2.04 – Slowakije | Bratislava – Žilina

Ondanks dat het nog steeds niet is opgehouden met regenen gaan we vandaag weer verder. Volgens de Slowaken is dit weer niet normaal voor de tijd van het jaar. Zonnig weer en temperaturen van medio twintig graden zijn een stuk normaler. Dat ‘normale’ weer hebben we nu in elk geval niet. In het noorden is het maximaal 5 graden en in het zuiden van het land wordt het niet warmer dan 7 graden. In de bergen is zelfs sneeuw gevallen. In het oosten worden overstromingen gemeld en in het hele land staan de rivieren op springen. Sinds vrijdag is het niet meer gestopt met regenen. Vanaf woensdag is er enige hoop op verbetering. Dat is nogal klote, want fietsen en kamperen in de regen behoren niet onze liefhebberijen. Het weer valt niet te voorspellen en daardoor valt er ook niet mee te plannen.

Als echte vrienden nemen we afscheid van elkaar. Ondanks het slechte weer hebben we alle vier een erg leuk en ontspannen weekend gehad. We hopen dat ze binnen een paar jaar naar Nederland komen, zodat we ze onze gastvrijheid kunnen aanbieden. De regen en de zware windstoten trotserend, fietsen we de 12 kilometer naar het station. Tot het centrum van de stad kunnen we fietsend afleggen over een vrijgelegen voet- annex fietspad. De laatste vijf kilometer moeten we over de stoep, omdat de weg veel te gevaarlijk is; het drukke en chaotische verkeer vormt geen partij voor twee fietsers in de regen. Vrachtwagens en bussen razen ons voorbij. Het is stoeprand af en stoeprand op. Wachten voor verkeerslichten die veel te lang op rood blijven staan. Dit is geen stad voor fietsers. Het oude centrum van de stad vormt maar een heel klein deel van deze chaotische, stinkende stad vol met lelijke gebouwen, onoverzichtelijke situaties en enorme gaten in de weg. De stad heeft maar 500.000 inwoners maar heeft veel weg van de stinkende chaos die Bangkok heet. Min 1 voor Bratislava. Dit is geen stad waar wij zouden willen of kunnen wonen. As Bratislava een afspiegeling is van de rest van Slowakije maken wij ons ernstig zorgen.

Op het voor fietsers, gehandicapten, voetgangers en bejaarden met rollators onbereikbare hoofdstation van Bratislava, kopen we voor € 17,80 twee kaartjes voor de trein naar Žilina. Voor de fietsen betalen we € 2,64. Naar Žilina is het 203 kilometer. Van Trencin naar Bratislava was het 124 kilometer. Dit betekent dat we 79 kilometer aan het steggelen zijn. Als we vanaf Trencin verder zouden gaan fietsen, zouden we dat alleen doen omdat het zou ‘moeten’.  Afzien in de regen in een niet bijzonder landschap klinkt ons niet interessant in de oren. Vanaf Žilina wordt het landschap interessant. Daar beginnen is een minder masochistische keuze. De trein heeft dit keer een speciaal compartiment voor fietsen. De conductrices lijken ons als echte communistische retro-vrouwen te gaan negeren. Dit in het kader van ‘het is niet mijn verantwoordelijkheid’. We blijken echter voorbarige conclusies te trekken, want een paar minuten voordat de trein vertrekt, worden de geopend en worden we op vriendelijke wijze geholpen met onze fietsen. De tassen mogen niet op de fiets blijven zitten, wat betekent dat we de tien rode tassen naar ons compartiment moeten slepen. Fietsen is erg leuk, maar in de trein zijn die tassen behoorlijk onhandig. Het is twee uur en vijftig minuten treinen naar Žilina. Het land is vlak en saai. We zien dat grote stukken onder water staan. Sloten en beken zijn razende bruine modderstromen geworden. Na Trencin rijden we door de heuvels, die langzaam veranderen in bergen. We rijden langs de Vah rivier die bruin is en vol met troep lig als gevolg van de niet aflatende regenval.

Bij het informatiecentrum van Žilina, waar goed Engels wordt gesproken door de vriendelijke dames, informeren we naar overnachtingsmogelijkheden. Voor een camping met chalets zouden we nog 12 kilometer moeten fietsen. Daar hebben we nu geen zin in. Daarom boeken we een kamer in een ‘hotel’, waarbij we een aanbetaling van 10 procent moeten doen van € 21,- Er is een rekenmachine voor nodig om deze ingewikkelde calculatie succesvol af te ronden. Het ‘romantische’ hotel blijkt te zijn gevestigd op het vervallen industrieterrein van Žilina. Een roze gebouw tussen de rokende schoorsteenpijpen een rangeerterrein. Geweldig! We zijn terug in de communistische tijd. Niet alleen vanwege locatie, maar ook omdat ons paspoort drie keer wordt overgeschreven op verschillende formulieren. Niet alleen in onze kamer hangt een overzicht van de inventaris, ook op het toilet en de douche hangt zo?n overzicht. Stel je voor dat een gast het in zijn hoofd haalt het toilet mee te nemen. Bij de inrichting van het hotel hebben ze ook goed nagedacht over het gebruikersgemak. Om van het enige toilet te gebruiken, moet je door de douche lopen. Dit zou niet zo’n probleem zijn, als de voorzieningen niet zouden worden gedeeld met zeven kamers.

Ook in Žilina bestaat het grootste deel van de restaurants uit pizzeria’s. In Bratislava zijn het vooral pizza?s die worden gekocht. In Trencin dachten we iets anders te bestellen dan pizza, maar toch kregen we pizza. Žilina is een mooie en fijne stad, alhoewel de vele terrassen meer tot hun recht komen wanneer er een lekker zonnetje zou schijnen. Met 7 graden en regen wordt er geen gebruik van gemaakt. Doordat het zoveel regent lijkt het ons slim om regenbroeken te kopen. Dit blijkt een onbekend kledingstuk te zijn in de Slowaakse couture. We hebben inmiddels behoorlijk veel spijt dat we deze thuis hebben laten liggen om gewicht te besparen. We waren en dan ook niet van uit gegaan dat we zulk pauper weer te verduren zouden krijgen. Omdat we geen zin hebben in pizza en een Vietnamees tegenkomen, genieten we met chopsticks van de oosterse keuken.

Leave a Reply

  Subscribe  
Notify of