4.02 - Australië | Cervantes - Walkaway (221 km)

Het doel dat we ons zelf vandaag stellen is het vinden van een relaxte kampeerplek aan zee, waar we kunnen snorkelen. Als we alles weer hebben ingepakt rijden we via Jurien Bay naar Green Head. Dit is een fantastisch mooie plek, maar je mag er helaas niet kamperen. In het blauwe water van de baai gaan met z’n vieren snorkelen. Het is de eerste keer dat we dit doen en Floor vindt het behoorlijk spannend. Gelukkig is Heidi mee, want die kunnen we toch wel als onderwater expert bestempelen. Floor leert de kneepjes van het snorkelen van Heidi, terwijl ik door Emiel op sleeptouw word genomen. Het water van de Indische Oceaan is erg koud in deze baai, maar er zitten hier zo veel vissen tussen de stenen en de waterplanten dat we de kou niet echt opmerken. We zien onze eerste kleurrijke vissen en zelfs een groep vissen met een lengte van ongeveer dertig centimeter. Heidi weet ze allemaal bij naam. We zijn erg blij met onze snorkels. Als we langzaam onderkoeld beginnen te raken, verruilen we het water voor vaste grond. Zoals gewoonlijk in Australië kunnen we hier ook gebruik maken van gratis douches om het zoute zeewater van ons af te spoelen.

We lunchen op het groene gras aan de baai en balen er van dat we hier niet kunnen kamperen. Wel kan er worden gekampeerd op een officiële camping tussen de vele bejaarden, maar daar hebben we natuurlijk helemaal geen zin in. We gaan dus maar weer op weg en volgen de kustroute naar het noorden, terwijl we zoeken naar een afslag naar de zee, waar we onze tent zouden kunnen opzetten. In de meeste gebieden staan bordjes dat je er echt niet mag kamperen. In sommige gemeenten is het zelfs helemaal verbonden om vrij te kamperen, wat waarschijnlijk meer te maken heeft met de aanwezigheid van een officiële camping dan met een andere reden. Nadat we een groot aantal zandwegen tevergeefs hebben doorzocht, raken we toch wel lichtelijk gefrustreerd. Het valt toch vies tegen om een plek te vinden. We zijn inmiddels aangekomen in Dongara, waar we een ‘office of tourism’ bezoeken, met de vraag waar we in de regio kunnen bushcampen. Het antwoord hierop is dat er maar plek voor is en die is in Walkaway. In het informatiecentrum verkopen ze een boekje over gratis kamperen in Western-Australia, die we direct aanschaffen.

We hebben vandaag meer kilometers gereden dan dat de bedoeling was. Na ca. 400 kilometer komen de dan toch eindelijk aan op een relaxte kampeerplek. Gratis kamperen blijkt inderdaad mogelijk te zijn. En ook nog eens op een fantastische plek. Het is een groot terrein gelegen aan een rivier, met een begrenzing dat wordt gevormd door een hoge rode rotswand. Het is er stoffig als de pestpokken, maar we hebben wel een mooi uitzicht. We verwachten nu toch zeker wel kangoeroes te zien, maar die houden zich op deze camping jammer genoeg afzijdig. We worden wel beloond door een perfect spiegelend wateroppervlak, waarin de rotswand fantastisch reflecteert, en een bijna volle maan die afsteekt tegen de rode rotswand. Ondanks dat we hier niet de enigen zijn, is het er wel onwijs stil en vredig.
Ga naar boven