2.12 – Australië | Het leven van druivenplukkers

Onze wekker gaat weer om 6.15 uur, nadat we de vorige avond al om 19.00 uur zijn gaan slapen. Voor we gingen slapen hebben we een tas met eten en drinken klaargemaakt voor vandaag. Voor we om 6.45 uur worden opgehaald, drinken we koffie en thee en eten een beker met havermout. We eten nog een paar mueslirepen en dan kunnen we er weer tegenaan. We hebben genoeg drinkwater en eten meegenomen om een zware dag door te komen. Vandaag is het een moeizame werkdag met moeilijke struiken. Je moet vechten met de struiken om bij de kleine druiven te kunnen komen. Het is gelukkig niet zo nat en koud als de dag er voor, maar het werk schiet vandaag helemaal niet op. Het eerste deel van de dag halen we 17 emmers van $ 2,- op. Het tweede deel van de dag vullen we 34 emmers van $ 2,50. Helaas zijn we vandaag al om 13.00 uur klaar met knippen, waarna we nog wat struiken kunnen leeg knippen waar de machine niet bij kan. In totaal verdienen we $ 139,- verdiend.

De volgende dag gaat het al een heel stuk beter. We hebben inmiddels al redelijk door hoe we zo snel en effectief mogelijk moeten knippen. Het is zaak om zo min mogelijk negatief op te vallen. Als we horen dat de ‘bucket rate’ $ 2,40 bedraagt, worden we helemaal gemotiveerd. Het eerste deel van de dag halen we 34 emmers van de struiken. Daarna volgens er een groot aantal redelijk makkelijk rijen die voor $ 2,- per emmer gaan. Omdat we zo hard werken, nog niet zo goed zijn getraind en ook niet wisten dat het zo”n lange dag zou worden, zijn we volledig gesloopt. Met veel moeite kunnen we ons er nog toe zetten om verder te werken. Deze werkdag eindigt om 19.00 uur na 12 uur lang te hebben gebuffeld. De totale opbrengst van de dag bedraagt $ 227,60. Dit is natuurlijk helemaal niets, maar zo moeten we het natuurlijk ook niet zien. Het gaat er niet om wat je verdiend, maar dat er wordt verdiend. We houden ons zelf voor dat het onderdeel is van de ‘Australia experience’. We kunnen stellen dat we zelden zo hard hebben gewerkt als vandaag. Lui kunnen ze ons niet noemen.

Helaas krijgen we te horen dat er morgen niet hoeft te worden gewerkt. Helaas, want we zijn hier om geld te verdienen, niet om rustdagen te hebben. Om 20.30 uur is het al aardedonker en het waait erg hard op de stoffige heuvel waar we verblijven. Het is hier daardoor koud en onaangenaam. In dit soort situaties zou het fijn zijn geweest om in een busje rond te rijden, waarin je ook zou kunnen leven. Maar ja, die hebben we nou eenmaal niet. Onze auto heeft ook zeker wel voordelen boven een busje: minder onderhoud en minder verbruik van benzine. Wat we wel willen hebben is een andere tent. De tent die we nu hebben is erg fijn omdat die klein is en binnen vijf minuten is opgezet en afgebroken, maar we hebben geen ruimte voor onze spullen of ruimte om te zitten bij minder lekker weer.

Geef een reactie

  Subscribe  
Abonneren op