2.05 – Australië | Princetown – Mt. Eccles NP (169 km)

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

2.05 – Australië | Princetown – Mt. Eccles NP (169 km)

ReizenReizen

We rijden via de 12 Apostles verder en bezoeken nog een paar uitkijkpunten. De kustlijn wordt met een snelheid van twee centimeter per jaar weggeslagen. Als je ziet dat de kust op sommige plaatsen al 500 meter is terug getrokken, dan heb je wel een beeld van de recente geologische geschiedenis van dit deel van Australië. We rijden door naar Warambool waar we boodschappen doen. We komen er achter dat het aanmerkelijk scheelt wanneer je in de grotere plaatsen groot inslaat, want in de dorpen is het echt belachelijk duur. In Warambool tanken we voor $ 1,23 per liter, wat tien cent duurder is dan in Melbourne. We beginnen langzaam door te krijgen hoe we de kosten kunnen drukken.

Vlak voor Warambool hebben we het einde van de Great Ocean Road bereikt. We vervolgen onze route over de kustweg A1, om na Port Fairy in noordelijke richting te rijden. De route is eigenlijk vrij saai. Kaarsrechte wegen door boerenland, zonder duidelijke functie. We rijden nu nog door het dichtstbevolkte deel van Australië. We zijn onderweg naar het Mount Eccles National Park. Uit onze wegenatlas hebben we al opgemaakt dat we hier kunnen kamperen. Mount Eccles is een uitgedoofde vulkaan, die 8.000 jaar geleden voor het laats is uitgebarsten. Hiermee is het recordhouder voor wat betreft de meest recente geologische gebeurtenis van enig formaat in Australië. Het gebied er om heen is volledig bedekt door vulkanische afzettingen. Hierdoor is het gebied zeer vruchtbaar. Het is indrukwekkend om langs de vulkaankrater te lopen, waarin een meer ligt te schitteren en door een lavatunnel te kunnen lopen.

Het kampeerterrein van Mount Eccles ligt midden in een uitgestrekt eucalyptus bus. De kampeerplekken zijn ruim en hebben een eigen vuurplaats en barbecue ineen. Reeds gehakt hout kunnen we kosteloos pakken. Er is drinkwater en er zijn douches met warm water. Tegen de avond komt de beheerder langs voor de inzameling van de kampeerkosten. $ 7,50 is het hoge bedrag dat we moeten overhandigen. We maken een praatje, waardoor we er achter komen dat er een ‘total fire-ban’ van kracht is in verband met de extreme droogte. Dit betekent dan weer niet dat we de barbecue niet kunnen gebruiken. Dat is anders. Als we het vuur maar laag houden. We maken ons vuur aan, bekijken de koala’s in de bomen, marineren het rundvlees met mosterd en prepareren de kip. Als het donker begint te worden, wordt het hele bos opgeschrikt door de kaketoes die in groten getale komen overvliegen. Ze maken een enorme tering herrie. Ze maken het geluid dat je verwacht dat de dinosauriërs zouden hebben gemaakt. Ze zijn helemaal wit met een groengele kuif. Doordat de zon net ondergaat, wordt de witte buik van de vogels mooi roze verlicht door de zon. Alsof dit nog niet genoeg is, zien we ook onze eerste kangoeroe. Het blijft er niet bij een. Er lopen er uiteindelijk een stuk of vier door ons kampement. Ze zijn grijs en de grootste is toch wel zo’n anderhalve meter hoog. We krijgen nog een aantal opossums (buidelratten) op bezoek die bijzonder brutaal zijn. Er loopt er één op een paar centimeter afstand en ook een wandeling over de barbecue wordt niet geschuwd bij de zoektocht naar eten. Bang voor mensen zijn ze duidelijk niet. Pas als het helemaal donker is, wordt het stil. Volmaakt stil. In de donkere hemel zien we het Zuiderkruis en Orion staan. Ook zien we de twee nevels van de Melkweg die we op het noordelijk halfrond vanaf de andere kant hebben gezien.

Geef een reactie

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on email
Email
Share on whatsapp
WhatsApp
ReizenReizen

Nieuwste verhalen

rennsteig fietsen
Duitsland

Duitsland | Bergen, bomen en buien

Tevreden zitten Bas en ik in het zonnetje op het terras van een gasthof te genieten van onze tweede weißen. Nu de zon schijnt piekeren we er niet

Lees verder »
VeloRoute SaarLorLux
Duitsland

Luxemburg | Veloroute SaarLorLux

We hebben onze tent opgezet in het hoge gras langs de Saar. De bodem is zacht en buiten is het stil. Na een lange dag fietsen vallen we

Lees verder »
fietsen mullerthal
Luxemburg

Luxemburg | Mullerthal trail

Ik heb altijd gedacht dat Luxemburg het meest saaie land ter wereld was. Een land vol bankiers, juristen en Europese ambtenaren die hun dagen vullen met saaie dingen.

Lees verder »

Geef een reactie

Dit vind je misschien ook leuk

Australie

Duizenden kilometers verder

Sinds het laatste verslag hebben we een groot aantal kilometers gemaakt. Na ons werk in de Bungle Bungles hebben we ons in Kununurra klaargemaakt voor de lange trip

Lees verder »
Australie

The Kimberley

Na al het industrieel geweld in het volledig rood bestofte Port Hedland, reden we met onze auto de 700 kilometer door de Great Sandy Dessert, waarvan we niet

Lees verder »
Australie

3 april t/m 3 mei 2006: Port Augusta – Perth

Het wordt misschien wel een beetje saai, maar hier is wederom een update uit Australië, waar we inmiddels al weer drie en een halve maand verblijven. Het laatste

Lees verder »
error: Inhoud is beschermd