3.05 – Oekraïne | Etappe 4: Solotvyn – Kolomyia (67 km)

3.05 – Oekraïne | Etappe 4: Solotvyn – Kolomyia (67 km)

ReizenReizen

Acht uur opstaan en dan om half negen present te zijn voor het ontbijt, is te vroeg voor de Oekraïne. We willen al weg rijden zonder te ontbijten, als blijkt dat de kok uit bed is gehaald om speciaal voor ons het ontbijt te maken. Omdat de Oekraïne een formidabele taalbarrière oplevert, begrijpen we voor geen meter wat we hier zouden kunnen ontbijten. We laten ons dus verrassen. Sowieso het beste wat je kunt doen als je lekker wilt eten. Ook dit keer valt het resultaat niet tegen: met verse bosbessen gevulde pannenkoeken.

Het lijkt er in eerste instantie op dat het een mooie dag gaat worden. Wat wij aanzien voor blauwe plekken tussen de wolken, blijken echter wolken te zijn die zware regenbuien over ons uitstorten. Het wordt wel eens tijd dat het slechte weer ophoudt met ons te treiteren. Elke dag weer die dikke grijze luchten en bijna elke dag regen. We hebben er aardig genoeg van. De zonnebril lijkt een overdreven stuk in de bagage te zijn, net als de tent die we nog steeds amper hebben kunnen gebruiken. Maar goed, ondanks het godvergeten tering weer, fietsen we wel door een mooi landschap. Dat dan weer wel. De agrarische lintdorpen strekken zich kilometers aan weerszijden van de rustige weg uit. Elk huis heeft haar eigen waterput, die vaak is voorzien van een afdak van houtsnijwerk. Verderop maakt het hout plaats voor tin, waarmee de mensen zich hier ook goed hebben uitgeleefd. Hoe verder we komen hoe meer de huizen zelf ook zijn voorzien van tinnen versieringen langs de dakranden en de gevel. Het begint ook steeds harder te regenen. Gelukkig is de weg vlak en rustig en staat er een lichte rugwind, waardoor we met 25 km/u verder kunnen snellen. In Nadvirna pauzeren we voor een kopje koffie en thee. Nadvirna blijkt zo waar een echt stadje te zijn, met echte gebouwen, mensen op straat, kraampjes, een winkelstraat en een lichte verkeerschaos. Jammer van de regen, maar het voelt hier wel fijn. De grote olieraffinaderij aan de rand van Nadvirna is omgeven door een vervaarlijk hek met wachttorens.

Tussen Nadvirna en Kolomyia passeren we geen enkel restaurant of andere eetgelegenheid. Het ene lintdorp gaat ongemerkt over in de andere, zodat we er niet aan ontkomen om een plaspauze te houden bij iemand in de tuin. Omdat het regent vinden we het bepaald fijn om een lunchpauze te houden in de openlucht, maar gelukkig zijn er altijd nog de bushaltes. Dit zijn iedere keer weer ware kunstwerken: dan weer een socialistisch-realistische schildering, dan weer een mozaïek dat het agrarische leven verbeeld. Een prima plek voor een lunch van brood met kaas en salami. Helaas heeft de tand des tijds voet aan de grond gekregen en worden de bushaltes niet langer onderhouden. Het zal dus niet lang duur, voordat dit moois niet meer is.

In een ware hoosbui rijden we over een brede, maar rustige vierbaansweg Kolomyia binnen. Vanaf de stadsgrens tot wat wij definiëren als het stadscentrum is het nog zeker tien kilometer flink doortrappen. Ruimte hebben ze hier zat, dus waarom zouden ze een stad klein en compact houden? Op de rotonde aan de rand van de stad staat een soort van bemande wachttoren. Ze zullen wel bellen dat we eraan komen. We gaan naar ‘On the Corner Guesthouse’, waar we 10 % korting krijgen op de kamer, omdat we fietsers zijn. De slaapkamer wordt vervolgens verbouwd, om er een tweepersoons bed van te maken. We zijn doorweekt en zijn dus blij dat we droge kleren kunnen aantrekken en een grote was kunnen draaien. Ook fijn dat we Engels kunnen praten met de eigenaar.

Geef een reactie

Facebook
Twitter
LinkedIn
Email
WhatsApp
ReizenReizen

Nieuwste verhalen

landschap met bloemen Italie
Italie

Italië | Donna Primi

Nu we weer zijn voorzien van een werkende elektrische fiets kunnen we weer doen wat we willen. We verruilen het vlakke Puglia voor de heuvels en bergen van

Lees verder »
Monopoli Puglia sunset
Italie

Italië | Tegenwind in Puglia

Voor de zoveelste keer zeulen we onze fietsen de trappen op van het station, om vanaf perron 1, 2 of 3 de trein naar Bari, Brindisi, Monopoli of

Lees verder »
verval italie
Italie

Italië | Tussen afval en verval

Vanuit Reggio di Calabria fietsen we over kleine wegen in zuidelijke richting. Aan de overzijde van het water van de Straat van Messina zien we de besneeuwde top

Lees verder »

Geef een reactie

Dit vind je misschien ook leuk

Oekraïne

3.06 – Oekraïne | Kolomyia

In dit fijne guesthouse nemen we een rustdag. Voor het ontbijt krijgen we een soort van poffertjes met verse jam en honing. Aan de ontbijttafel raken we aan

Lees verder »
Oekraïne

3.03 – Oekraïne | Etappe 2: Volovets – Vyshkiv (74 km)

Het heeft de hele nacht flink geregend. Gelukkig is het droog als we na het ontbijt van gebakken eieren en brood (58 UAH = € 5,80) weer op

Lees verder »
Oekraïne

3.02 – Oekraïne | Etappe 1: Perechyn – Volovets (79 km)

We worden rond achten wakker, wanneer de klokken van een van de kerken vrolijk, maar dwingend luiden. Het is iedere ochtend weer verbazingwekkend hoe we al onze spullen,

Lees verder »
error: Inhoud is beschermd
%d bloggers liken dit: