Slowakije 2004

Onze vakantie begon direct goed met Nature One.. Het verslag van Karel hierover kan ik enkel onderschrijven. Godallemachtig wat een feest, wat een zeer goed georganiseerde chaos, wat een pret, wat een muziek, wat een locatie en bovenal (wederom) wat een relaxte groep mensen hadden we weer om ons heen. Ik heb al aangegeven dat we er echter wel een aantal hebben gemist.. maar deze zijn daarvan op de hoogte.. Ik vond Lowlands altijd de absolute festival topper. Natuurlijk is de muziek op Lowlands anders, maar als je kijkt naar de ingredienten die een festival maken, dan heeft Nature One voor mij persoonlijk, Lowlands met gemak onttroont als topper...... Lowlands is maar een padvinderkampje als je een vergelijking zou willen maken! Toen Nature One was afgelopen, deed het toch wel pijn om van een ieder afscheid te moeten nemen.. Als je zo intens met elkaar die dagen hebt doorgebracht, hoop je alleen maar dat er meer van dat soort langdurige samenzijnsels zullen blijven komen....... Wij hadden echter de mazzel dat we nog 3 hele weken vakantie hadden.... Totaal verragt, vertyft, versleten, verranst en wat al niet mee, startten wij, na al het innige afscheid, onze witte bolide om de reis naar het oosten tot aanvang te zetten...

De eerste etappe was een korte, dit in verband met zowel fysieke als mentale limitaties. Voorbij Frankfurt een camping gezocht, met als enige voorwaarde: een warme douche!!!! Wat een weelde, wat een heerlijkheid. Schoongespoeld en voldaan het nestje in om eens rustig een uiltje te knappen (wat al weer geruime tijd geleden voor het laatst had plaatsgevonden. De volgende dag stond er een zware bergetappe op het programma. Met het verstand op nul, de voeten op de pedalen en de blik op oneindig werd het een overwinning van ons aller kunnen… We konden voet op Tsjechische bodem zetten bij Brno. Ole.. Eerste missie geslaagd… Tent neergeragd en direct richting Pivo tent gestruind!! Daarna onze eerste knoflooksoep van de vakantie genuttigd. Ik kan jullie verzekeren dat dat zeker niet de laatste was.. De dag erna wederom een zware etappe.. Dit maal naar ons reisdoel: Slowakije.(voor diegenen die niet bekend zijn met de ligging van dat ware lustoord: check dat boek in de kast met de titel Atlas). Dit bleek een reis met vele hoogte- en dieptepunten te zijn. Mede als gevolg van het niet-platte landschap, maar ook als gevolg van de kwaliteit van de wegen in deze contreien.. De reis bleek echter te veel te zijn voor met name mijn nog totale verlepte fysieke gesteldheid; De hamer kwam 30 kilometer voor het einde van de reis richting mijn schedelpannetje, maar ik kon deze gelukkig succesvol pareren tot we de plaats van bestemming in de Male Fartra (midden Slowakije) hadden bereikt.. Daarna werd het zwart voor mijn ogen, het zweet gutste langs mijn lendenen of waar dan ook. Ik crashte, ik ben 2 volledige dagen volledige gecrasht geweest. Nature One was gaaf, maar zeker niet goed voor de gezondheid. Mijn lijf gaf de geest, zoals alleen geesten de geest kunnen geven!!! Doordat mijn eega met veel liefde, genegenheid en affectie de auteur weer op de been heeft kunnen krijgen, kreeg ik een eerste indruk van de omgeving waar we verzeild waren geraakt. Wat opviel was de totale rust op de camping: geen Techno!!!! Wat een luxe!!!!! De omgeving was ook zeer mooi.. Het water van de beek, kabbelde en knabbelde lustig langs de waterkant op slechts luttele meters van onze tent. Zowel aan de linker als aan de rechter zijde werd het oog prettig gestreeld door de reflecties van gloeiende hellingen en ongeschonden bossen!!

