Tadzjikistan

Tadzjikistan | Into the wild

Behaaglijk lig ik onder een dikke Micky Mouse deken in mijn eigen yurt op de Pamir hoogvlakte. Mijn gastvrouw heeft deze speciaal gekozen uit de dikke stapel dekens die in een hoek van de yurt liggen opgestapeld. Ondanks de kachel die flink is opgestookt met yak poep, is ze bang dat ik het koud ga krijgen. Voor de zekerheid legt ze daarom nog een paar extra dekens naast me neer. Even ben ik bang dat ze bij me wil komen liggen om me op te warmen. Dat zou een beetje gek zijn, want zo koud is het helemaal niet. Buiten hoor ik de yaks tevreden knorren, maar misschien is het wel haar echtgenoot die in de andere yurt op haar ligt te wachten. Gelukkig laat ze mij al snel alleen om de warmte van haar man op te zoeken, zodat ik tevreden en in alle rust mijn avonturen in de wildernis van Tadzjikistan nog eens kan herbeleven. Read More

Tadzjikistan | Een brug te ver

Intens tevreden zit ik op mijn stoeltje voor mijn tent. Ik heb een mooie kampeerplek gevonden onder een paar fruitbomen op een schaars stukje vlak land. Onzichtbaar vanaf de weg, maar met uitzicht op een Afghaans dorp aan de overzijde van de kloof. Ik ben erg in mijn nopjes met deze plek en mijn moment van inzicht. De afgelopen dagen heb ik moeten koken op een open vuur, nadat mijn benzinebrander het had begeven door de vervuilde benzine die hier wordt verkocht. Goed voor een romantische kampeerervaring, maar minder praktisch als ik straks boven de boomgrens zit. Ik heb de brander gereinigd en de filters verwijderd, maar nu komt er benzine uit een opening waar geen benzine uit hoort te komen. In plaats van de brander gefrustreerd te slopen ben ik gaan nadenken en heb ik er de gebruiksaanwijzing met plaatjes bij gepakt. Al snel kom ik er achter dat er op de tekening een dingetje staat getekend dat in mijn brander ontbreekt. Iets dat op dat dingetje lijkt zit wel tussen mijn reserveonderdelen. Eureka! Mijn brander doet het weer. Ik warm water op voor mijn luxe douche en sla aan het kokkerellen. Nu zit ik fris gewassen en met een bord warme pasta op schoot te genieten van de fonkelende sterrenhemel en de geluiden van het leven uit het Afghaanse dorp die worden meegevoerd door de wind. Ik hoor de kinderen spelen, de ezels balken en de muezzin oproepen tot gebed. Afghanistan is zo dichtbij, maar zo onbereikbaar. Read More

Een wilde rivier stroomt door een diepe kloof tussen de rode en bruine bergen. De vallei is oogverblindend groen

Tadzjikistan | Vroege vogels

De hele dag fiets ik met een grote grijns over rustige onverharde wegen. Lachend fiets ik tussen kuddes schapen en slalom ik om herkauwende koeien. Het weinige verkeer bestaat uit auto’s gevuld met mannen met baarden en vrouwen met kleurige hoofddoeken en gouden tanden. Om me heen steeds hogere rode en bruine bergen. Het dal is oogverblindend groen en het geluid van de cicaden soms letterlijk oorverdovend. Op het land wordt hard gewerkt. Machines zie ik nergens. Alles gebeurt hier met de hand. Read More