4.07 - Australië | Denham - Hamelin (106 km)

Morgen vertrekken Emiel en Heidi vanaf Overlander met de bus naar Perth. Om de lange rit naar Overlander op de delen, rijden we vandaag naar Hamelin. In Denham tanken we voor $ 1,54 per liter. Het wordt steeds duurder. Van Denham naar Hamelin is het 100 kilometer door een uiterst monotoon landschap. In Nederland zou je in 100 kilometer minimaal door vier tot vijf landschapstypen zijn gereden. Hier bestaat het landschap uit lage scrub, waarbij de aarde tussen de begroeiing dieprood is en de struiken zelf een verscheidenheid aan groentinten hebben, waarvan je niet wist dat al die tinten bestonden. De lucht daarboven is onveranderlijk strakblauw. Australië is net als Mongolië een land van kleuren. Het is vergelijkbaar, maar wel totaal anders. Het is toch waanzinnig dat je zo lang door een identiek landschap kunt rijden. In dit uitgestrekte en verlaten land steek je de vinger als begroeting op naar tegemoetkomend verkeer. Het is opvallend dat oude lullen met boten nooit groeten. Onderweg doen we een aantal spelletjes. ‘Schat de afstand tot de top van de heuvel’, blijkt door Emiel nogal ‘kortzichtig’ te worden gespeeld.

Hamelin is een camping, museum, parkeerplaats, koffiehuis, souvenirwinkel en oude-lullen-verzamelplaats in een. Ook zijn er veel toergroepen van het type ‘toergroepdikkerds’. Allemaal komen ze hier om de stromateolieten te bekijken. Dit zijn levende fossielen en behoren tot de oudste nog levende organismen ter wereld. De vormen van deze klompen bacteriën zijn erg mooi in het heldere water. Het is alleen jammer dat er zo veel hinderlijke steekvliegen zijn die voorkomen dat je te lang blijft kijken. Op de camping genieten van een laatste avond samen. Heidi en Floor bereiden een overheerlijke pasta carbonara, waarvan we het recept hebben gekregen van Ellie en Bas. Emiel en ik filosoferen ondertussen over onze toekomstige boomhut. Er vliegt ondertussen een vlucht luidruchtige kaketoes over.
Ga naar boven