3.08 - Australië | Venus Bay - Ceduna (268 km)

We rijden een groot stuk over een gravelroad, die ons onder andere langs de Murphy’s Haystacks brengt. Dit zijn vreemde, granieten rotsformaties, die de rest van het geërodeerde landschap hebben overwonnen. Je moet in Australië niet alleen voor een bepaalde rotsformatie een bepaalde route gaan rijden, want dan zal het je tegenvallen, wamt het zijn geen kleine afstanden die moeten worden afgelegd. Wij zijn via deze gravelroad op weg naar Point Labatt, waar een permanente zeeleeuwenkolonie aanwezig zou zijn.

We hebben inmiddels al goed door dat je harder dan 60 kilometer per uur moet rijden om geen last te hebben van de ribbels in de weg. Het is cool om zo over een gravelroad te rijden, waarbij we ook nog eens een riante stofwolk achter ons laten. Het landschap is erg mooi: het is een zoutwater wetland gebied. We rijden over een smalle strook land richting Point Labatt. Aan de ene kant van de weg liggen witte zandduinen, met daartussen kleurige vegetatie en veel koolzaad. Het is zo groen en kleurig door het natte weer van de laatste paar dagen. Aan de andere kant van de weg ligt het blauwe water van de zeearm die hier diept het land in steekt. Cape Labatt ligt hoog boven het water van de Southern Ocean. Er is daar een uitkijkplatform gebouwd, waar vanaf je de zeeleeuwen kunt bekijken. Enkele tientallen liggen te relaxen op de granieten rotsen, waaruit de kustlijn hier bestaat. We zitten zo’n beetje 40-50 meter boven de zeeleeuwen, maar we hebben door de verrekijker een goed zicht op de zwarte en bruine zeeleeuwen. Deze kolonie is de enige permanente kolonie zeeleeuwen op het Australisch continent. De grotere mannetjes zijn niet altijd aanwezig, omdat zij regelmatig andere kolonies bezoeken. De zeeleeuwen liggen lekker te zonnen, maar ook hoppen ze op hun vinnen van A naar B. Het is duidelijk dat ze hier beschut kunnen zitten. De zee is hier erg ruig. Op dit moment is er alleen wat deining, maar nog steeds spuit het water zo’n 20 meter op. Voor de kust ligt ook een natuurlijk barrière in de vorm van net onderwater liggende granieten rotsen. Hierdoor kunnen de haaien niet te dicht in de buurt komen. Hier zitten zeker weten witte haaien.
Murphy's Haystacks, South Australia Zeeleeuwen liggen op de rotsen in Point Labatt Conservation Park 

Via de mooie en gevarieerde kustroute rijden we door een duinenlandschap, waarachter verlaten witten stranden liggen. In Stricky Bay kopen we enkele versproducten, waarna we via de A1, hier Flinders Highway geheten, naar Smokey Bay rijden. Daar dachten we leuk te kunnen kamperen. Nou, toch maar niet. In Australië hebben ze alle ruimte, maar dan nog gaat iedereen met de caravan op een kluitje staan, op een te klein en volledig omheind terrein. We rijden dus door naar Ceduna, daar waar we gaan beginnen met de oversteek naar Western-Australia. De campings zijn hier duur en staan ook weer vol met bejaarden. Voor $ 17 krijgen we een plek op een camping aan zee, die helaas ook weer door grote hekken aan het zicht is onttrokken. Je hebt een pincode nodig om van de douches en toiletten gebruik te kunnen maken, maar ook om de camping te kunnen betreden. Dit schijnbaar ook weer vanwege de doelloos rondhangende Aboriginals, die ook niet echt een prettige indruk maken. Het wordt ons wel duidelijk dat het witte Australië niet samengaat met de Aboriginals.

Een pluspunt aan deze camping is de relaxte ‘campkitchen’. We kunnen lekker koken op een echt fornuis. De bejaarden hier met hun grote caravans, campers, boten, four-wheel-drives, en wat al niet meer, zijn allemaal hartstikke vriendelijk, maar we worden er langzamerhand helemaal gek van om binnen tien minuten, vier keer te moeten vertellen over waar we vandaan komen en waar we naar toe gaan. Het wordt daardoor allemaal een beetje vermoeiend. Gelukkig smaakt ons het eten erg goed. Deze avond hebben we masseman curry met verse kip. Floor had taugé (beansprouts) gekocht, die ze allemaal afzonderlijk ging zitten pellen. Deze avond hebben we een belangrijke ontdekking gedaan. Buiten zitten is vaak niet relaxed, vanwege de harde wind of de kou. In de tent lezen is veel relaxter. We zetten de olielamp in de voortent, zodat we vanuit ons bed heerlijk kunnen lezen. Wijntje er bij en het is helemaal riant.
Ga naar boven