4.02 – China | Op weg naar Ningxia

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

4.02 – China | Op weg naar Ningxia

ReizenReizen

Op het station van Hohhot krijgen we het net niet helemaal voor elkaar om zelf kaartjes te kopen voor de trein naar onze volgende bestemming. Met dank aan de Lonely Planet voor het vermelden van de Chinese karakters bij de plaatsnamen, kunnen we de Chinese karakters voor ‘Zhongwei’ overschrijven. Daarbij vermelden we het aantal kaartjes voor de trein en het tijdstip van vertrek. Het is wel zo prettig dat in China hetzelfde numerieke stelsel als bij ons wordt gehanteerd. 2 is gewoon 2. Lekker makkelijk. Als er wat verwarring ontstaat over de klasse waarmee we willen reizen, schiet een behulpzame Chinees ons te hulp. Twee kaartjes voor de hard-sleeper klasse kosten ons 226 RMB (€ 22).

Voor vertrek van de trein hebben we nog de tijd om te internetten, boodschappen te doen en een hapje te eten. Door een inval van de politie is het verblijf in het internetcafé echter geen succes. Waarschijnlijk zijn we getuige van een actie van de Chinese staatscontrole. Meer succes hebben we in het restaurant van het warenhuis, waar we kunnen aanwijzen wat we willen eten. Met een volle maag en een tas vol boodschappen (koekjes, water, noodles) gaan we weer terug naar het station. We moeten een uur voor vertrek op het station aanwezig zijn.

Er zijn twee wachtruimten, waarbij het treinnummer bepaald waar gewacht moet worden. Dit nummer staat niet alleen op het treinkaartje, maar ook op een groot bord. In de juiste wachtruimte gaan we in een rij staan, die ook weer correspondeert met het treinnummer van onze trein naar Zhongwei. Het is dus belangrijk het treinnummer te weten. Dat staat dan ook genoteerd op het treinkaartje. Een half uur van te voren start het ‘boarden’. Iedereen wordt in een rij gedirigeerd. Deze rij wordt strikt gehandhaafd. Als ons kaartje OK wordt bevonden, mogen we met de massa mee het perron op. Daar staat de trein al klaar. Ook het nummer van de wagon staat op het kaartje genoteerd. Dit nummer is terug te vinden aan de buitenkant van de wagon. De conductrice van de wagon wisselt het treinkaartje om voor een ander kaartje. Hierdoor weten wij welke plaatsen wij in de trein kunnen gebruiken en weet de conductrice waar wij er weer uit. Stipt op tijd wordt de fluit gefloten en rijden we het station van Hohhot uit. Het stationspersoneel staat kaartrecht in de houding op het perron, als ware het een militair eerbetoon.

De hardsleeper-klasse is eigenlijke en slaapzaal op wielen. Per compartiment zijn de bedden drie-hoog aan elke zijde opgestapeld. Vanwege het ontbreken van deuren is het compartiment niet af te sluiten. Het onderste bed is bedoeld om op te zitten voor wanneer er niet wordt geslapen. Van het middelste en bovenste bed kan alleen in horizontale positie gebruik worden gemaakt. Erg comfortabel, maar wel met het grote risico dat je in slaap valt. Je kunt ook zitten aan het gangpad. Comfortabel is dit niet, omdat je nergens tegen aan kunt hangen en omdat er van alles en nog wat langskomt. Doordat er in de trein standaard heet water aanwezig is, loopt iedereen af en aan met kopjes thee en bekers met instant-noodles Het treinpersoneel verdiend een aardige boterham bij door de verkoop van diverse etenswaren.

Het landschap dat achter de ramen voorbij glijdt, is niet bijzonder boeiend. In het agrarische gebied wordt voornamelijk maïs verbouwd wat wordt afgewisseld met zonnebloemen. Af en toe passeren we een stad, waarvan de bebouwing zich kilometers langs het spoor uitstrekt. Daartussen braken fabrieken en energiecentrales hun rook uit door hoge schoorstenen en koeltorens. Lang kunnen we niet van het landschap genieten vanwege de nacht die valt. Niet lang daarna vallen we in slaap. Een slaap die wordt onderbroken door de conductrice die ons weer wakker maakt. Om 2.45 uur rijdt de trein het nachtelijke station van Zhongwei in de provincie Ningxia binnen. 900 kilometer terug, in Hohhot, hadden we het ‘railwayhotel’ al laten reserveren. De naam van het hotel suggereerde een ligging nabij het station, wat op 50 meter afstand ook wel lijkt te kloppen. Voor 60 RMB (€ 6) hebben we hier een eigen kamer, waarvan de douche het alleen niet doet. Het oplossen van dit probleem doen we wel als we de nacht hebben afgemaakt.

Geef een reactie

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on email
Email
Share on whatsapp
WhatsApp
ReizenReizen

Nieuwste verhalen

rennsteig fietsen
Duitsland

Duitsland | Bergen, bomen en buien

Tevreden zitten Bas en ik in het zonnetje op het terras van een gasthof te genieten van onze tweede weißen. Nu de zon schijnt piekeren we er niet

Lees verder »
VeloRoute SaarLorLux
Duitsland

Luxemburg | Veloroute SaarLorLux

We hebben onze tent opgezet in het hoge gras langs de Saar. De bodem is zacht en buiten is het stil. Na een lange dag fietsen vallen we

Lees verder »
fietsen mullerthal
Luxemburg

Luxemburg | Mullerthal trail

Ik heb altijd gedacht dat Luxemburg het meest saaie land ter wereld was. Een land vol bankiers, juristen en Europese ambtenaren die hun dagen vullen met saaie dingen.

Lees verder »

Geef een reactie

Dit vind je misschien ook leuk

China

4.45 – China | Naar de grens met Vietnam

Vandaag is de grote dag aangebroken dat we naar een nieuw land gaan. We zijn China na zeven weken inmiddels ook wel goed zat. Kunming heet in China

Lees verder »
China

4.44 – China | Terug in Kunming

De busrit terug naar Kunming kost 64 RMB (€ 6,45) per persoon en neemt vijf uur in beslag. Dit komt voornamelijk door de vele willekeurige stops, waarvan het

Lees verder »
China

4.43 – China | Een dag in Dali

We struinen wat door en door de kaart van Dali vinden we een bijzonder lekker plekje. Een park, helemaal verscholen, waar de lokale bevolking komt om thee te

Lees verder »
error: Inhoud is beschermd