2.11 – Australië | Adelaide – Clardendon (23 km)

2.11 – Australië | Adelaide – Clardendon (23 km)

ReizenReizen

We staan enorm vroeg op om met een carrière als druivenplukker te beginnen. Een wekker die om 4.45 uur afgaat is geen pretje, al helemaal niet doordat we de oversekste buurkonijnen midden in de nacht hebben moeten verzoeken op te houden met dat konijnengedrag. We rijden op tijd weg van de camping, terwijl het aardedonker is en lekker rustig op de weg. We rijden via de heuvels eerst een stuk naar het zuiden, waar de nachtelijke verlichting van Adelaide zich voor ons uitstrekt. Een erg mooi gezicht zo vroeg in de ochtend. Bij het postkantoor in Mc. Laren Vale moeten we een tijdje wachten voor we worden opgehaald door Steve. We rijden in het aardedonker achter hem aan over kleine wegen. We hebben zelf geen idee waar we zijn, maar uiteindelijk komen we aan op de wijnboerderij waar we wezen moeten. We parkeren onze Holden op de plaats waar we straks kunnen kamperen en stappen achterin de klaarstaande pick-up die ons naar de velden brengt. De zon komt net op en door de regen van de vorige avond hangt er mist tussen de wijngaarden in de vallei. Het is hier erg mooi.

Vandaag zijn er ongeveer 40 personen aan het werk. Een deel van de groep is reiziger zoals wij. Een ander deel bestaat uit locals die ieder jaar opnieuw als plukker werken. Het grootste deel van de mensen is ‘picker’, maar ook zijn er een aantal ‘bucket-boys’. Dit zijn grote en gespierde, ruige Australiërs die de volle emmers ophalen en je voorzien van een lege met daarin een ’token’. We worden namelijk betaald per emmer en het aantal ’tokens’ staat voor het aantal ‘buckets’ dat je hebt geplukt. Per persoon krijgen we twee zwarte emmers waar ongeveer 10-15 kilo druiven in past. We krijgen een knipschaar en om 7.00 uur, als het voldoende licht is geworden, beginnen we met knippen. Er wordt in een aantal rijen tegelijk gewerkt, waarna er via andere rijen weer de andere kant wordt opgewerkt. Er wordt in tweetallen gewerkt. Wij werken dus samen. Ieder aan een kant werk je van panel naar panel. Een panel is een stuk van ongeveer vijf meter dat door paaltjes wordt aangegeven. Het is de bedoeling dat je de struiken volledig leeghaalt en dus zo veel mogelijk emmers vult. Het is de kunst om snel te knippen, want het is nog best lastig om direct goed te knippen. Vandaag beginnen we met grote trossen witte druiven die, maar het schijnt, erg makkelijk zijn te knippen. De ‘bucket-boys’ lopen rond en roepen de gehele tijd: ‘pick them all, big and small, high and low’. Er loopt een ‘grote vriendelijke reus’ rond die je terug stuurt, wanneer je een panel niet leeg genoeg hebt geplukt. Het is koud, nat en plakkerig werk. We zitten niet alleen onder het plakkerige druivensap, maar ook al snel onder de wonden. De scharen zijn erg scherp en we knippen ons zelf regelmatig in de vingers. Om 14.30 uur zijn we voor vandaag klaar met werken. Deze eerste dag hebben we samen een score van 100 emmers. Helaas is de ‘bucket rate’ maar $ 1,40. Dit betekent dat we vandaag $ 140,- hebben verdiend. Als we bedreven waren geweest, hadden we vandaag een veelvoud kunnen verdienen.

Geef een reactie

Facebook
Twitter
LinkedIn
Email
WhatsApp
ReizenReizen

Nieuwste verhalen

landschap met bloemen Italie
Italie

Italië | Donna Primi

Nu we weer zijn voorzien van een werkende elektrische fiets kunnen we weer doen wat we willen. We verruilen het vlakke Puglia voor de heuvels en bergen van

Lees verder »
Monopoli Puglia sunset
Italie

Italië | Tegenwind in Puglia

Voor de zoveelste keer zeulen we onze fietsen de trappen op van het station, om vanaf perron 1, 2 of 3 de trein naar Bari, Brindisi, Monopoli of

Lees verder »
verval italie
Italie

Italië | Tussen afval en verval

Vanuit Reggio di Calabria fietsen we over kleine wegen in zuidelijke richting. Aan de overzijde van het water van de Straat van Messina zien we de besneeuwde top

Lees verder »

Geef een reactie

Dit vind je misschien ook leuk

Australie

Duizenden kilometers verder

Sinds het laatste verslag hebben we een groot aantal kilometers gemaakt. Na ons werk in de Bungle Bungles hebben we ons in Kununurra klaargemaakt voor de lange trip

Lees verder »
Australie

The Kimberley

Na al het industrieel geweld in het volledig rood bestofte Port Hedland, reden we met onze auto de 700 kilometer door de Great Sandy Dessert, waarvan we niet

Lees verder »
Australie

3 april t/m 3 mei 2006: Port Augusta – Perth

Het wordt misschien wel een beetje saai, maar hier is wederom een update uit Australië, waar we inmiddels al weer drie en een halve maand verblijven. Het laatste

Lees verder »
error: Inhoud is beschermd
%d bloggers liken dit: