4.24 - China | De Zechawa Vallei in Jiuzhaigou

Vroeg in de ochtend zitten we aan de ontbijttafel om snel weer in de benen te gaan. Dit keer lopen we van Shuzheng Stockade langs de laatste meren in de Shuzheng Vallei. Op dit vroege uur, zo halverwege de vallei, is er nog niemand en is het volmaakt stil. Na een paar uur in alle rust te hebben genoten van het aantrekkelijke landschap, stappen we weer op de bus. Dit keer rijden we naar het uiteinde van de Zechawa Vallei, waar in het uiterste zuidoosten van Jiuzhaigou, het hoogste, diepste en grootste meer ligt. Chang Hai (Long Lake), ligt op 3.150 meter hoogte, is 7,5 kilometer lang en heeft een diepte van 103 meter. De hoge bergen met de steile hellingen gaan verborgen achter een mystieke witte deken die laag boven het dal hangt. Het water van het meer is als een spiegel zo vlak. Helaas is het hier verre van stil en uitgestorven, waardoor het plaatje in werkelijkheid niet het juweel is wat je zou verwachten. Het is inmiddels 10.00 uur is en dat betekent prime-time voor het toerisme in dit pretpark. Honderden schreeuwende Chinezen duwen en trekken om de 'mooiste' geposeerde foto te kunnen maken aan de waterkant. Een typisch gevalletje van jammer de bammer. Daarop besluiten we om door de Shuzheng Vallei terug naar beneden te lopen. Dit leidt helaas niet tot het gewenst effect, want we blijken het enige deel van het park te hebben bereikt waar de Chinezen massaal aan het wandelen slaan. Het resultaat daarvan is een file van dolenthousiaste Chinezen, die met bijbehorend duw- en trekwerk, langs een keten van azuurblauwe en kristalheldere meren trekken. Toch jammer (voor ons). Gelukkig duurt het maar voor even, want al snel komen we weer uit op de weg. Hier stappen de Chinezen, aangespoord door vlaggetjes en politieagenten, weer op de bus. Door naar de volgende attractie.

IMG_2204 IMG_2132
Chinees toerisme in de praktijk Met hun vlaggetjes maken ze een vrolijke indruk

We hebben de rest van de het 18 kilometer lange wandelpad dus voor ons zelf. Niet zonder reden, want dit pad is weinig aantrekkelijk en ook nog eens levensgevaarlijk. Hele delen zijn bedolven onder steenlawines en grote delen zijn overgroeid of lopen direct langs de weg, waarover tientallen bussen denderen. Van lekker wandelen is dus geen sprake. Tegen ons principe stappen we daarom de weg op en houden de eerste bus aan die langs komt denderen. Voor ons is dit dan weer een attractie, omdat we ons bevinden in de natuurlijke habitat van de Chinese toerist. Verveeld liggen ze in hun stoelen te staren naar de televisie aan de voorzijde van de bus. Niemand kijkt naar buiten. Pas wanneer de gids begint te praten en de groep attendeert op een bijzondere plek die wordt gepasseerd,  kijkt de groep naar buiten om vervolgens weer weg te zakken in ongeïnteresseerde apathie. Hilarisch is het moment dat de gids begint te vertellen over het prachtige meer dat we passeren. Hierop kijkt iedereen naar buiten en gaat er een ‘wow’ geluid door de bus. Bijzonder, want het hele meer is überhaupt niet te zien! 

Midden in het park ligt een groot vermaakcentrum. In een grote hal kan worden gegeten en kunnen souvenirs worden gekocht. Alle 12.000 dagelijkse bezoekers komen daar tegelijk samen om te consumeren. Het voordeel van deze massale lunchpauze is de tijdelijke rust in de rest van het park. Daardoor is het mogelijk om de grote waterval (Nuorilang Falls) in alle rust te kunnen bekijken. Deze indrukwekkende waterval is 20 meter hoog en 320 meter breed. Het is een van de symbolen van China en is vaak te zien op Chinese schilderingen. Het momentum duurt maar even. Als de massa zich weer begint op te dringen, houden wij het voor gezien. Het is in Jiuzhaigou eigenlijk veel te druk om te kunnen genieten van het spectaculaire landschap. Dit vertellen we ook tegen de student uit Hong Kong, die ons bij de uitgang vraagt hoe dit park interessanter kan worden gemaakt voor buitenlandse toeristen. In alle eerlijkheid antwoorden we dat beleving van de natuur voor westerse toeristen anders lijkt dan die voor Chinezen. Voor ons is Jiuzhaigou te veel een pretpark met te veel mensen en te veel bussen, waardoor de beleving van Jiuzhaigou verloren gaat. Om dit te benadrukken, mengt het heldere water uit de Jiuzhaigou-vallei zich buiten de poorten al snel met het afvalwater van de honderden hotels buiten de vallei.

Ga naar boven