Tijd voor een eerste verkenning van de omgeving. Wat een korte eerste wandeling had moeten worden, werd een tocht van 7 uur.. Les 1 in Slowakije: de kortste weg omhoog is een rechte lijn.. Niets geen zigzag paden om per uur honderd meter te stijgen (zoals in de Alpen), maar recht omhoog.. Zoek het maar uit met die slappe kuiten. Gelukkig waren de toppen in dit gebied niet heel hoog.. Het deel van de Male Fatra waar we waren, was een natuurgebied. De hoogste top is ruim 1.600 meter hoog. Toen we de eerste top van deze vakantie hadden bedwongen, werden we voor de keus gesteld: verder of terug? Aangezien teruggaan en al helemaal via dezelfde weg als dat je gekomen bent, nooit een optie is, restte ons niets anders dan de weg te vervolgen.. Het was een hele mooie route over de kammen van de Male Fatra, vele vergezichten, zuivere waterbronnen om de flessen bij te vullen en dichte dennenbossen!! De eerste wandeling was ondanks de pijn in de kuiten een waar succes. ' Avonds de enige fout van de vakantie gemaakt: we gingen eten in een pension waar enkel Duitsers zaten. Nooit doen!!!!! Het eten is slecht, de omgeving verpest, de smaak vergald en.... Nee, laat maar. Duitsers kunnen ook heel leuk zijn: op Nature One dan!!! Het werd tijd om een andere plek te zoeken. De auto weer volgeladen, langs wegen gereden die als kleine streepjes op de kaart zijn aangeven en aangekomen op een nieuwe fijne plek. Er moet wel even iets worden uitgelegd over het kenmerk van het autorijden in Slowakije: Rijden in Slowakije is pure fun. Met z'n tweeen naast elkaar is normaal. Met z'n drieen is gezellig, met z'n vieren is ronduit 'adrenaline rush'. Enfin: een nieuwe plek gevonden waar van uit we nieuwe delen konden ontdekken!!!

Lekker chillen is niet verkeerd: de relax producten uit de auto, je bijna blote lijfje in het zonnetje, boekje en Pivo erbij en geniet van het mooie leven. Eten in een restaurant bleek een zware opgave, vanwege het geheel ontbreken van deze gelegenheden in de kleine dorpen. Daarom was het elke dag weer een feest om de aangeschafte consumptieartikelen te bereiden boven het zelfgemaakte vuur… Wat kan eten lekker zijn. Toevalstreffers hebben we in de vakantie genoeg mogen beleven. In de Oost-Europese wordt veel gelift. Liften is een eenvoudige wijze om van A naar B te komen, maar ook een erg leuke manier om mensen te ontmoeten.. Omdat wij niet hoefden te liften, compenseerden we B door lifters mee te nemen.. Wij waren op weg naar nergens en troffen 2 lifters aan langs de weg.. Zij waren ook op weg naar nergens.. Bleken toevallig ook Nederlanders te zijn, wat de communicatie toch aanmerkelijk vereenvoudigd.. Het is erg bijzonder hoe toevallige ontmoetingen kunnen klikken en wat voor een super dag je daaruit kunt krijgen.. Samen op weg naar nergens is altijd beter. Na een paar dagen aanmodderen met wandelen, rond rijden, fik stoken, kopen van producten waar je de naam niet van kent, praten, genieten en alles wat een vakantie anders en beter maakt dan je leventje thuis, was het weer eens tijd om verder te trekken.. We gingen op weg naar het oosten van Slowakije. Niet dat het midden minder mooi is, integendeel!! Maar in het oosten ligt het Slowaaks Paradijs en de Hoge Tatra.. En hoe verder je naar het oosten gaat, hoe ongerepter, armer, mooier, oorspronkelijker het land is.

Een korte weergave van de geschiedenis van het land. Slowakije maakte tot 1993 onderdeel uit van de republiek Tsjecho-Slowakije. Tot 1989 was het onder communistisch bewind en daar weer voor heeft het land een stormachtige geschiedenis gekend, met het heen en weer slingeren tussen verschillende overheersers. Om er een aantal te noemen: Duitsers, Ottomanen en Habsburgers. Les 2 over Slowakije (maar dat geldt overigens voor heel Oost-Europa), ze hebben een pesthekel aan Duitsers. Tracht dus de schijn te vermijden dat je een Duitser bent. De kennis van de beginselen van de taal helpen daarbij, maar ook het gebruik van de Engelse in plaats van de Duitse taal. Slowakije was vroeger gelegen op de front-linie tussen de Ottomanen en de Habsburgers. Dit is nog zeer te zien aan de grote hoeveelheid kastelen en forten die er zijn aan te treffen. In Tsjechie en Slowakije samen zijn ruim 700 kastelen aanwezig. De grootste van Slowakije is Spiscaron skyacute Hrad en is waarlijk zeer, maar dan ook zeer indrukwekkend, met name met een zonsondergang op de achtergrond. In de tijd van het communisme is een groot deel van Tsjecho-Slowakije geindustrialiseerd. Dit heeft zeer negatieve gevolgen gehad voor het milieu, maar ook voor de oude stadsdelen. Gelukkig was er niet veel interesse in Oost-Slowakije. Hierdoor is Oost-Slowakije een lustoord voor natuur- en cultuurliefhebbers. Nadeel echter (voor de Slowaken dan) is dat het gebied zeer arm is, in vergelijking met het westen van Slowakije, maar met name in vergelijking met Tsjechie. De (vrijwillige) afscheiding met Tsjechie was voor Slowakije een terugslag! Voorheen ontving Slowakije veel geld van het rijkere buurland. Slowakije heeft ook in tegenstelling tot Tsjechie amper natuurlijke hulpbronnen. Nagenoeg alles, op hout na, moet worden geimporteerd. Wel viel ons op dat Slowakije zeer veel investeert in het wegennet, wat naar verwachting zeer positief zal uitpakken doordat het land dan aantrekkelijker wordt voor buitenlandse bezoekers (touristen en investeerders). De bevolking in Slowakije is echter verdeeld. De ouderen steunen het huidige conservatieve bewind (voormalige communistische partijleden), maar de jongeren willen vooruitgang, meer kansen en mogelijkheden. Dat botst, de jeugd is in ieder geval ontevreden, naar wat we hebben gehoord van een aantal Slowaken.

