01 Tsjechie

01 Tsjechie

Vanaf Praag rijden we via fietsroute 1 naar Brno. De wegen voeren door kleine dorpen en af een toe een historische stad. Langs de rustige wegen staan de kersen-, appel- en perenbomen vol in de bloemsem. Na Brno rijden we over de Witte Tatra naar de Slowaakse grens.
Met de sprinter van 16.00 uur is het maar een klein uur naar Utrecht Centraal. Daar hebben we een uur de tijd voor dat onze trein naar Praag vertrekt. Tijd genoeg dus voor een Whopper, want dat mag op zo’n moment. We zien een gezin met geavanceerde fietsen. Dat schept een band. Zij gaan een paar weken fietsen in Denemarken. Ons plan om naar Jordanië te fietsen, klinkt dan wel erg stoer. We hebben nog geen kilometer gefietst. Een deel van de lange trein gaat naar Kopenhagen, ons deel naar Praag en het laatste deel naar Warschau en door naar Moskou. Het is dus mogelijk om met een directe verbinding van Amsterdam naar Moskou te reizen. We hebben gereserveerde plaatsen en onze fietsen hebben een eigen plek. Gelukkig wel in dezelfde wagon, want de fietsen willen we niet zomaar ergens laten staan. De deuren van de trein zijn te smal om de fiets met tassen er doorheen te krijgen. Alle rode tassen er dus af, de fietsen naar binnen en dan de berg rode tassen naar binnen. Dan is een minuut niet zo lang.

We delen ons compartiment met een vader en zijn twee kinderen in de puberfase. Zij gaan voor een korte vakantie naar Praag, De rode fietstassen, die de bagagerekken sieren,trekken natuurlijk de aandacht. Al snel hebben we dus contact en is het gezellig. Wel zo prettig, want we hebben een behoorlijk aantal uren samen door te
brengen in deze kleine ruimte. En lang is de rit! We hebben vast en zeker de traagste treinverbinding in heet Europa. Vanaf Utrecht rijden we via Eindhoven naar Keulen. Daar staan we een uur stil om pas om 22.50 uur verder te rijden. Slapen is bijna niet te doen, omdat het comfort ver is te zoeken. Er zijn alleen zitplaatsen die niet kunnen worden versteld en de klimaatbeheersing is van het type warm en zuurstof tekort. Waarom vonden we het een paar maanden geleden een goed plan om zo goedkoop mogelijk naar Praag te gaan? We stoppen nog langdurig en om onduidelijke redenen op station Dortmund, waarna we doorrijden naar Hannover. Daar wordt het deel naar Kopenhagen afgekoppeld. Tot aan Berlijn kan ik dan gelukkig lekker doorslapen. Om 4.30 uur rijden we door deze geweldige stad, waar het leven op straat nog in volle gang is en er grote rijen voor de clubs staan. Daar lijkt het feest nog wel even door te gaan. Ter hoogte van station Berlijn Ostbahnhof stuur ik een SMS naar Marijn en Wendy die daar vlak langs het spoor op de camping staan: veel plezier in Berlijn en tot over vier maanden. In een oostelijke wijk van Berlijn staan we een tijdje stil op een station tussen de ‘plattenbau’. Het deel naar Warschau en Berlijn wordt afgekoppeld. Wij rijden met een kleine trein onder een blauwe hemel en met een opkomende zon verder naar Praag.
IMG_4029 IMG_4040
De bagage van een wereldfietser Station Praag: met begin van deze reis
We rijden langs velden vol met koolzaad. Tot aan Dresden is het land glooiend. Dan verandert het landschap. De heuvels worden steiler en het reliëf neemt toe. We passeren rotspartijen en de dorpen en stadjes worden aantrekkelijker. We rijden door het dal van de Elbe. We passeren de grens met Tsjechië. Dit is het gebied waar je misschien wel de mooiste wandelingen van Tsjechië kunt maken. Gelukkig komen we na een reis van in totaal 18 uur, waarvan 14 uur in deze trein, aan op station Praag. We zijn inmiddels aardig gesloopt. Met de auto zouden we in deze tijd heen en terug hebben kunnen rijden. Waarom vertrekken we eigenlijk vanaf Praag? Ja, omdat dit ons een paar maanden geleden een erg goed plan leek. In de trein spreken we nog wat mensen die ons erg stoer en tegelijk ook leip vinden. We hebben nog geen kilometer gefietst, maar toch vindt men ons al heel wat. We hebben er in elk geval ‘zin an’.
Pagina 1 van 14
Ga naar boven