4.06 – China | De zandduinen van Dunhuang

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

4.06 – China | De zandduinen van Dunhuang

ReizenReizen

De Lonely Planet blijkt erg handig om betaalbare accommodatie te vinden. Voor 60 RMB bemachtigen we een eigen kamer in het Feitian Binguan. Het Feitian is een keten met vestigingen langs de gehele zijderoute. Genietend van een koude píji? (bier) op het terras voor het hotel, ontmoeten we een Nederlands stel uit Hengelo en een Australische vrouw. Van hen komen we te weten hoe we de belachelijke toegangsprijs van 80 RMB voor de zandduinen kunnen omzeilen. Laat in de middag huren we fietsen voor 1 RMB per fiets. Over een brede en legen boulevard fietsen we in de richten van de 100 meter hoge zandduinen, die zich majestueus achter de stad manifesteren. De zandduinen van Dunhuang vormen de oostelijke rand van de uitgestrekte Taklamakan woestijn. De officiële toegang tot de duinen bestaat uit een enorme poort. Daar moet je betalen, tenzij je zo eigenwijs bent om het hek te volgen.

We rijden langs kleine lemen boerderijen over smalle paden. Dan gaan we weer links en dan weer rechts. We beginnen ons een beetje zorgen te maken over de nijverheid van de Chinezen, als we na een kleine 2 kilometer het einde van het hek bereiken. Voor hetzelfde geld hadden de Chinezen de hele woestijn van een hek voorzien. Ze hebben tenslotte al eens eerder een duizenden kilometers lange muur gebouwd. Maar wat is het hier afschuwelijk heet. Zo voelt het dus in een echte woestijn. Onze thermometer laat zien dat het 41 graden in de schaduw is. Noodgedwongen wachten we daarom tot de zon ondergaat. Dat is overigen vrij laat op de avond, want er is maar één tijd die in China geldt en dat is ‘Beijing tijd’. In het 2.500 kilometer oostelijker gelegen Beijing is de zon al op een ‘normale’ tijd onder gegaan als die in Dunhuang nog ruim boven de westelijke horizon staat.

Het beklimmen van een hoge zandduin is niet handig, wanneer je vlak daarvoor drie halve liters píji? hebt gedronken. Het afzien wordt verstrekt doordat we de fout maken de zandduin niet via de kam, maar via de steile zijkant te beklimmen; twee stappen vooruit en weer één wegzakkend in het poederzand. Meer dood dan levend bereiken we echter wel de top, waar we worden beloond met een weids panorama. Vanaf de top van de duin kijken we uit over het pretpark, waar de entree voor moet worden betaald. Het ‘pretpark’ wordt gevormd door een natuurlijk meertje dat midden tussen de zandduinen ligt. Het is wel bijzonder, maar om daar nou 80 RMB voor te betalen. Daarvoor mag je niet eens de hoge zandduin beklimmen (door middel van een trap), daar weer afglijden en zelfs een rondje op een kameel rijden. Nee, daar moet je ook nog eens extra voor betalen. Wauw! De Chinezen houden duidelijk van een ander soort toerisme dan (een deel van) de individuele westerling. De Chinees denkt: massa, dus goed! En ze zijn bereidt daar grof voor te betalen. Tussen de zandduinen paraderen een tiental geüniformeerde Chinezen om wan-betalende bezoekers tegen te gaan. Dit duidelijk met wisselend succes.

Het allermooiste is de terugkeer naar de vast grond. Met het zand in alle kieren van de onderbroek en tussen alle tenen en tanden, vliegen en glijden we met grote sprongen naar beneden.

Geef een reactie

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on email
Email
Share on whatsapp
WhatsApp
ReizenReizen

Nieuwste verhalen

rennsteig fietsen
Duitsland

Duitsland | Bergen, bomen en buien

Tevreden zitten Bas en ik in het zonnetje op het terras van een gasthof te genieten van onze tweede weißen. Nu de zon schijnt piekeren we er niet

Lees verder »
VeloRoute SaarLorLux
Duitsland

Luxemburg | Veloroute SaarLorLux

We hebben onze tent opgezet in het hoge gras langs de Saar. De bodem is zacht en buiten is het stil. Na een lange dag fietsen vallen we

Lees verder »
fietsen mullerthal
Luxemburg

Luxemburg | Mullerthal trail

Ik heb altijd gedacht dat Luxemburg het meest saaie land ter wereld was. Een land vol bankiers, juristen en Europese ambtenaren die hun dagen vullen met saaie dingen.

Lees verder »

Geef een reactie

Dit vind je misschien ook leuk

China

4.45 – China | Naar de grens met Vietnam

Vandaag is de grote dag aangebroken dat we naar een nieuw land gaan. We zijn China na zeven weken inmiddels ook wel goed zat. Kunming heet in China

Lees verder »
China

4.44 – China | Terug in Kunming

De busrit terug naar Kunming kost 64 RMB (€ 6,45) per persoon en neemt vijf uur in beslag. Dit komt voornamelijk door de vele willekeurige stops, waarvan het

Lees verder »
China

4.43 – China | Een dag in Dali

We struinen wat door en door de kaart van Dali vinden we een bijzonder lekker plekje. Een park, helemaal verscholen, waar de lokale bevolking komt om thee te

Lees verder »
error: Inhoud is beschermd