Slowakije kent een ander groot probleem: de zigeuners. Officieel leven er niet meer dan 50.000 zigeuners in Slowakije. Volgens recente, niet-officiele, schatting bedraagt dat aantal eerder 500.000. Dat willen zeggen bijna 10 procent van de bevolking. Zigeuners worden uitgekotst door de autochtone bevolking (alhoewel de Zigeuners aangezien ze er al bijna 1000 jaar wonen ook wel tot de autochtonen behoren. Niet zonder reden schijnbaar. Naar zeggen van de Slowaken leven de Zigeuners niet volgens de wet en doen ze alles wat niet mag.. Niet geheel zonder reden, aangezien ze geen kans maken op een baan, normale scholing of wat dan ook. Maar het gaat te ver om daar over uit te wijden, want het is een wisselwerking. Wat wij hebben gezien is dat ze onder zeer slechte omstandigheden leven. Echte sloppenwijken. Wat helemaal schokkend is, is de enorme hoeveelheid kinderen. Een kleuterspeelplaats in een Nederlandse VINEX wijk is er niets bij. Ik denk dat het geen rare schatting is, wanneer je stelt dat ieder gezin 15 kinderen heeft. Dat had ook weer een reden: ze kregen een soort kinderbijslag voor ieder kind en voor ieder debiel kind was dat bedrag hoger. Veel kinderen loonde beter dan werken, vandaar.. Het meest bizarre verhaal wat we hoorden, was dat vaders hun zoon en dochter forceerden samen te je weet wellen, om maar een debiel kind te krijgen.. Dus meer geld.. De Slowaken zijn wel gestart met woningbouwprogramma's voor Zigeuners, maar het bleek, en we hebben het zelf gezien, dat de woningen na een half jaar al volledig in de puinpooier lagen. En daar moet ook bij worden gezet, dat je het naar onze mening nooit zover hoeft te laten komen met je woning, aangezien er een ongelimiteerde hoeveelheid hout voorhanden is om een goede woning van te maken. Ik ben niet heel handig, maar een huis timmeren lijkt me toch niet al te moeilijk. Enfin..

Terug naar de natuur.. In het Slowaaks Paradijs werd het feest. Een zeer fijne camping in het natuurgebied, relaxte mensen ontmoet om de avonden mee te vullen, met als standaard ingredienten: fik, Pivo, dwaze en serieuze gesprekken en lekker eten. Maar ook weer: toevallige ontmoetingen maakten hele mooie, herinneringwaardige momenten! Het Slowaaks Paradijs heeft haar niet voor niets gekregen. Het is werkelijk ongelooflijk mooi.. Diep uitgesleten kloven, doorzichtige beekjes in witte beddingen, watervallen, ook weer zeer dichte bossen van dennenbomen. In het gebied leven ook wolven, beren, lynxen, otters en gemzen. Helaas hebben wij daar geen van gezien. Wel een paar keer vossen, die als brutale kwajongens over de camping aan het struinen waren om zoek naar vertier of eten.. In denk het eerste! Wat zou jij doen als vos zijnde??

