolen alles aten, maar dat blijkt toch niet zo te zijn. Jeroen en onze Duitse reisgenoot (Björn) gingen op sprinkhanen jacht en maakten deze vervolgens volgens oud Hollands recept klaar. Deze aanbieding lieten de Mongolen echter aan zich voorbijgaan. En wij maar denken dat het onbeleefd is om iets wat aangebonden wordt te weigeren. Sprinkhanen zijn overigens goed te eten.. Het verdiend echter de aanbeveling ze maximaal 20 seconden in de hete olie te doen.. Dan zijn ze gereed voor consumptie. Na dit sprinkhanen avontuur moesten Jeroen en Björn mee naar de lokale kroeg. Wat daar precies is gebeurd, is niet helemaal duidelijk. Feit is dat de volgende elementen aanwezig waren: muziek, dans, wodka, airag, volksliederen, een hoop mongolen en twee blanken.

We hebben ook nog op een tweedaagse paardrijtocht gemaakt. Het was erg leuk en mooi om dat hier te doen. Echter de fysieke klachten waren daarna niet van de lucht. Onze Nederlandse kantoorlijfjes zijn er echt nog niet aan gewend. Het was wel erg leuk om in de vrije natuur te kamperen langs water dat zo helder was, dat je er direct uit kon drinken en dat werkte als een spiegel. Hetzelfde beeld in de lucht als op het water. We hebben erg veel en fijne contacten met medereizigers en de 'echte' Mongolen. Ondanks de taalbarrière hebben we de grootste lol.. We hadden niet verwacht dat we een bezienswaardigheid zouden zijn, maar dat zijn we wel. Mede denken we, omdat we niet op toeristen plekken de nacht doorbrengen. Wanneer we ergens aankomen, wordt onze bagage goed doorgenomen uit pure nieuwsgierigheid. De mannen willen met Jeroen worstelen, maar tot nu toe nog maar 1 keer gewonnen.. Die 'man' was dan ook pas 15 jaar oud.. Je moet je plek kennen op dit gebied. De kinderen willen overal met ons spelen. We leren ze 'oud-hollandse' spelen: tikkertje, verstoppertje, hardlopen en verspringen. Floor die tracht wat Engelse les te geven. Goede imitators zijn ze zeker, maar het wil nog niet echt vlotten.. Jeroen heeft zich inmiddels ontvouwd als een echte kindervriend. Niet zelden hangen er 4 à 5 kinderen op en aan zijn lijf.

Actueel
We zijn nu weer terug in Ulaan Baatar. We hebben vandaag onze reis naar China geregeld. We hebben besloten om niet naar Peking te gaan, maar in plaats daarvan naar de stad Hohhot te gaan. Vanaf daar gaan we westwaarts richting Chinese Gobi. We vertrekken echter pas de 22ste juli, eerder was er geen trein beschikbaar. Visum voor China regelen we de komende tijd. Qua gezondheid gaat het verder bijna helemaal goed. Floor heeft wat last met de optimale verwerking van het genuttigde voedsel. Jeroen heeft door zijn jarenlange 'ongezonde' levensstijl echter zo'n weerstand opgebouwd dat hij een verblijf op een afvalberg nog zou doorstaan.
Ga naar boven