5.20 - Australië | Tom Price - Karijini: Dales Campground (107 km)

Vandaag gaan we vroeg op weg naar het Karijini National Park, wat onderdeel is van de Hamersley Ranges. Het Nationale Park heeft de Aboriginal naam gekregen van het gebied. Tom Price ligt naast het National Park, maar nog steeds moeten we ruim honderd kilometer rijden om ons doel te bereiken. De rit er naar toe is fantastisch en gaat over een geasfalteerde weg door een rood, heuvelachtig landschap, gevuld met bollen spinifex, de witten stammen van de eucalyptus bomen en de rode rotswanden in de heuvels. Dit landschap is fascinerend, indrukwekkend en surrealistisch. Afstekend tegen de knetterblauwe lucht lijken de kleuren niet te kloppen. Als je denkt dat je het typerende outback landschap reeds hebt gezien, wordt je voor je hoofd geslagen met dit soort plaatjes. Het vastleggen op een foto is onbegonnen werk, ‘Leave it to memory me! I have seen things that you’ll never see’, Deze tekst van REM krijgt steeds meer betekenis. We rijden het NP binnen, waar het vanwege de schoolvakanties erg druk is. We zijn blij met onze jaarpas, zodat we de toegangsprijs van $ 9 niet hoeven te betalen. We komen op een goed tijdstip aan op de bushcamping. De grote meute is reeds van de Dales Campground verdwenen en de nieuwe garde is nog niet gearriveerd. Dales Campground is voor een bushcamping erg groot. Het heeft 90 plaatsen, verdeeld over een aantal zones, waardoor iedereen veel ruimte heeft. In het hoogseizoen zijn er op iedere bushcamping vrijwilligers die onder andere zorgen door de coördinatie. We vragen om een plek uit de wind en met genoeg schaduw. We willen dus een plek tussen de bomen. Voor $ 10 krijgen we een afgeschermde plek tussen de eucalyptus en de spinifex. De tent wordt opgezet op de bikkelharde rode bodem, terwijl de achtergrond wordt gevormd door twee termietenheuvels. Het is nog steeds koud, maar uit de wind is het prima te doen. Doordat we zo diep in de bush zitten loopt er een dingo door ons kamp. Deze honden zijn 4.000 – 6.000 jaar geleden in Australië terecht gekomen. De dingo is verwant aan de Indiase wolf. Voor de komst van de dingo werd de top van de voedselketen ingenomen door de Tasmaanse tijger. Dit solitaire dier kon echter niets beginnen tegen de in groepen jagende dingo’s. Het resultaat hiervan was dat de Tasmaanse tijger is uitgestorven en dat de koppositie is overgenomen door de dingo. Het voornaamste voedsel van de dingo is de kangaroe. Veel Australiërs zien de dingo als ongedierte of zijn er zelfs bang voor, omdat het wel eens is voorgekomen dat kinderen worden aangevallen door dingo’s. Er wordt voor het gemak ‘vergeten’ dat huishonden zeer regelmatig slachtoffers maken. Het is dan ook weer typisch een Aussie houding, want voor hen is er ook maar een goede slang en dat is een dode slang.

Omdat we vandaag toch nog wel wat willen doen, maken we een verkennende wandeling. We wisten dat de Karijini bezoekers trekt vanwege de kloven en ravijnen, maar wat wij aantreffen is zo boven verwachting dat we er stil van worden. Aan het begin van de middag staan we op een platform, vanaf waar we ruim honderd meter loodrecht naar beneden kijken naar Circular Pool. Een paar domme dozen denken dat het hek er voor niets staat en gaan op de rand van de kloof staan. Jammer genoeg komt er geen windvlaag. Via een in de rotswand uitgehakte trap lopen we naar beneden. Honderd meter lager in de kloof is het ongelooflijk mooi, want het is er groen en vochtig. De bodem en de wanden van de kloof zijn samengesteld uit geërodeerd, op elkaar gestapelde platen. Het ziet er uit als een 3D puzzel, die is samengesteld uit op elkaar gestapelde platen van verschillende grootte. Onderin stroomt een beekje, waarvan het water over en langs de kunstvormen kabbelt en klatert. Het is als een verborgen paradijs, waar je elk ogenblik nog niet eerder ontdekte dieren verwacht tegen te komen. De trapsgewijze samenstelling van de bodem en de daarmee samenhangende waterbedding werkt inspirerend voor Floor de landschapsarchitect. Het is jammer dat het er vanwege de schoolvakanties veel te druk is, waardoor je niet in je eentje en in alle rust kunt genieten. Natuur moet je proberen alleen te beleven.
Ga naar boven