Les 3 over Slowakije: wanneer je gaat wandelen in Slowakije zijn hoogtevrees en gebrek aan evenwicht eigenschappen die je niet kunt gebruiken… Schijnbaar on-toegankelijke gebieden worden toegankelijk gemaakt door een varieteit aan trappetjes, laddertjes, kettingen, roostertjes en wat al niet meer. Met ware doodsverachting moesten de auteur en zijn eega de natuur, de elementen en de kunstgrepen trotseren om van A naar B te geraken. Maar dat het moeite waard was, dat is zeker.. Uren hebben we gestruind, gezweet, ontdekt als ware Livingstones, om de geheimen van het Slowaaks paradijs te ontrafelen. Het valt niet in woorden uit te drukken hoe mooi en indrukwekkend dat gebied is. Wanneer je van natuur en wandelen houdt kun je het het beste zelf eens gaan genieten en ontdekken.

De Hoge Tatra was ook weer een verhaal apart. De Hoge Tatra is een vrij klein, maar ook jong gebergte. De hoogste top is de Gerlachovsky stit met een hoogte van 2.655 meter. De hoge Tatra heeft ruim 25 toppen die hoger zijn dan 2.000 meter. Wat het gebergte zo bijzonder maakt, is dat het in een laagland ligt. In 1 keer is het er.. Daarom lijkt het ook hoger dan het daadwerkelijk is. Het heeft veel weg van de Dolomieten. Dit gebergte, onderdeel van de Alpen, is ook jong en dus nog minder onderhevig geweest aan erosie. En dat is er van af te zien: rauwe, kale pieken, loodrechte rotspartijen. In 1 woord: bizarindrukwekkendzwaarkikkelompgebergte! Het grootste deel van de tijd zijn de toppen van de Tatra in wolken gehuld. Wij hebben het zeldzame genot om de Tatra 2 dagen volledig wolkenvrij te hebben. Dat was echt een fantastisch gezicht. Op die 2e dag zijn we een wandeling door de Tatra gaan maken.. De wandeling in de Tatra was echt moddervet!! We waren vroeg vertrokken om de massa voor te blijven. Wat was dat geweldig om zo'n massief binnen te dringen. Uren lopen naar een 1e rustpunt om een Pivo te nuttigen. Daarna werd het echt serieus ernstig. Wat ik zei over het loodrecht omhoog gaan, werd hier weer eens gedemonstreerd. De laatste 200 meter naar een top van ruim 2.300 meter, moest afgelegd worden op een bijna loodrechte wand.. Je moest je zelf optrekken aan kettingen en om de paar meter had je weer een rustpunt. Niet meer normaal.. En dit was onderdeel van een normale wandelroute. Het werd mijn lieftallige Floor toen even (begrijpelijkerwijs) te veel.. Maar wat een trots, wat een ego booster als je het hebt gehaald!!!! Genieten van het uitzicht en het leven, dat staat dat voorop!!!! De terugweg is dan natuurlijk een peulenschil. Alhoewel de laatste kilometers altijd de dodelijke zijn. We kwamen echter echte helden tegen. We vroegen ons al de gehele tijd af hoe de hutten werden bevoorraad, waar je lekker een hapje kon eten en/of wat kon gaan drinken. Een helikopter leek ons onwaarschijnlijk, een kabel voor een kabelbaan zagen we nergens…. Wat blijkt nou, De hutten worden bevoorraad door mensen, die werkelijk, niet overdreven, minimaal 50/80 kilo op hun rug mee te berg op torsen. Fusten bier, kratten met frisdrank, gasflessen, alles wat er op die berg nodig was werd omhoog gedragen door mensen, waarvoor ik maar 1 woord heb: respect!!!!! De uberbikkels zijn onder ons. En ik ben daar geen van!!!

Voordat we weer richting huis gingen in onze altijd alerte vierwieler rest mij nog 1 dingen te zeggen. Slowakije is ook een land dat goed is voor de verliefde gevoelens in je relatie en voor je ego. Wat is het geval? De ongelooflijke schoonheid van de vrouwen kent geen grenzen en wat helemaal mooi is, er wordt nagekeken, nagestaard, gebloosd alsof je Bratt Pitt in eigen persoon bent.. Je hoeft je daarvoor niet te schamen want het heeft een aantal voordelen: je vriendin krijgt de indruk dat ze me een waanzinnige knappe vent aan de haak heeft geslagen, jijzelf krijgt het beeld dat je nu eindelijk die adonis bent, die je altijd al hebt willen zijn. Met andere woorden: vrijgezelle mannen, gestelde stellen, verenigd u, reis af naar Slowakije en geniet van al het moois dat Slowakije je te bieden heeft.

Last modified on woensdag, 25 maart 2015 14:59

Ga naar boven